Το πρόβλημα στο δρόμο των Μουράγιων είναι ο καθρέπτης της τοπικής παθογένειας. Γράφει ο Σπύρος Ρίκος.

Και ξαφνικά (;) αρχίσαμε να συζητάμε για το πρόβλημα στο δρόμο των Μουράγιων, που αποτελούν την κύρια έξοδο από την πόλη, για όσους κινούνται στο κέντρο και στην ευρύτερη περιοχή της Κάτω Πλατείας. Βέβαια ο αστικός μύθος λέει ότι μια παλαιότερη κυκλοφοριακή μελέτη είχε προσδιορίσει και καθορίσει τον συγκεκριμένο δρόμο ως είσοδο, αλλά κάποια δημοτική αρχή πέταξε στο καλάθι των αχρήστων την προτροπή του συγκοινωνιολόγου και την κατέστησε έξοδο. Σιγά τώρα μην γνωρίζει ο συγκοινωνιολόγος και δεν γνωρίζουμε εμείς καλύτερα. Αυτά λέει ο αστικός μύθος.

Τώρα, εν προκειμένω τι γίνεται. Το πρόβλημα με την στατικότητα του δρόμου, το γνωρίζαμε εδώ και χρόνια, και υπήρχε ο προβληματισμός να απαγορευθεί η διέλευση των βαρέων οχημάτων. Αλλά στη Κέρκυρα ζεις, δεν ζεις όπου και όπου και έτσι το αφήσαμε το θέμα να το λύσει η ζωή. Όπερ και εγένετο, ο δρόμος έπαθε καθίζηση, 4-5 μέτρα με αποτέλεσμα να σπάσει ο αγωγός των λυμάτων τα οποία πέφτουν πλέον στη θάλασσα. Εδώ ανακύπτει και άλλο ερώτημα. Γιατί τα λύματα δεν πάνε στον Βιολογικό καθαρισμό και μέσω του αγωγού οδηγούνται στη θάλασσα. Αλλά είπαμε στη Κέρκυρα ζεις.

Τώρα για την αποκατάσταση απαιτείται να γίνει από εξειδικευμένο συνεργείο και αμέσως μετά η δημοτική αρχή θα πρέπει να ξαναδεί, ολιστικά (sic) το θέμα του κυκλοφοριακού.

Ως συνήθως στη Κέρκυρα τρέχουμε ασθμαίνοντες πίσω από τα γεγονότα…