ΕΑΚ ΚΕΡΚΥΡΑΣ σε πλήρη εγκατάλειψη: ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΔΗΛΩΣΕΙΣ
Συνεχίζεται η εγκατάλειψη των αθλητικών εγκαταστάσεων στο ΕΑΚ Κέρκυρας. Μέσα σε ένα στάδιο χωράφι , στις σφραγισμένες εγκαταστάσεις, στις απαράδεκτες συνθήκες που γυμνάζεται η νεολαία και προετοιμάζονται αθλητές και πρωταθλητές αποκαλύπτεται η υποτέλεια και υποταγή του πολιτικού προσωπικού της Κέρκυρας του κεντρικού κράτους αλλά και των Δημοτικών και Περιφερειακών Αρχών στην κυβερνητική πολιτική υποβάθμισης και εμπορευματοποίησης του αθλητισμού αλλά και συνολικής παράδοσης των κοινωνικών αγαθών όπως ο αθλητισμός, στην Κέρκυρα στις ορέξεις των επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον Τουρισμό και στις Αερομεταφορές.
Το μόνο που έχει υλοποιηθεί μέχρι σήμερα είναι να μετατρέψουν τους χώρους του ΕΑΚ Κέρκυρας σε παρκινγκ και μάλιστα τζάμπα. Ως φαίνεται η φράση «το τζάμπα πέθανε» που ξεστομίζουν κατά καιρούς κυβερνητικές, δημοτικές ή Περιφερειακές Αρχές ισχύει μόνο για το λαό που χαρατσώνεται ασύστολα χωρίς μάλιστα καμία βελτίωση στην ποιότητα ζωής του.
Και όμως, όλα αυτά τα χρόνια, κυβερνήσεις, υπουργοί, περιφερειακές και δημοτικές αρχές δεν σταμάτησαν να μοιράζουν υποσχέσεις.
Τον Ιούνη του 2020 ο τότε Υφυπουργός Αθλητισμού Λ. Αυγενάκης «αναγνώριζε ότι το ΕΑΚΚ εδώ και πολλά χρόνια έχει εγκαταλειφθεί και ότι οι εγκαταστάσεις του χρήζουν αναβάθμισης».
Λίγες εβδομάδες αργότερα, τον Ιούλη του 2020, δεσμευόταν ότι:
«Το ΕΑΚ θα χρηματοδοτηθεί με 240.000 ευρώ»,
«θα ενισχυθεί με προσωπικό»,
ενώ θα αποκτούσε και κλειστούς χώρους άθλησης με ειδικά “μπαλόνια”.
Πέντε χρόνια μετά, η εγκατάλειψη παραμένει και οι δηλώσεις αυτές ακούγονται μόνο ως ανέκδοτο για γέλια και για κλάματα.
Το 2022, η τότε Περιφερειακή Αρχή μαζί με τον ΣΕΓΑΣ υπέγραφαν «μνημόνιο συνεργασίας» για: «την προώθηση των Ιονίων Νήσων ως ασφαλούς αθλητικού, πολιτιστικού και τουριστικού προορισμού 12 μήνες τον χρόνο».
Την ίδια ώρα όμως, οι αθλητές της Κέρκυρας δεν είχαν ούτε στοιχειώδεις συνθήκες προπόνησης.
Το 2023 ακούσαμε ξανά δια στόματος κ. Γκίκα για: «Νέα Τετραετία – Εφαλτήριο για τη Βελτίωση των Βασικών Υποδομών της Κέρκυρας».
Και το 2024 ο Υπουργός Αθλητισμού Γ. Βρούτσης δήλωνε: «Κάνουμε πράξεις τις δεσμεύσεις μας», «Το ΕΑΚ Κέρκυρας αναβαθμίζεται, εκσυγχρονίζεται και γίνεται ξανά στολίδι».
Την ίδια χρονιά το 2024, ο Περιφερειάρχης δήλωνε . «Η υπομονή μας έχει πλέον εξαντληθεί. Να έρθει στην Κέρκυρα ο Υπουργός Αθλητισμού και να μας απαντήσει για ποιον λόγο έχουμε το χειρότερο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο σε ολόκληρη τη χώρα»!!!!
Τελικά ποιος κοροϊδεύει ποιον;
Όλοι γνωρίζουν την κατάσταση. Όλοι διαπιστώνουν την εγκατάλειψη. Όλοι δηλώνουν «αγανακτισμένοι». Και όμως, τίποτα δεν αλλάζει.
Γιατί η εγκατάλειψη του ΕΑΚ Κέρκυρας δεν είναι αποτέλεσμα μόνο αδιαφορίας ή ανικανότητας. Είναι συνέπεια μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει τον αθλητισμό ως εμπόρευμα και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα. Μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει συνολικά την Κέρκυρα ως προϊόν προς πώληση και εκμετάλλευση.
Είναι η πολιτική που αφήνει χωρίς χρηματοδότηση τις δημόσιες αθλητικές υποδομές, μετατρέπει τις ανάγκες της νεολαίας σε «κόστος», στηρίζει την επιχειρηματική δράση και τον «αθλητικό τουρισμό», ενώ ο λαός πληρώνει και στερείται ακόμη και τα στοιχειώδη.
Γι’ αυτό και όλες οι κυβερνήσεις, ανεξάρτητα από πρόσωπα και κόμματα, ακολουθούν την ίδια γραμμή: Υποχρηματοδότηση, εγκατάλειψη και εμπορευματοποίηση του αθλητισμού.
Τεράστιες είναι και οι ευθύνες της Τοπικής Διοίκησης.
Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές εμφανίζονται κάθε φορά «αγανακτισμένες», όμως στην πράξη στηρίζουν και υπηρετούν αυτή την πολιτική. Άλλοτε λειτουργούν ως χειροκροτητές κυβερνητικών εξαγγελιών και άλλοτε ως βολικός μηχανισμός εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης.
Όλοι μαζί καλλιεργούν την αναμονή και τα ψεύτικα «ΘΑ», ώστε να περνά χωρίς αντιδράσεις η διάλυση των δημόσιων αθλητικών υποδομών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι υπουργοί έρχονται στην Κέρκυρα, φωτογραφίζονται στο ΕΑΚ συνοδευόμενοι από τις Τοπικές Αρχές και φεύγουν αφήνοντας πίσω τα ίδια χάλια, Περιφερειακές Αρχές υπογράφουν «μνημόνια συνεργασίας» για «αθλητικό τουρισμό», ενώ οι αθλητές δεν έχουν στοιχειώδεις συνθήκες προπόνησης, Δημοτικές Αρχές δηλώνουν «αναρμόδιες» όταν πρόκειται να συγκρουστούν με την κυβερνητική πολιτική.
Αυτή η σύμπλευση Κυβέρνησης και Τοπικής Διοίκησης αποκαλύπτεται καθημερινά μέσα στις διαλυμένες εγκαταστάσεις του ΕΑΚ. Δεν μπορεί να μιλούν για «ανάπτυξη» και «ποιοτικό τουρισμό», όταν η νεολαία της Κέρκυρας αθλείται σε συνθήκες εγκατάλειψης και επικινδυνότητας. Δεν μπορεί να απονέμουν μετάλλια σε αθλητές και την ίδια στιγμή να αρνούνται τις στοιχειώδεις υποδομές για την προετοιμασία τους.
Είναι ένοχοι απέναντι στους γονείς, στη νεολαία, στους γυμναστές και στους προπονητές. Ένοχοι απέναντι σε κάθε παιδί που θέλει να αθληθεί, σε κάθε αθλητή που παλεύει καθημερινά μέσα στην εγκατάλειψη, σε κάθε νέο άνθρωπο που ονειρεύεται να φτάσει ψηλά. Ένοχοι απέναντι στο δικαίωμα στον αθλητισμό, αλλά και στο δικαίωμα στο όνειρο του αθλητή, του πρωταθλητή, του ολυμπιονίκη.
Ο κερκυραϊκός λαός δεν έχει ανάγκη από νέες υποσχέσεις και επικοινωνιακές παραστάσεις.
Έχει ανάγκη από:
- σύγχρονες και ασφαλείς αθλητικές εγκαταστάσεις,
- γενναία κρατική χρηματοδότηση,
- στήριξη του ερασιτεχνικού αθλητισμού,
- ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση της νεολαίας στον αθλητισμό.
Καμία ανοχή στον εμπαιγμό.
Ο αθλητισμός είναι δικαίωμα του λαού και της νεολαίας, όχι πεδίο δημοσίων σχέσεων και πολιτικής εξαπάτησης.

