Αταξία, υποκρισία και οι επαγγελματίες της δυσφήμισης του Γιάννη Ρεβύθη

Στις οργανωμένες κοινωνίες η καθαριότητα δεν είναι υπόθεση τύχης ή φιλότιμου. Είναι αποτέλεσμα κανόνων, ευθύνης και συνεργασίας. Στις τουριστικες πόλεις του εξωτερικού υπάρχουν καθορισμένες ημέρες και ώρες αποκομιδής, συγκεκριμένα σημεία απόθεσης, και κυρίως πολίτες που τηρούν αυτά που πρέπει.

Στην Κέρκυρα όμως, εξακολουθεί να κυριαρχεί η αταξία. Ο καθένας βγάζει τα απορρίμματα όποτε τον βολεύει, τα πετάει δίπλα από γεμάτους κάδους, τα παρατάει σε γωνίες και πεζοδρόμια και μετά διαμαρτύρεται επειδή “αυτοί δεν κάνουν την δουλειά τους”.

Πιο προκλητική όμως είναι η στάση ορισμένων “ευαίσθητων”, που βολεύονται να φωτογραφίζουν την αταξία που οι ίδιοι προκαλούν ή ανέχονται. Αντί να συμβάλουν στη λύση, μετατρέπονται σε επαγγελματίες της δυσφήμισης. Καταγγέλλουν, ανεβάζουν φωτογραφίες, εκθέτουν το νησί και υπονομεύουν κάθε έννοια συλλογικής προσπάθειας και όλα αυτά με πρόσχημα την “αγωνία τους για την Κέρκυρα”.

Ιδιαίτερη ευθύνη έχουν όμως και οι επαγγελματίες της πόλης. Αυτοί που ζουν από τον τουρισμό και τη λειτουργία της αγοράς. Αυτοί που θέλουν την πόλη καθαρή για να δουλέψουν, είναι συχνά οι ίδιοι που βγάζουν σκουπίδια σε ακατάλληλες ώρες, αφήνουν χαρτόκουτα χύμα, παρατάνε λάδια, πλαστικά και οργανικά απορρίμματα στον δρόμο. Η διπλή αυτή στάση δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Η καθαριότητα της πόλης δεν είναι ευθύνη ενός μόνο φορέα. Είναι υπόθεση όλων. Και πρώτα απ’ όλους εκείνων που έχουν συμφέρον επαγγελματικό και ηθικό για να είναι η Κέρκυρα καθαρή, τακτοποιημένη, λειτουργική.

Ο Δήμος οφείλει να οργανώσει, να ελέγξει και να εφαρμόσει τους κανόνες. Αλλά και οι πολίτες – ιδιώτες και επαγγελματίες οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Γιατί όσο εμείς δεν αλλάζουμε νοοτροπία, η πόλη θα συνεχίσει να υποφέρει.

Αν αγαπάμε πραγματικά αυτόν τον τόπο, ήρθε η ώρα να το αποδείξουμε με πράξεις – όχι με φωτογραφίες.