Τα πρώτα αναχώματα στους τυχοδιωκτισμούς του Τράμπ. Γράφει ο Γιάννης Μαγκριώτης
Πριν συμπληρώσει ένα χρόνο, στην προεδρία των ΗΠΑ ο Τράμπ, ξεδίπλωσε όλες τις παράλογες και επικίνδυνες για τον κόσμο, αλλά και τις ΗΠΑ φαντασιώσεις του.
Αποκάλυψε τον συμπλεγματικό του χαρακτήρα.
1. Στον πόλεμο της Ουκρανίας, αφήνοντας τις ανόητες προεκλογικές υποσχέσεις του, ότι σε 48 ώρες θα τελειώσει τον πόλεμο, αποκαλύφθηκε ότι στην συνάντησή του με τον Πούτιν στην Αλάσκα, συμφώνησε να αποδεχτεί όλες τις επιλογές του, αρκεί να σταματήσει τον πόλεμο, για να προλάβει να πάρει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, όπως έλεγε.
Τα σχέδιά του ανατράπηκαν από τον Ουκρανικό λαό και την αντίδραση ευρωπαικών χωρών.
2. Στην Γάζα, δεν πέτυχε να διώξει τους Παλαιστίνιους, ούτε να την μετατρέψει σε αμερικανικό τουριστικό θέρετρο.
3. Μετά την απαγωγή του Μαδούρου, μεγάλος αριθμός Ρεμπουπλικανών Γερουσιαστών, υποστήριξαν πρόταση νόμου των Δημοκρατικών, που τον απαγορεύει νέα επέμβαση στην Βενεζουέλα.
4. Μετά τις απειλές για την προσάρτηση της Γροιλανδίας, ακόμη μεγαλύτερος αριθμός Ρεμπουπλικανών Γερουσιαστών τον προειδοποιούν, ότι θα ψηφίσουν ανάλογη πρόταση νόμου των Δημοκρατικών.
5. Μετά τις πιέσεις των Αραβικών χωρών του κόλπου, αναγκάστηκε να σταματήσει την σχεδιαζόμενη στρατιωτική επέμβαση στο Ιράν.
6. Δυστυχώς η Κίνα, ειδικά η Ρωσία, παρ’ ότι χάνουν συμμάχους δεν αντιδρούν ως υπερδυνάμεις, γιατί έχουν τις δικές τους προτεραιότητες.
Ο Πούτιν να νομιμοποιήσει την κατοχή του 20% της Ουκρανίας και ο Σι Τζι Πινκ να προσαρτήσει την Ταϊβάν.
Για εμάς, ακόμη χειρότερα, ενθαρρύνεται ο Ερντογάν να νομιμοποιήσει την διαίρεση της Κύπρου.
7. Οι Αμερικανοί πολίτες, όπου γίνονται εκλογές, καταψηφίζουν τους υποψήφιους που υποστηρίζει ο Τράμπ και όλοι προσδοκούν στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοέμβρη να χάσει τον έλεγχο στην βουλή και την Γερουσία, για να του απαγορευτεί η συνεχής καταπάτηση του διεθνούς δικαίου.

