Αν θα έχουμε νερό το καλοκαίρι δεν εξαρτάται από το αν «γέμισε» φέτος ο υδροφόρος ορίζοντας. Γράφει ο Σπύρος Ρίκος

Όποιος πιστεύει ότι επειδή φέτος έβρεξε περισσότερο η Κέρκυρα δεν θα αντιμετωπίσει ξανά διακοπές νερού, μάλλον δεν έχει καταλάβει ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα του νησιού. Το πρόβλημα δεν είναι πόσο νερό υπάρχει. Το πρόβλημα είναι πόσο νερό χάνεται πριν φτάσει στις βρύσες μας.

Με ένα γερασμένο, κακοσυντηρημένο και σε πολλά σημεία διάτρητο δίκτυο ύδρευσης, οι απώλειες,  σύμφωνα με ανθρώπους που γνωρίζουν το αντικείμενο,  μπορεί να φτάνουν ακόμη και το 60%. Δηλαδή περισσότερο από το μισό νερό χάνεται στον δρόμο. Και κάποιοι εξακολουθούν να συμπεριφέρονται σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Γι’ αυτό άλλωστε οι διακοπές στην υδροδότηση έχουν γίνει καθημερινότητα. Γι’ αυτό κάθε καλοκαίρι οι πολίτες αγωνιούν αν θα μπορούν να κάνουν τα στοιχειώδη. Και γι’ αυτό η Κέρκυρα, ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά νησιά της χώρας, συνεχίζει να λειτουργεί με υποδομές άλλων δεκαετιών.

Το πιο εξοργιστικό είναι ότι λύσεις υπήρχαν. Η αντικατάσταση του δικτύου είχε ενταχθεί στον συνολικό σχεδιασμό των φραγμάτων και υπάρχει σχετική μελέτη. Τα φράγματα χάθηκαν. Το έργο εγκαταλείφθηκε. Και από τότε επικρατεί μια εκκωφαντική σιωπή.

Γιατί κανείς δεν απαιτεί σήμερα την επικαιροποίηση της μελέτης και τη χρηματοδότηση ενός νέου δικτύου; Γιατί οι Δήμαρχοι, οι βουλευτές και συνολικά το πολιτικό σύστημα της Κέρκυρας αδυνατούν να συμφωνήσουν έστω στα αυτονόητα; Γιατί δεν υπάρχει κοινή διεκδίκηση για το μεγαλύτερο πρόβλημα του νησιού;

Αντί γι’ αυτό, ακούμε ξανά γενικόλογες υποσχέσεις και βλέπουμε αποσπασματικές λύσεις. Η μονάδα αφαλάτωσης και αποσκλήρυνσης παρουσιάζεται περίπου ως «σωτηρία», την ώρα που επιχειρείται να ξεχαστεί η δέσμευση για τα φράγματα,  δέσμευση που είχε δοθεί δημόσια από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη κατά την επίσκεψή του στην Κέρκυρα.

Και όμως, αντί για πίεση και διεκδίκηση, επικρατεί σιωπή. Οι περισσότεροι «σφυρίζουν αδιάφορα».

Προσωπικά εξακολουθώ να πιστεύω ότι η πιο εφικτή και οικονομική λύση είναι η μεταφορά νερού από το Γαλάζιο Μάτι, πρόταση που είχε καταθέσει ο τότε Δήμαρχος Γιάννης Κούρκουλος και είχε συμπεριληφθεί στις προτάσεις της ομάδας Φορνιέ. Όμως ακόμη και αυτή η συζήτηση μοιάζει να έχει εξαφανιστεί.

Δυστυχώς, η Κέρκυρα παρακολουθεί παθητικά ένα πρόβλημα που χρόνο με τον χρόνο γίνεται χειρότερο. Και όσο συνεχίζεται αυτή η αδράνεια, τόσο πιο κοντά θα ερχόμαστε στο ίδιο συμπέρασμα:

Το καλοκαίρι θα πούμε πάλι το νερό… νεράκι.