Σε μια περίοδο που τα δικαιώματα των εργαζομένων δέχονται συνεχείς πιέσεις και η πρόσβαση στον πολιτισμό περιορίζεται, το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας αναδεικνύεται σε έναν πολύπλευρο χώρο δράσης και δημιουργίας. Δεν αποτελεί απλώς μια συνδικαλιστική δομή, αλλά έχει εξελιχθεί σε ένα πραγματικό κάστρο υπεράσπισης της ζωής της εργατικής τάξης, σε ένα σημείο όπου οργανώνεται η συλλογική διεκδίκηση και αναπτύσσονται οι αγώνες των εργαζομένων.

Στους χώρους του Εργατικού Κέντρου χτυπά η καρδιά του εργατικού κινήματος της Κέρκυρας. Εκεί πραγματοποιούνται γενικές συνελεύσεις, συσκέψεις, αρχαιρεσίες σωματείων και φορέων, ενώ φιλοξενούνται πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην οργάνωση της πάλης για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Είναι το μέρος όπου τα κύτταρα του αγώνα μπορούν να αναπτυχθούν, να συναντηθούν και να συντονιστούν. Από τις κινητοποιήσεις για εργασιακά ζητήματα μέχρι τις παρεμβάσεις για την προστασία της κοινωνικής ζωής, το Εργατικό Κέντρο λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για κάθε συλλογική διεκδίκηση.

Ταυτόχρονα, η δράση του δεν περιορίζεται μόνο στα συνδικαλιστικά ζητήματα. Το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας έχει μετατραπεί και σε έναν σημαντικό χώρο πολιτισμού, φιλοξενώντας δεκάδες εκδηλώσεις, παρουσιάσεις, συζητήσεις. Πολιτιστικοί σύλλογοι, καλλιτεχνικές ομάδες, μαθητικές κοινότητες και φορείς της πόλης βρίσκουν εκεί έναν ανοιχτό χώρο έκφρασης, σε μια στιγμή που οι δημόσιες πολιτιστικές υποδομές είναι ανεπαρκείς ή απρόσιτες. Η θλιβερή απόφαση να κλείσει επ΄ αόριστον το Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας αποτέλεσε άλλωστε και ένα από τελευταία καρφιά στο φέρετρο της κρατικής αντιμετώπισης του πολιτισμού.

Η πραγματικότητα αυτή δεν είναι τυχαία, ούτε προέκυψε από την μία μέρα στην άλλη. Κυβερνήσεις, δημοτικές και περιφερειακές αρχές, με την διαχρονική πολιτική απαξίωσης που ακολουθούν, είχαν δώσει δείγματα γραφής για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τους ελεύθερους χώρους και τον πολιτισμό.

Στην πόλη της Κέρκυρας η έλλειψη διαθέσιμων χώρων για πολιτιστικές δραστηριότητες αναγκάζει συλλογικότητες να αναζητούν λύσεις εκτός των κρατικών θεσμικών δομών, οι οποίες δικαίως έχουν απαξιωθεί στην συνείδηση του λαού. Πολλοί χώροι παραμένουν κλειστοί, άλλοι λειτουργούν με περιορισμούς, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις, που ιδιώτες παραχωρούν χώρους προς μίσθωση για εκδηλώσεις, το κόστος χρήσης είναι απαγορευτικό. Έτσι, ο πολιτισμός μετατρέπεται σε εμπόρευμα και η πρόσβαση σε αυτόν γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη για τη λαϊκή πλειοψηφία.

Η πολιτική που αντιμετωπίζει τον πολιτισμό ως πεδίο οικονομικής εκμετάλλευσης αποκλείει τους εργαζόμενους και τη νεολαία από τη δημιουργία και τη συμμετοχή. Όταν οι δημόσιες υποδομές υποβαθμίζονται και η λειτουργία τους βασίζεται σε οικονομικά κριτήρια, ο πολιτισμός παύει να είναι κοινωνικό δικαίωμα και γίνεται προνόμιο για λίγους. Αυτή η κατάσταση στερεί από την κοινωνία τη δυνατότητα έκφρασης και περιορίζει τη συλλογική δημιουργικότητα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας καλύπτει ένα σημαντικό κενό, χωρίς να είναι αυτή η πρόθεσή του, να καλύπτει δηλαδή την στρατηγική επιλογή κυβερνήσεων και τοπικής εξουσίας να μετατρέπουν τα πάντα σε πεδία κερδοφορίας και να τα τσουβαλιάζουν στην ζυγαριά κόστους-οφέλους, αλλά γιατί έχει στον πυρήνα των ιδεών του ότι ο πολιτισμός είναι δικαίωμα και ανάγκη της εργατικής τάξης. Ανοίγοντας τις πόρτες του σε σωματεία, φορείς και πολιτιστικές ομάδες, αναλαμβάνει έναν ρόλο που το κράτος αποδείχθηκε επιλεκτικά ανίκανο να παίξει. Συνδυάζει την αγωνιστική δράση με την πολιτιστική δημιουργία, αποδεικνύοντας ότι οι χώροι της εργατικής τάξης μπορούν να αποτελέσουν ζωντανά κύτταρα κοινωνικής ζωής.

Ειδική μνεία αξίζει η θεατρική ομάδα του Εργατικού Κέντρου που κάνει πράξει το σύνθημα: τέχνη από τον λαό για το λαό. Οι ερασιτέχνες ηθοποιοί, μέλη εργατικών σωματείων, φροντίζουν με ιδιαίτερη επιμέλεια και συνεργασία, ανάμεσα από τα ασφυκτικά τους ωράρια, να ανεβάζουν με συνέπεια θεατρικά έργα. Από την πολύμορφη δραστηριότητα του Εργατικού Κέντρου ξεχωρίζουν και εκδηλώσεις όπως αυτή που διοργανώθηκε σε συνεργασία με την Αστρονομική Εταιρεία Κέρκυρας σχετικά με τις επιστήμες της φύσης, τον Υλισμό και την Διαλεκτική, συμβάλλοντας έτσι στην πολύπλευρη πνευματική καλλιέργεια που έχει ανάγκη η εργατική τάξη.

Φυσικά, για να γίνει το Εργατικό Κέντρο αυτό που είναι σήμερα, χρειάστηκε να απαλλαγεί από τα βαρίδια του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Τους υπηρέτες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και τους οπαδούς της ταξικής ειρήνης με τους εκμεταλλευτές που είχε μετατρέψει το Εργατικό Κέντρο σε ξένο τόπο για τους εργάτες. Η ανάληψη της διοίκησης από τις ταξικές δυνάμεις που συσπειρώνονται στο Π.Α.ΜΕ. αποδεικνύεται ιστορική στιγμή στην ιστορία του εργατικού κινήματος της Κέρκυρας, όχι μόνο γιατί γύρισε την πλάτη στην συνδικαλιστική μαφία των εργατοπατέρων που έβαζαν πλάτη σε κάθε αντεργατικό και φιλεργοδοτικό μέτρο αλλά γιατί η πολύμορφη δράση που αναπτύσσει καλύπτει ολόπλευρα τις ανάγκες της εργατικής τάξης.

Το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας είναι σήμερα κάτι περισσότερο από μια έδρα συνδικάτων, σωματείων και εργατών. Είναι τόπος συνάντησης, οργάνωσης και έκφρασης. Είναι το σημείο όπου οι εργαζόμενοι σχεδιάζουν τους αγώνες τους και, ταυτόχρονα, όπου η πολιτιστική δραστηριότητα βρίσκει χώρο να αναπτυχθεί. Είναι ένας ζωντανός πυρήνας που αποδεικνύει πως όταν η συλλογικότητα μπαίνει μπροστά, μπορεί να υπερασπιστεί τόσο τα δικαιώματα όσο και την ανάγκη για πολιτισμό.

Ειδικά σε μια εποχή που η πρόσβαση στον πολιτισμό περιορίζεται, τα εργασιακά δικαιώματα αμφισβητούνται, η επίθεση απέναντι στην εργατική τάξη οξύνεται και ο όλεθρος ενός γενικευμένου πολέμου παραμονεύει, η συμβολή του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Ως κάστρο αγώνα και ταυτόχρονα χώρος δημιουργίας, συνεχίζει να δίνει διέξοδο στις ανάγκες της εργατικής τάξης και να κρατά ζωντανή τη συλλογική ζωή της πόλης.

Σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσει να είναι αρωγός σε κάθε προσπάθεια που προασπίζει τον πολιτισμό για όλους ενώ ταυτόχρονα δεν θα σταματήσει τον αγώνα ώστε αυτός να πάψει να είναι εμπόρευμα και προνόμιο λίγων. Πάντα στο πλευρό των εργαζομένων, με μαχητική γραμμή σύγκρουσης με την πολιτική που τους κλέβει την ζωή. Αυτή είναι μια πλευρά της αποτίμησης της πλούσιας και πολυεπίπεδης δραστηριότητας αλλά ταυτόχρονα ένας ακόμα ουσιαστικός λόγος που το Εργατικό Κέντρο με ακόμη μεγαλύτερο αριθμό σωματείων της δύναμης του συμμετέχει στην πανελλαδική σύσκεψη που διοργανώνει το Π.Α.ΜΕ στις 4 Απρίλη στην Καισαριανή.

Λασθιωτάκης Γιάννης

Γραμματέας Εργατικού Κέντρου & Πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Κέρκυρας