Μία αναγκαία απάντηση στον Αντιπρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Βόρειας Κέρκυρας κ.Μαρτίνο Αθανάσιο. « Περί υπερβάσεων, θεσμικής ευαισθησίας και επιλεκτικών στάσεων».

Με αφορμή τη δημόσια δήλωση του Αντιπροέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Βόρειας Κέρκυρας κ. Αθανασίου Μαρτίνου, σχετικά με την επανεκλογή του στη θέση του Αντιπροέδρου, οφείλουμε να επισημάνουμε ορισμένα ζητήματα, προς αποκατάσταση της πλήρους εικόνας.

Αφού, λοιπόν, γίνεται λόγος για «υπερβάσεις», καλό είναι να θυμόμαστε ποιοι τις έκαναν, πότε τις έκαναν και πότε δεν τις έκαναν.

Υπέρβαση επέδειξαν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της Δημοτικής Αρχής που στήριξαν τον κ. Μαρτίνο. Αντίστοιχη υπέρβαση, όμως, δεν είδαμε από τη δική τους πλευρά στο πρόσωπο του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.

Εκεί η θεσμική ευαισθησία σταμάτησε. Εκεί η συναινετική διάθεση εξαντλήθηκε.

Εκεί δεν προτάχθηκε η ανάγκη σταθερής και ενωτικής λειτουργίας του Προεδρείου.

Η υπέρβαση, όπως φαίνεται, αναγνωρίζεται ευκολότερα όταν γίνεται προς όφελός μας και δυσκολότερα όταν καλούμαστε να την πράξουμε εμείς προς όφελος του θεσμού.

Και επειδή στη δημόσια δήλωση γίνεται λόγος για δημοκρατικές διαδικασίες, παρρησία, σθένος και σεβασμό, καλό είναι να θυμόμαστε όλα τα περιστατικά και όχι μόνο όσα εξυπηρετούν μια βολική αφήγηση.

Στην ίδια διαδικασία, όταν ήρθε η ώρα της ψηφοφορίας για τη Δημοτική Επιτροπή, ο επικεφαλής της παράταξης του κ. Μαρτίνου υπέδειξε  τη στήριξη του πρώτου και του τελευταίου υποψηφίου του ψηφοδελτίου, υποδεικνύοντας φανερά να μείνουν  εκτός ψηφοφορίας  οι δύο γυναίκες υποψήφιες.

Το γεγονός αυτό μπορεί να πέρασε στα «ψιλά». Είναι, όμως, καταγεγραμμένο. Και είναι πολιτικά αποκαλυπτικό.

Διότι είχε προηγηθεί ολόκληρος θόρυβος  με φράση Δημοτικού Συμβούλου που προκάλεσε αντιδράσεις, σχολιάστηκε έντονα και αξιοποιήθηκε πολιτικά ως δείγμα  αντίληψης απέναντι στη συμμετοχή των γυναικών.

Κι όμως, όταν η συζήτηση έπαψε να είναι εύκολη κριτική και έγινε συγκεκριμένη ψήφος, όταν η ισότιμη εκπροσώπηση των γυναικών δεν ήταν πλέον σύνθημα αλλά πράξη, οι δύο γυναίκες υποψήφιες δεν στηρίχθηκαν από την πλευρά τους.

Εκεί βρίσκεται η ουσία.

Διότι άλλο είναι μια φράση, που μπορεί και πρέπει να κρίνεται, και άλλο είναι μια πολιτική επιλογή στην κάλπη. Και εδώ η επιλογή ήταν καθαρή: να μη στηριχθούν οι δύο γυναίκες υποψήφιες.

Άρα, τι ακριβώς ενόχλησε τότε;Η αντίληψη ή το ποιος την εξέφρασε;Η ουσία ή η πολιτική αξιοποίησή της;

Η ισότητα είναι εύκολη όταν χρησιμοποιείται ως επιχείρημα. Είναι δυσκολότερη όταν πρέπει να αποδειχθεί.Εκεί, λοιπόν, η υπέρβαση δεν έγινε.Εκεί η θεσμική ευαισθησία σταμάτησε.

Εκεί η πράξη διέψευσε τον θόρυβο που είχε προηγηθεί.

Δεν μπορεί, λοιπόν, να παραδίδονται μαθήματα δημοκρατικής ευαισθησίας από όσους την επικαλούνται επιλεκτικά: όταν τους ευνοεί, την υψώνουν ως σημαία… όταν τους δεσμεύει, την προσπερνούν σιωπηλά.

Ο σεβασμός στους θεσμούς, στη δημοκρατική λειτουργία, στη συναινετική στάση και στην ισότιμη εκπροσώπηση δεν κρίνεται από τις δηλώσεις. Κρίνεται από τις πράξεις. Και σε αυτή την περίπτωση, οι πράξεις μιλούν από μόνες τους.