Υπερτουρισμός η υπερανικανότητα; Γράφει ο Γιάννης Ρεβύθης.
Και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ξεκίνησε η κουβέντα για τον τουρισμό μας. Πως πήγαν οι αφίξεις πόσο καλά πήγαν τα έσοδα, τι προβλέπεται για τον επόμενο χρόνο.
Λογικό ακούγεται αφού σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, στο νησί μας επικρατεί η μονοκαλλειέργεια του τουρισμού και υπολογιζεται στο 90% η συμμετοχή του τουρισμού στο τοπικό μας ΑΕΠ.
Όπως επίσης, πέραν από τους γνωστούς “γκρινιάρηδες”, λογικό ακούγεται να υπάρχουν ευχαριστημένοι και δυσαρεστημένοι επαγγελματίες, κλάδοι που άλλοι πήγαν καλά και άλλοι κακά.
Η αλήθεια είναι ότι λόγω των ευρωεκλογών, από το χειμώνα είχε στηθεί σκοπίμως ένα επικοινωνιακό πανηγύρι, για να δημιουργηθεί αισιόδοξο κλίμα στην κοινωνία. Αυτό με τη σειρά του καλλιέργησε υπέρμετρες προσδοκίες από τον τουρισμό με αποτέλεσμα κάποιοι να ανεβάσουν υπέρμετρα τις τιμές τους.
Βέβαια κάποια στιγμή θα μάθουμε ότι αυτή η γνωστή ρήση ” στην Ελλάδα οι αριθμοί ευημερούν αλλά για τους ανθρώπους δεν ξέρω” ισχύει και για τον τουρισμό μας.
Μετράμε τις αφίξεις, τις διανυκτερεύσεις, υπολογίζουμε ποσοστιαία πόσο πάνω ή πόσο κάτω πήγαμε αλλά λίγοι δίνουμε σημασία στα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος. Ίσως γιατί εκεί κρύβεται η αλήθεια. Κλασσικό παράδειγμα τα επίσημα στοιχεία της ΤτΕ για τον μήνα Ιούλιο που εμφάνισε πτώση 180 εκατομμυρίων των τουριστικών εσόδων σε σύγκριση με τον περυσινό Ιούλιο.
Το στοιχείο όμως που κατά τη γνώμη μου σημάδεψε την φετινή χρονιά ήταν η βίαιη ανακατανομή των εσόδων.
Είδαμε τα ξενοδοχεία τις αεροπορικές μεταφορές, τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες να ανεβάζουν τις τιμές και τα έσοδα τους, αλλά ταυτόχρονα οι επαγγελματίες στις τοπικές οικονομίες είδαν τον τζίρο τους και τα καθαρά τους κέρδη να μειώνονται δραματικά.
Είδαμε σε αυτήν την ανακατανομή των εσόδων, τα έσοδα να ανεβαίνουν για τούς λίγους, (ξενοδοχεία, αεροπορικές εταιρείες) και να μειώνονται για τους πολλούς, εστίαση, μικρομάγαζα Airbnb κλπ
Αυτό εξηγείται εύκολα.
Ο φετινός επισκέπτης το μικρότερο budget που διέθετε λόγω της γνωστής οικονομικής κρίσης της Ευρώπης, το απορρόφησε σε μεγάλο ποσοστό η διαμονή και η μεταφορά με αποτέλεσμα το ποσό που διέθετε για τα υπόλοιπα στις τοπικές οικονομίες να είναι πολύ μικρό και πολύ φοβάμαι το 2025 θα είναι μικρότερο γιατί αν σε αυτή την ανακατανομή προσθέσουμε:
Την μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος στην Ευρώπη
Την υπερφορολόγηση από το κράτος
Την αύξηση των δημοτικών τελών
Την αύξηση του κόστους λειτουργίας των επιχειρήσεων
Την εφαρμογή της ηλεκτρονικής κάρτας ασφάλισης με ό,τι σημαίνει αυτό, το 2025 προβλέπεται ακόμα πιο δύσκολο για τους πολλούς μικρούς η ψαλίδα θα ανοίγει αντί να κλείνει..
Αλλά αυτό που κυριάρχησε στο φετινό καλοκαίρι ήταν οι περιπέτειες που έζησαν οι τουρίστες μας από την έλλειψη νερού οι συχνές διακοπές της ΔΕΗ με την έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος και η παραφιλολογία που αναπτύχθηκε για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα περί “Υπερτουρισμου”.
Μποτιλιάρισμα στους δρόμους φταίει ο υπερτουρισμός. Δεν έχουμε ρεύμα και νερό ο υπερτουρισμός. Ο υπερτουρισμός…ο υπερτουρισμός.
Ας σταματήσει επιτέλους το παραμύθι του “υπερτουρισμού”.
Υπο-επένδυση σε υποδομές έχουμε. Με τους κατά τόπους δημάρχους διαχρονικά να “επενδύουν σε πολιτιστικές εκδηλώσεις” και έργα “φιγούρας” αντί να επενδύουν σε έργα υποδομής.
Ζήσαμε το φαινόμενο να διαφημίζουν τις νέες …πηγές και να μην επενδύουν στο δευτερεύον δίκτυο τροφοδοσίας νερού στην πόλη μας, εκεί δηλαδή πού χάνεται το 70% του νερού, ή σε έργα αφαλάτωσης.
Να συμφωνήσω υπερτουρισμό έχουμε όταν τα κρουαζιερόπλοια αποβιβάζουν ταυτόχρονα χιλιάδες τουριστών στη Σαντορίνη, εδώ η κυβέρνηση βεβαια επέβαλλε σχετικό φόρο, που ίσως θα έπρεπε να είναι υψηλότερος.
Το είπε και ο πρωθυπουργός απαντώντας σε σχετική ερώτηση στη ΔΕΘ.
Δε υπάρχει είπε υπερτουρισμός στην Ελλάδα αντίστοιχος με τον υπερτουρισμό σε Βαρκελώνη και Βενετία.
Από πού ως πού υπερτουρισμός στην Κέρκυρα; Υπάρχει στα συρτάρια των αρχόντων μας κάποια μελέτη που το αναφέρει;
Ο “υπερτουρισμός” ειναι το πρόβλημα ή το υπερ-δούλεμα;
Ο υπερτουρισμός φταίει για τις ανεπάρκειες των κατά τόπους διοικούντων;
Ο υπερτουρισμός φταίει οταν μας λείπει κάθε έννοια στρατηγικής για τον τουρισμό;
Πότε μελετήσαμε το target group των επισκεπτών μας;
Πότε αναρωτηθήκαμε αν οι υποδομές μας ανταποκρίνονται στις συνεχείς αυξήσεις των τιμών;
Πότε μελετήσαμε την επάρκεια μας, για να θέσουμε όριο στο πόσο κόσμο μπορεί να υποδεχθεί το νησί μας;
Πότε μιλήσαμε για τη σχέση κόστους και οφέλους της Κέρκυρας ως προορισμός για τον επισκέπτη μας;
Πώς του ζητάμε να ξοδέψει 5.000 – 10.000 Ευρώ για μία εβδομάδα διακοπών και την ίδια στιγμή να μην έχει νερό να πλυθεί, να μη λειτουργεί το air-conditioni σε συνθήκες καύσωνα, να μη βρίσκει χώρο να περπατήσει, να καθίσει να πιεί έναν (πανάκριβο) καφέ κλπ.
-Θέλεις να γεμίσεις με τουρισμό τα νησιά μας; Προχώρα άμεσα τις αναγκαίες υποδομές τους, ακόμη και με ΣΔΙΤ.
Σήμερα στα περισσότερα “κοσμοπολίτικα” νησιά μας οι επαρχιακοί δρόμοι απλά… ενισχύουν την πίστη μας στον Χριστό, στον οποίο πρέπει να προσευχηθούμε για να περάσουμε με ασφάλεια.
Ας αφήσουμε λοιπόν το άλλοθι, τη φτηνή δικαιολογία περί υπερτουρισμού για να δικαιολογήσουμε την ανεπάρκεια μας και ας ασχοληθούμε με σοβαρότητα στην επίλυση των προβλημάτων.
Πολλές φορές για την επίλυση των προβλημάτων δεν απαιτούνται τεράστια κονδύλια. Όρεξη και ιδέες χρειάζεται.
Κλασσικό παράδειγμα η κίνηση του Περιφερειάρχη Γιάννη Τρεπεκλή, όταν με προσωπική του επίβλεψη τοποθετήθηκαν κώνοι στο δρόμο της γραμμής Βρυώνη Κέρκυρα, παραχωρώντας δύο λωρίδες για την πόλη και έτσι ανακουφίστηκαν οι εποχούμενοι.
Λείπουν πολλά ακόμα αλλά τουλάχιστον δόθηκε το παράδειγμα ότι μαζί με τις φωτογραφίες πρέπει να κουνήσουμε και το χεράκι μας.
Ας αφήσουμε λοιπόν τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και ας ασχοληθούμε με τα σοβαρά.
