«Από τις “επενδύσεις” στην παραγωγική ερήμωση: Δεν θα γίνουμε τα γκαρσονάκια της Ευρώπης». Γράφει ο Κωστής Παυλίδης
Ο κανόνας είναι ότι οι ξένες επενδύσεις στην χώρα μας είναι κυρίως επενδύσεις αγοράς γης και ακινήτων και δευτερευόντως αγορές επιχειρήσεων και μετοχών. Τα λεφτά αυτά βεβαίως και καταγράφονται στο ισοζύγιο πληρωμών της τράπεζας της Ελλάδας, στην πραγματικότητα όμως δεν προσθέτουν ούτε ένα ευρώ στην ανάπτυξη.
Αν περάσουν από την Κέρκυρα, οι βουλευτές, υπουργοί και διάφοροι κυβερνητικοί παράγοντες που αυτές τις ημέρες επιχαίρουν λόγω των παροχών του αρχηγού τους στην ΔΕΘ, θα δουν επαύλεις που θα τους εντυπωσιάσει το μέγεθος και η ποιότητα κατασκευής τους. Στη μεγαλύτερη πλειοψηφία τους οι ιδιοκτήτες τους είναι αλλοδαποί. Πολλά από αυτά τα χρήματα είναι ξέπλυμα μαύρου χρήματος από τις χώρες καταγωγής των ιδιοκτητών. Το περασμένο μήνα δε, η Βουλγαρία έκανε διάβημα στην Ελλάδα, ζητώντας να λάβει μέτρα περιορισμού αυτού του εκτεταμένου ξεπλύματος. Χωρίς βέβαια να έχει καμία ανταπόκριση.
Είναι χρήματα που δεν προσφέρουν ούτε νέα γνώση, ούτε καινοτομίες, ούτε το μεγαλώνουν το παραγωγικό δυναμικό της χώρας μας. Εκεί που άλλες χώρες αποθαρρύνουν την αγορά ακινήτων για τους αλλοδαπούς, η ΝΔ το ενθαρρύνει, μεγαλώνοντας ταυτόχρονα και το στεγαστικό πρόβλημα για την ελληνική οικογένεια και τους νέους.
Στην πραγματική οικονομία, η κακή ποιότητα επενδύσεων, ξένων και μη, είναι ένας από τους κύριους λόγους όπου στην αξιολόγηση της παραγωγικότητας της πατρίδας μας είμαστε ουραγοί στην Ευρώπη. Προβλέπεται μείωση των ρυθμών ανάπτυξης στο 1% μέχρι το 2029, και αν σε αυτή την συνθήκη προσθέσουμε την οικονομική πολιτική της ΝΔ, όπου συντηρεί τα τεράστια υπερπλεονάσματα, τα οποία αφαιρούν τους σημαντικότερους πόρους από την ανάπτυξη, καταλαβαίνεις γλαφυρά τα λεφτά που μοιράστηκαν στην ΔΕΘ είναι χρήματα που αρπάχτηκαν από την αναπτυξιακή δυνατότητα της πατρίδας μας.
Η δυναμική όμως μιας οικονομίας κρίνεται από την ικανότητα της να παράγει νέο πλούτο και να δημιουργεί επάρκεια στις θέσεις εργασίας με αμοιβές που εξασφαλίζουν αξιοπρεπή διαβίωση. Οι ανισότητες επιδεινώνονται, το σύστημα γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, η κινητικότητα των κοινωνιών αδυνατίζει και εν τέλει η αδύναμη οικονομία ενισχύει την αποδυνάμωση της ίδιας της δημοκρατίας.
Το διεθνές περιβάλλον είναι ασταθές, η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη στο αμερικανο- εβραϊκό παιχνίδι, αποτελώντας πλέον στόχο όλων των άλλων και η ενεργειακή κρίση που έχει επιβληθεί, βρίσκουν την Ελλάδα με όλες τις αδυναμίες της να μην μπορεί καν να παρακολουθήσει τις εξελίξεις και να σέρνεται πίσω τους πληρώνοντας ακριβά το δομικό πρόβλημα διάρθρωσης που έχει.
Δεν είναι περίοδος ομφαλοσκόπησης αλλά άμεση ανάγκη αλλαγής πορείας της οικονομίας και της διοίκησης. Η έλλειψη ενός απτού και συγκεκριμένου παραγωγικού μοντέλου είναι ο καθρέπτης μιας κοινωνίας που πρέπει να τον σπάσει. Είναι καιρός για οργάνωση και ευθύνη. Πρέπει να κάνουμε άλματα πια, γιατί τα βήματα μπροστά δεν φτάνουν. Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε πουθενά και πολύ περισσότερο στην Κέρκυρα την δημόσια υγεία σε κατάσταση υπολειτουργίας τριτοκοσμικού κράτους, τις ανύπαρκτες βασικές υποδομές και την κάκιστη ποιότητα νερού, την παιδεία και τα σχολεία σε κοντέινερ λες και τα παιδιά είναι κονσέρβες, την μηδενική πρωτογενή παραγωγή και το σύνολο του λιανεμπορίου να είναι εισαγωγείς και μεταπράτες. Ο τουρισμός πρέπει να διαχειρίζεται από ντόπια χέρια και να καταρτιστεί άμεσα ένα σύγχρονο και λειτουργικό σχέδιο για την ανάπτυξη του. Δεν γίνεται να εισπράττουμε τα ψίχουλα από μια σπουδαία υπηρεσία που προσφέρουμε, ούτε να συνεχίσουμε να είμαστε τα γκαρσονάκια της Ευρώπης!
