Τι σημαίνουν οι προτάσεις για την Προεδρία της Δημοκρατίας της Λούκα Κατσέλη και του Τάσου Γιαννίτση. Γράφει ο Κώστας Κούρκουλος

Η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, υποστηρίζει για Πρόεδρο Δημοκρατίας τη Λούκα Κατσέλη. Για να αποδείξει άλλη μία φορά ότι μαζί με το ΚΚΕ και “λοιπές δημοκρατικές σταλινικές δυνάμεις”, ανήκει στον χώρο των σπηλαίων.
Επειδή όλα αυτά τα μικροπολιτικά γίνονται για το εσωτερικό παιχνίδι του ποιά πτέρυγα της αριστεράς θα κυριαρχήσει, θυμίζω μία σύγκριση προεδρικών υποψηφίων ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ:
Τ ά σ ο ς Γ ι α ν ν ί τ σ η ς: Συμβολίζει το πολιτικό και διαγενεακό ήθος, που πρέπει να χαρακτηρίζει κάθε δημόσιο πρόσωπο. Δηλαδή την αποδοχή της υποχρέωσής μας να μην σπαταλήσουμε, ως προσωρινοί κάτοικοι αυτής της γης, ό,τι κληρονομήσαμε από τις προηγούμενες γενιές ώστε να το αφήσουμε και για τις επόμενες. Και είναι γνωστό ότι στον βωμό αυτού του ήθους, το οποίο απουσιάζει δραματικά από την αριστερά, έπεσε με το γνωστό ως «ασφαλιστικό Γιαννίτση”.
Λ ο ύ κ α Κ α τ σ έ λ η: Συμβολίζει με την στάση της το αντίστροφο του Κου Γιαννίτση: την απουσία κάθε διαγενεακού ήθους. Που σημαίνει πως ό,τι κληρονομήσαμε από τους προγόνους ανήκει αποκλειστικά σ’ εμάς και όχι και στις επόμενες γενιές. Επί πλέον, ακόμη και τώρα υποστηρίζει ότι ήταν λάθος που δεν δανειστήκαμε περισσότερα το 2009, όταν καταλάβαμε ότι η κρίση έρχεται. Ότι δηλαδή ήταν λάθος που δεν φορτώσαμε τις επόμενες γενιές με περισσότερα χρέη και δεν φερθήκαμε ως διεθνείς απατεώνες.
Για να καταλάβουμε τι εννοούν όλα τα σταλινογενή κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, όταν αποδίδουν στον εαυτό τους το “ηθικό πλεονέκτημα”.