Διαχείριση απορριμμάτων: 12 χρόνια καθυστερήσεων, λαθών και χαμένων ευκαιριών. Γράφει η Ανδριάνα Βλάχου
Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, συμπληρώνουμε φέτος αισίως 12 χρόνια κατά τα οποία η διαχείριση των απορριμμάτων ταλανίζει το νησί μας και τους κατοίκους του.
Όλα ξεκίνησαν το 2014, όταν η τότε νέα δημοτική αρχή της ΝΕΡΙΚ αποφάσισε να μην συνεχιστεί η διαγωνιστική διαδικασία που είχε δρομολογήσει η δημοτική αρχή Τρεπεκλή και η οποία, μέσω ΣΔΙΤ, είχε φτάσει στο στάδιο του ανταγωνιστικού διαλόγου, δηλαδή ένα βήμα πριν από τη δημοπράτηση.
Ακολούθησαν πέντε χρόνια μέχρι να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση από δημόσιους πόρους, μέσω συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να ξεκινήσει εκ νέου η διαγωνιστική διαδικασία.
Εν τω μεταξύ, προηγήθηκε η χειρότερη περίοδος, από το 2017 έως το 2019, με τους δρόμους να ξεχειλίζουν από σκουπίδια, δημιουργώντας σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία και προκαλώντας σημαντική δυσφήμιση του τουριστικού προορισμού μας. Παράλληλα, η εξάμηνη παρουσία των ΜΑΤ στη Λευκίμμη δοκίμασε την κοινωνική συνοχή της περιοχής, ενώ οι συνέπειες της παρατεταμένης παρουσίας των δυνάμεων καταστολής δημιούργησαν εικόνες που, έστω και καθ’ υπερβολή, θύμιζαν σε ορισμένους «στρατεύματα κατοχής».
Το 2019, με την έναρξη της νέας διαγωνιστικής διαδικασίας και την ταυτόχρονη απόφαση της τότε νέας κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να υπερβεί την προηγούμενη θέση της απέναντι στη μεταφορά των απορριμμάτων εκτός Κέρκυρας —κάτι που δεν είχε πράξει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, παρά την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου— όλα προμήνυαν ότι το νησί εισερχόταν στην τελική φάση μιας εξαιρετικά δύσκολης περιόδου. Δυστυχώς, οι εξελίξεις διέψευσαν αυτές τις προσδοκίες.
Χάθηκαν τρεις διαγωνιστικές διαδικασίες: μία από τον ΣΥΔΙΣΑ και δύο από τον ΦΟΔΣΑ, το διαβαθμιδικό όργανο διαχείρισης απορριμμάτων. Παράλληλα, ενώ η μεταφορά των απορριμμάτων εκτός νησιού είχε αρχικά παρουσιαστεί ως μια λύση διάρκειας δύο έως τριών ετών, μέχρι να ολοκληρωθεί το εργοστάσιο, σήμερα συμπληρώνονται οκτώ χρόνια μεταφοράς, με τους δήμους να επιβαρύνονται με περίπου 16 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Πλέον, μετράμε αντίστροφα για την κατασκευή και λειτουργία της σύγχρονης Μονάδας Ανάκτησης και Ανακύκλωσης (Μ.Α.Α.) στο Τεμπλόνι. Ωστόσο, με ευθύνη κυρίως των Δήμων Κεντρικής και Νότιας Κέρκυρας, το νησί έχει μείνει πίσω στον τομέα της ανακύκλωσης, η οποία αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποτελεσματική λειτουργία της μονάδας. Συνεπώς, η μεγάλη πρόκληση της επόμενης ημέρας είναι η σημαντική αύξηση των ποσοστών ανακύκλωσης, σύμφωνα και με τους στόχους του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ).
Τα παραπάνω υπενθυμίζονται όχι για λόγους αντιπαράθεσης, αλλά για να διατηρείται ζωντανή η συλλογική μνήμη, η οποία συχνά φαίνεται να εξασθενεί, και για να αποδίδονται, τελικά, «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι».
