ΝΑΥΔΕΤΑ: «Από τον σχεδιασμό στην προχειρότητα: μια εισήγηση χωρίς οικονομικό και επιχειρησιακό υπόβαθρο». Γράφει ο Σπύρος Ρίκος
Στην επόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου κεντρικής Κέρκυρας έρχεται ως θέμα η υπόθεση των ναυδέτων και η αξιοποίηση της ΚΥΑ 3000. Δεν θα ήθελα να σχολιάσω την εισήγηση, αλλά είναι επιεικώς απαράδεκτη και ατεκμηρίωτη. Εκτός τόπου και χρόνου.
Η εισήγηση του αρμόδιου Αντιδημάρχου δεν μπορεί να θεωρηθεί σοβαρή βάση λήψης απόφασης από το Δημοτικό Συμβούλιο.
Πρόκειται για ένα κείμενο γενικών διαπιστώσεων και ευχών, το οποίο επιχειρεί να δημιουργήσει την εντύπωση ενός ώριμου σχεδιασμού, χωρίς όμως να περιλαμβάνει κανένα από τα κρίσιμα στοιχεία που απαιτούνται για να αξιολογηθεί η σκοπιμότητα, η βιωσιμότητα και η δυνατότητα υλοποίησης του εγχειρήματος.
Ζητείται από το Δημοτικό Συμβούλιο να συναινέσει στην έναρξη μιας διαδικασίας για τη δημιουργία έως και 100 ναυδέτων στη Γαρίτσα, επιπλέον θέσεων στο Κομμένο και οργανωμένων αγκυροβολίων στην Παλαιοκαστρίτσα, χωρίς να παρουσιάζεται ούτε μία οικονομοτεχνική μελέτη, ούτε ένας προϋπολογισμός, ούτε μία εκτίμηση εσόδων και εξόδων.
Δεν γνωρίζουμε πόσο θα κοστίσει η επένδυση.
Δεν γνωρίζουμε πόσο θα κοστίζει η ετήσια λειτουργία.
Δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι τα τέλη χρήσης.
Δεν γνωρίζουμε πόσα έσοδα αναμένονται.
Δεν γνωρίζουμε αν το εγχείρημα είναι βιώσιμο ή ελλειμματικό.
Δεν γνωρίζουμε ποιος θα πληρώνει το κόστος σε περίπτωση αποτυχίας.
Με άλλα λόγια, καλούμαστε, καλείται το Δημοτικό Συμβούλιο, να εγκρίνει ένα σχέδιο χωρίς να γνωρίζει ούτε το οικονομικό του αποτύπωμα ούτε τον επιχειρησιακό του σχεδιασμό.
Ακόμη σοβαρότερο είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία απάντηση στο βασικό ερώτημα: ποιος θα λειτουργεί αυτές τις εγκαταστάσεις;
Η εισήγηση περιγράφει μια δραστηριότητα που στην πράξη προσομοιάζει με τη λειτουργία μικρής μαρίνας. Προβλέπει ηλεκτρονικό σύστημα κρατήσεων, οικονομικές συναλλαγές, εξυπηρέτηση σκαφών, επιθεωρήσεις, τεχνική συντήρηση, ασφάλιση, αποκομιδή απορριμμάτων και καθημερινή εποπτεία.
Ποια υπηρεσία του Δήμου διαθέτει σήμερα αυτή την τεχνογνωσία;
Ποιο τμήμα του Δήμου μπορεί να υποστηρίξει ένα τέτοιο εγχείρημα;
Πόσοι εργαζόμενοι απαιτούνται;
Ποιες ειδικότητες χρειάζονται;
Υπάρχουν ναυπηγοί μηχανικοί, δύτες επιθεωρήσεων, τεχνικοί συντήρησης, προσωπικό λειτουργίας και διαχείρισης;
Ή θα ανατεθούν όλα σε εξωτερικούς συνεργάτες;
Και αν ναι, με ποιο κόστος;
Η εισήγηση δεν δίνει καμία απάντηση.
Επιπλέον, δημιουργείται εύλογη ανησυχία για το κατά πόσο ο Δήμος είναι ο κατάλληλος φορέας για να αναλάβει απευθείας μια τέτοια επιχειρηματική δραστηριότητα.
Ο Δήμος δυσκολεύεται καθημερινά να ανταποκριθεί σε βασικές αρμοδιότητες που αφορούν την καθαριότητα, το οδικό δίκτυο, τη συντήρηση δημοτικών υποδομών και την εξυπηρέτηση των πολιτών. Την ίδια στιγμή εμφανίζεται να σχεδιάζει τη λειτουργία ενός πολύπλοκου συστήματος θαλάσσιων τουριστικών υποδομών χωρίς να παρουσιάζει τον παραμικρό οργανωτικό σχεδιασμό.
Ακόμη και οι αριθμοί που αναφέρονται στην εισήγηση προκαλούν ερωτήματα. Η πρόταση για έως 100 ναύδετα στη Γαρίτσα δεν συνοδεύεται από μελέτη φέρουσας ικανότητας, κυκλοφοριακή ανάλυση θαλάσσιων κινήσεων, αξιολόγηση επιπτώσεων στο τοπίο ή εκτίμηση των συνεπειών για κατοίκους, λουόμενους και λοιπές δραστηριότητες.
Αντί για τεκμηριωμένες μελέτες, παρατίθενται παρατηρήσεις από δορυφορικές εικόνες και γενικές εκτιμήσεις.
Η προσέγγιση αυτή δεν συνιστά σοβαρό σχεδιασμό δημόσιας πολιτικής.
Συνιστά πρόχειρο σχεδιασμό με σημαντικό οικονομικό, διοικητικό και πολιτικό ρίσκο.
Το πλέον ανησυχητικό όμως είναι ότι ζητείται πρώτα η πολιτική έγκριση και μετά η εκπόνηση των απαραίτητων μελετών μέσω ομάδας έργου που θα συσταθεί στο μέλλον.
Δηλαδή το Δημοτικό Συμβούλιο καλείται να εγκρίνει μια κατεύθυνση χωρίς να έχει στα χέρια του τα στοιχεία που θα έπρεπε να προηγούνται της συζήτησης και όχι να ακολουθούν.
Η διαδικασία είναι ανάποδη.
Πρώτα έρχεται η τεκμηρίωση και μετά η πολιτική απόφαση.
Όχι το αντίστροφο.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, η εισήγηση δεν μπορεί να θεωρηθεί επαρκής, ώριμη ή θεσμικά ολοκληρωμένη.
Πριν από οποιαδήποτε απόφαση απαιτείται η κατάθεση ολοκληρωμένης μελέτης βιωσιμότητας, πλήρους επιχειρησιακού σχεδίου, συγκεκριμένου μοντέλου διοίκησης και λειτουργίας, σχεδίου στελέχωσης, αναλυτικού οικονομικού προγραμματισμού και τεκμηριωμένης αξιολόγησης των περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων.
Μέχρι τότε, το Δημοτικό Συμβούλιο δεν καλείται να εγκρίνει ένα σχέδιο.
Καλείται να δώσει λευκή επιταγή.

