Δημήτρης Μπιάγκης: Το κατέβασμα των ρολών καταδεικνύει την πλήρη αποτυχία διαχείρισης
Η απόφαση των καταστηματαρχών της Κέρκυρας να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους την 21η Μαΐου στο πλαίσιο διαμαρτυρίας για μια σειρά ζητημάτων που αντιμετωπίζουν, αποτελεί μια δυσάρεστη εξέλιξη που καταδεικνύει τα μεγάλα αδιέξοδα του κλάδου σε μια περίοδο που δεν έχει ακόμα διευθετηθεί με πλάνο και όραμα ένα δίκαιο πλαίσιο διαχείρισης ειδικά για την παλιά πόλη που βιώνει καθημερινά τραγελαφικές καταστάσεις.
Η αγορά αγωνιά για το μέλλον της, ζώντας μια δύσκολη καθημερινότητα, αναζητώντας σαφείς κανόνες και διαδικασίες, έγκαιρη απόκριση των κρατικών υπηρεσιών, θεσμική συνεργασία μεταξύ των εμπλεκομένων υπηρεσιών, ξεκάθαρους ρόλους.
Επτά χρόνια διακυβέρνησης από την κυβέρνηση των «αρίστων» με όλα τα χρηματοδοτικά εργαλεία διαθέσιμα, με ημέτερες περιφερειακές και δημοτικές αρχές, και το κράτος παραμένει απόμακρο και χωρίς σχέδιο, χωρίς χρηματοδοτική υποστήριξη για τη μικρομεσαία επιχείρηση που αγκομαχά να τα φέρει βόλτα και την τοπική αυτοδιοίκηση που παραμένει χωρίς μηχανισμούς και πόρους, όπως και τότε, επί ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Μα στέρεψαν πλέον οι δικαιολογίες και τα μεγάλα λόγια για όλους.
Πίσω από κάθε κατεβασμένο ρολό επιχείρησης κρύβεται κι ένα οικονομικό και υπηρεσιακό αδιέξοδο, κρύβονται οικογενειακές προσδοκίες, κόποι, εργαζόμενοι, επενδύσεις. Πίσω από κάθε έρημο σπίτι στην παλιά πόλη κρύβεται ένα άλλο δράμα. Δεν αντέχουμε ως Κέρκυρα κανένα επιπλέον κατεβασμένο ρολό, κανένα νέο ερειπωμένο σπίτι. Οφείλουμε να μάθουμε να συνυπάρχουμε γιατί το ένα δεν μπορεί να σταθεί χωρίς το άλλο.
Μάθαμε τελικά ως κοινωνία να κρύβουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί, να αποφασίζουμε με γνώμονα το πολιτικό μας μέλλον, κι όχι να συζητάμε ανοικτά με την κοινωνία και τους φορείς, να διαβουλευόμαστε με τους κοινωνικούς μας εταίρους, να αποφασίζουμε ερήμην κι όχι κατόπιν συνεννόησης. Και τα προβλήματα συσσωρεύτηκαν, φούσκωσαν, μας έπνιξαν.
Πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να λύσουμε επιτέλους τα αυτονόητα, αυτά που άλλες περιοχές με τα ίδια χαρακτηριστικά με εμάς έλυσαν «αναίμακτα», χωρίς προστριβές, χωρίς προβλήματα, με διάλογο, με διαβούλευση; Θεσμικές παλινωδίες, κρατική αδιαφορία, διαχειριστική ανεπάρκεια που ξεπερνά τα στενά πλαίσια της μια θητείας, συνθέτουν ένα τραγελαφικό σκηνικό μιας πόλης που δεν είναι πλέον φιλόξενη για κανέναν, ούτε για τους μόνιμους κατοίκους, ούτε για τους επιχειρηματίες, ούτε ακόμα και για τους ίδιους τους επισκέπτες της.
Δεν αξίζει στην Κέρκυρα, τους κατοίκους και τους επιχειρηματίες της αυτή η κατάσταση. Φροντίσαμε να εντάξουμε την παλιά μας πόλη στον κατάλογο προστατευόμενων μνημείων της UNESCO. Δεν μεριμνήσαμε όμως να προστατεύσουμε ούτε τους κατοίκους της, ούτε τους καταστηματάρχες της, ούτε ακόμα και τους ίδιους τους επισκέπτες. Μα έτσι δεν σώζουμε τίποτα, γιατί η πόλη ουσιαστικά είναι οι κάτοικοι και οι επιχειρήσεις της. Είναι ό,τι την κρατά ακόμα ζωντανή. Μαζί με τα καταστήματα, κλειστή και αφιλόξενη θα είναι στις 21 του Μάη κι η πόλη. Αυτό ας το καταλάβουν όλοι.
