Άσε ρε φίλε που θέλεις να λυθεί το κυκλοφοριακό. Εδώ είναι Κέρκυρα, δεν είναι «παίξε γέλασε»… Γράφει ο Σπύρος Ρίκος

Έχω έναν φίλο «ονειροπαρμένο», δηλαδή οραματίζεται για την πόλη και το νησί διάφορα πράγματα, τα οποία ναι μεν είναι εφικτά και υλοποιήσιμα, σε άλλους τόπους και σε άλλες περιοχές, όχι όμως στο νησί μας, το οποίο το κατατρώει η «κατάρα της απραξίας» και της στασιμότητας.

Τελευταία μου «τσαμπουνάει» διάφορες προτάσεις για την επίλυση του κυκλοφοριακού, οι οποίες είναι υλοποιήσιμες, αλλού όμως, που οι άνθρωποι καταφέρνουν με έργα να βελτιώνουν την καθημερινότητα τους, όχι όμως στην πόλη μας και στο νησί, που πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Πράγματα που έπρεπε να είχαν γίνει πολλά χρόνια πριν και δεν έχουν γίνει.

Θα φέρω για παράδειγμα την Βερόνα, που γνωρίζω και την έχω μελετήσει λίγο, για το πώς έλυσε το κυκλοφοριακό της πρόβλημα. Θεωρείται ένα από τα πιο επιτυχημένα παραδείγματα διαχείρισης κυκλοφορίας σε ιστορικό κέντρο πόλης. Δεν εξαφάνισε πλήρως το κυκλοφοριακό πρόβλημα, αλλά κατάφερε να μειώσει σημαντικά την κίνηση μέσα στην παλιά πόλη και να δώσει προτεραιότητα στους πεζούς και στην ποιότητα ζωής. Στη φωτό παρακάτω είναι η είσοδος στη παλιά πόλη. Δεξιά και αριστερά υπάρχουν μεγάλα πάρκινγκ. Από εδώ περνούν μόνο όσοι έχουν άδειες.

Το βασικό εργαλείο που χρησιμοποίησε ήταν η δημιουργία Ζώνης. Περιορισμένης Κυκλοφορίας, ουσιαστικά το ιστορικό κέντρο είναι κλεισμένο. Όταν το είχα πει εδώ και πολλά χρόνια πριν έβγαιναν κάτοικοι από το Καμπιέλο και με έβριζαν. Στην Ιταλία το έχουν κάνει παντού, σε όλες τις πόλεις με τα ίδια αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά και το ανάγλυφο της πόλης μας.

Με αυτό το σύστημα, η πρόσβαση στο ιστορικό κέντρο επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένες κατηγορίες οχημάτων, όπως κατοίκους, ταξί, λεωφορεία, οχήματα τροφοδοσίας σε συγκεκριμένες ώρες και οχήματα με ειδική άδεια. Συγκεκριμένα έξω από την Αρένα, σταθμεύουν τουριστικά λεωφορεία που μεταφέρουν τουρίστες.

Στις εισόδους της παλιάς πόλης τοποθετήθηκαν ηλεκτρονικές κάμερες που διαβάζουν τις πινακίδες κυκλοφορίας και επιβάλλουν αυτόματα πρόστιμα σε όσους εισέρχονται χωρίς άδεια.

Η λογική της πόλης βασίζεται σε δύο επίπεδα κυκλοφορίας. Η περισσότερη κίνηση μεταφέρεται περιμετρικά του ιστορικού κέντρου, μέσω ενός εξωτερικού δακτυλίου δρόμων. Έτσι, τα αυτοκίνητα που απλώς διασχίζουν την πόλη δεν χρειάζεται να περνούν μέσα από τα στενά της παλιάς πόλης. Το ιστορικό κέντρο δεν λειτουργεί ως δρόμος διέλευσης αλλά ως περιοχή προορισμού. Εδώ τόσα χρόνια δεν έχουμε δημιουργήσει περιφερειακούς δρόμους με αποτέλεσμα να περνούν όλα τα οχήματα από το Σαρόκο. Στη φωτό που ακολουθεί σταθμεύουν μόνο μηχανές που ιδιοκτήτες τους έχουν την συγκεκριμένη θέση.

Κάποιος μπαίνει στο κέντρο μόνο αν πραγματικά έχει λόγο, όπως για να πάει στο σπίτι του, σε ξενοδοχείο ή σε κατάστημα. Περιμετρικά και περιφερειακά έχουν δημιουργήσει μεγάλα πάρκινγκ. Εδώ υπήρξε δημοτική αρχή που ήθελε να κάνει υπόγειο πάρκινγκ στη Κάτω Πλατεία!!! Να μπάσει όλη την κυκλοφορία στο κέντρο!!! Το πάρκινγκ στο Σαρόκο, αυτό των 300 και κατι θέσεων που το είχε προετοιμάσει η δημοτική αρχή Τρεπεκλή, οι επόμενες το εγκατέλειψαν. Στη Βερόνα, οι περισσότεροι επισκέπτες αφήνουν τα αυτοκίνητά τους σε περιφερειακά parking και συνεχίζουν με τα πόδια. Στη παλιά πόλη σταθμεύουν μόνο όσοι έχουν θέση.

Παράλληλα στη Βερόνα, δόθηκε μεγάλη έμφαση στην πεζή μετακίνηση. Δημιουργήθηκαν εκτεταμένοι πεζόδρομοι και πλατείες χωρίς αυτοκίνητα, περιορίστηκε η στάθμευση στο εσωτερικό της πόλης και ενισχύθηκαν οι δημόσιες συγκοινωνίες και οι ποδηλατικές διαδρομές. Εμείς κατασκευάσαμε ποδηλατόδρομους που δεν λειτούργησαν ΠΟΤΕ!!!

Ειδικά η Κέρκυρα, λόγω της μορφολογίας της παλιάς πόλης, θα μπορούσε θεωρητικά να εφαρμόσει ένα αντίστοιχο μοντέλο με: Περιφερειακά parking, μικρά shuttle bus, περιορισμένη πρόσβαση κατοίκων και τροφοδοσίας, αυστηρό έλεγχο παράνομης κυκλοφορίας και στάθμευσης και ενίσχυση της πεζής μετακίνησης.

Ωστόσο, εδώ υπάρχουν σημαντικές δυσκολίες εφαρμογής, όπως η έλλειψη ελέγχου, η παράνομη στάθμευση, η απουσία επαρκών υποδομών και το πολιτικό κόστος τέτοιων περιορισμών. Παρ’ όλα αυτά, η εμπειρία πόλεων όπως η Βερόνα δείχνει ότι όταν μειώνεται η κυκλοφορία στα ιστορικά κέντρα, βελτιώνεται σημαντικά η ποιότητα ζωής, αυξάνεται η εμπορική δραστηριότητα και οι πόλεις γίνονται πιο ελκυστικές τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους επισκέπτες.