Οι πρωταθλητές αξίζουν κάτι καλύτερο από την εγκατάλειψη. Απολογηθείτε Κύριοι… Γράφει ο Σπύρος Ρίκος
Οι εικόνες από το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα U18 προκαλούν υπερηφάνεια για την Κέρκυρα. Χρυσά μετάλλια, πανελλήνιες διακρίσεις, αθλητές που συγκαταλέγονται πλέον ανάμεσα στους κορυφαίους της Ευρώπης. Πίσω όμως από τις επιτυχίες υπάρχει μια πραγματικότητα που δεν τιμά κανέναν.
Το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Κέρκυρας παραμένει σε κατάσταση εγκατάλειψης. Παρά τις κατά καιρούς δεσμεύσεις και εξαγγελίες για χρηματοδοτήσεις 2 εκατομμυρίων ευρώ το ΕΑΚΚ κάθε χρόνο που περνά βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση λόγω της εγκατάλειψης. Ο στίβος, που θα έπρεπε να αποτελεί το βασικό εργαλείο προπόνησης των αθλητών, βρίσκεται εδώ και χρόνια σε κακή κατάσταση, με τις εξαγγελίες για την αναβάθμισή του να επαναλαμβάνονται χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Ενώ έχουν ανακοινωθεί χρηματοδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ για την ανακατασκευή των εγκαταστάσεων, οι αθλητές εξακολουθούν να προπονούνται κάτω από συνθήκες που δεν ανταποκρίνονται ούτε στις στοιχειώδεις απαιτήσεις του σύγχρονου αθλητισμού. Ή να εξαναγκάζονται να φύγουν από την Κέρκυρα για να προπονηθούν με επάρκεια, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις οικογένειες που υποβάλλονται σε οικονομική αιμορραγία για να στηρίξουν τα όνειρα των παιδιών τους.
Την ίδια στιγμή, το πάρκινγκ του ΕΑΚΚ αξιοποιείται εμπορικά από ιδιωτική εταιρεία κάθε καλοκαίρι, παρά τις διαχρονικές αντιδράσεις αθλητικών σωματείων και τοπικών φορέων. Η εικόνα αυτή ενισχύει το αίσθημα ότι η αξιοποίηση του χώρου προχωρά ευκολότερα από την αποκατάσταση των αθλητικών υποδομών.
Οι επιτυχίες των παιδιών της Κέρκυρας δεν μπορούν να λειτουργούν ως άλλοθι για την αδράνεια. Αντίθετα, αποτελούν την πιο ισχυρή υπενθύμιση ότι το νησί διαθέτει αθλητικό δυναμικό υψηλού επιπέδου, το οποίο αξίζει εγκαταστάσεις αντάξιες των επιδόσεών του. Οι πρωταθλητές δεν ζητούν προνόμια· ζητούν το αυτονόητο: έναν ασφαλή και σύγχρονο χώρο για να προπονούνται και να συνεχίσουν να φέρνουν διακρίσεις στην Κέρκυρα και στην Ελλάδα.
Κάθε χρυσό μετάλλιο των αθλητών της Κέρκυρας φωτίζει ακόμη περισσότερο τη σκιά της εγκατάλειψης του ΕΑΚΚ. Οι πρωταθλητές συνεχίζουν να διακρίνονται παρά τις υποδομές και όχι χάρη σε αυτές. Αυτό δεν είναι λόγος πανηγυρισμού για την Πολιτεία, αλλά λόγος προβληματισμού και άμεσης δράσης
