ΝΑΟΚ: Όταν ένα δίκαιο αίτημα ετών βρίσκει επιτέλους τη θέση που του αξίζει. Γράφει η Ανδριάνα Βλάχου

Υπάρχουν κάποιες ειδήσεις που δεν αφορούν απλώς μια διοικητική απόφαση. Αφορούν την αποκατάσταση μιας εκκρεμότητας, την αναγνώριση μιας ιστορίας και, κυρίως, την απόδοση του αυτονόητου σε ανθρώπους και φορείς που επί χρόνια το διεκδικούσαν με επιμονή και αξιοπρέπεια.

Η απόφαση για την παραχώρηση χρήσης των εγκαταστάσεων του Ναυτικού Αθλητικού Ομίλου Κέρκυρας, συνολικής έκτασης 7.115,56 τ.μ., αποτελεί ακριβώς μια τέτοια περίπτωση.

Ο ΝΑΟΚ δεν είναι ένας ακόμη αθλητικός σύλλογος. Είναι ένα κομμάτι της αθλητικής, κοινωνικής και ναυταθλητικής ιστορίας της Κέρκυρας. Ένας Όμιλος που εδώ και δεκαετίες αποτελεί σημείο αναφοράς για τον κερκυραϊκό ναυταθλητισμό, έχοντας αναδείξει αθλητές, έχοντας προσφέρει διακρίσεις και μετάλλια και έχοντας συνδέσει το όνομά του με σημαντικές επιτυχίες σε πανελλήνιο και διεθνές επίπεδο, με Ολυμπιονίκη, Παγκοσμιονίκες, Πρωταθλητές σε Πανευρωπαϊκό και Βαλκανικό επίπεδο και Πανελληνιονίκες. .

Πίσω από κάθε τέτοιο ιστορικό σωματείο, όμως, υπάρχουν άνθρωποι. Αθλητές που προπονούνται, προπονητές που εργάζονται, διοικήσεις που προσπαθούν να κρατήσουν όρθιο έναν οργανισμό, γονείς που εμπιστεύονται τα παιδιά τους και γενιές Κερκυραίων που αισθάνονται ότι ο ΝΑΟΚ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του τόπου τους.

Γι’ αυτό και η επίλυση της πολυετούς εκκρεμότητας δεν είναι απλώς μια τυπική διευθέτηση μιας περιουσιακής υπόθεσης. Είναι μια εξέλιξη που προσφέρει στον Όμιλο κάτι εξαιρετικά σημαντικό: ασφάλεια για το παρόν και προοπτική για το μέλλον.

Με την απόφαση του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ο ΝΑΟΚ αποκτά πλέον ένα σαφές και θεσμικό πλαίσιο χρήσης των εγκαταστάσεων που επί σειρά ετών αποτελούν την έδρα της αθλητικής του δραστηριότητας. Και αυτό, για έναν Όμιλο με την ιστορία, την προσφορά και τη δυναμική του ΝΑΟΚ, είναι όχι μόνο λογικό αλλά και απολύτως δίκαιο.

Το ετήσιο αντάλλαγμα των 22.414 ευρώ για την πρώτη πενταετία είναι, ασφαλώς, μια παράμετρος της συμφωνίας. Η ουσία, όμως, βρίσκεται αλλού: στην οριστική τακτοποίηση μιας υπόθεσης που παρέμενε ανοιχτή επί χρόνια και δημιουργούσε εύλογη αβεβαιότητα για έναν αθλητικό οργανισμό που θα έπρεπε να ασχολείται πρωτίστως με τον αθλητισμό και όχι με το αν και για πόσο ακόμη θα μπορεί να χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις στις οποίες έχει χτίσει την ιστορία του.

Κάθε σοβαρό αίτημα χρειάζεται χρόνο, επιμονή, τεκμηρίωση και θεσμική δουλειά. Η σημερινή εξέλιξη είναι αποτέλεσμα μιας προσπάθειας που δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη.

Αξίζει, λοιπόν, να αναγνωριστεί η συμβολή της διοίκησης του ΝΑΟΚ, του Προέδρου Γιώργου Δημουλή, των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, των συνεργατών και των νομικών συμβούλων του Ομίλου, που εργάστηκαν για την πληρότητα του σχετικού φακέλου.

Όπως επίσης αξίζει να αναγνωριστεί η συνεργασία των αρμόδιων υπηρεσιών του Υπουργείου και η πολιτική συμβολή όσων εργάστηκαν για να ξεπεραστούν τα εμπόδια και να φτάσει η υπόθεση στην τελική της ευτυχή κατάληξη.

Για την Κέρκυρα, άλλωστε, η στήριξη ενός ιστορικού ναυταθλητικού σωματείου δεν είναι υπόθεση κομματική. Είναι υπόθεση κοινής λογικής.

Ο ΝΑΟΚ έχει προσφέρει πολλά. Και όταν ένας φορέας που έχει προσφέρει τόσα στον τόπο του ζητά το αυτονόητο —ένα σταθερό και ξεκάθαρο πλαίσιο για να συνεχίσει να λειτουργεί— η πολιτεία οφείλει να ακούει και να δίνει λύσεις.

Και τώρα, τι θα κάνουν όσοι… στενοχωρήθηκαν; Υπάρχει, βέβαια, και μια μικρή αλλά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια σε κάθε θετική είδηση.

Είναι εκείνοι που, για λόγους που μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν, θα προτιμούσαν η εκκρεμότητα να παραμένει εκκρεμότητα.

Εκείνοι που επί χρόνια έβλεπαν το πρόβλημα και αντί να εύχονται να λυθεί, φαίνεται πως αισθάνονταν πιο άνετα όσο παρέμενε άλυτο.

Εκείνοι που κάθε θετική εξέλιξη τους δημιουργεί μια περίεργη… αμηχανία.

Τι να κάνουμε; Δεν μπορούν όλες οι ειδήσεις να είναι δυσάρεστες.

Κάποια στιγμή ακόμη και οι πολυετείς εκκρεμότητες λύνονται. Και τότε απομένει στους κακοπροαίρετους μόνο να κοιτάζουν την εξέλιξη με εκείνο το χαρακτηριστικό ύφος ανθρώπου που περίμενε να πανηγυρίσει μια αποτυχία και τελικά βρέθηκε να πρέπει να… διαχειριστεί μια επιτυχία.

Ίσως, λοιπόν, η σημερινή εξέλιξη να τους χαλάει λίγο τη διάθεση.

Αλλά αυτό είναι δικό τους πρόβλημα.

Γιατί ο ΝΑΟΚ έχει κάθε λόγο να χαμογελά. Και η Κέρκυρα έχει κάθε λόγο να χαίρεται όταν ένας ιστορικός αθλητικός οργανισμός του τόπου αποκτά επιτέλους την ασφάλεια που χρειάζεται για να συνεχίσει το έργο του.

Όσοι ήθελαν την εκκρεμότητα να διαιωνίζεται, ας κρατήσουν την πίκρα τους. Οι εκκρεμότητες υπάρχουν για να λύνονται — όχι για να χρησιμοποιούνται ως μόνιμο εργαλείο μικροπολιτικής, εμπάθειας ή προσωπικών αντιπαραθέσεων.

Ο ΝΑΟΚ κοιτάζει μπροστά.

Και πολύ σωστά κάνει.

Γιατί μετά από τόσα χρόνια, το σημαντικό δεν είναι ποιος ήθελε να μη λυθεί το ζήτημα.

Το σημαντικό είναι ότι λύθηκε.

Και ότι ένας από τους σημαντικότερους ναυταθλητικούς φορείς της Κέρκυρας και της χώρας μπορεί πλέον να σχεδιάσει το αύριο με μεγαλύτερη σιγουριά, συνεχίζοντας να προσφέρει στον αθλητισμό, στη νεολαία και στον τόπο.

Αυτό είναι το πραγματικό ζητούμενο.

Και αυτή είναι η πραγματική δικαίωση.