Το Κεντρικό Κοκκίνι – Τόπος Υδάτινων Πηγών – Μένει Διαρκώς Χωρίς Νερό. Οι Φήμες Οργιάζουν Του Σπύρου Άνδρεϊτς
Σε μια περίοδο που η Κέρκυρα αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες τουρίστες, οι μόνιμοι κάτοικοι του κεντρικού τμήματος του Κοκκινίου βιώνουν ένα δράμα: τις συνεχείς και πολύωρες διακοπές νερού. Ένα χωριό που θεωρείται «βρυσομάνα» της Κέρκυρας, αντιμετωπίζει παραδόξως μια κατάσταση που έχει ξεπεράσει κάθε όριο υπομονής, με τους κατοίκους να βρίσκονται σε πλήρη απόγνωση.
Η ένταση του προβλήματος το φετινό καλοκαίρι είναι πρωτοφανής. Οι διακοπές στην υδροδότηση είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο, διαρκώντας από 14 ώρες έως και ολόκληρη ημέρα. Οι κάτοικοι, εκτός από την ταλαιπωρία, έρχονται αντιμέτωποι με ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα: την παντελή έλλειψη ενημέρωσης. Δεν υπάρχει καμία απολύτως προειδοποίηση για την ώρα έναρξης ή λήξης των καθημερινών διακοπών, ούτε κάποια επίσημη εξήγηση για τα αίτια.
Αυτή η κατάσταση συνιστά μια κραυγαλέα ανισότητα και παραβιάζει ευθέως τα συνταγματικά δικαιώματα, όπως ορίζονται στο Άρθρο 4 του Συντάγματος: «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις». Δεν νοείται ανισότιμη μεταχείριση μεταξύ Ελλήνων πολιτών. Δεν υπάρχουν πολίτες 1ης και 5ης κατηγορίας και όσοι με τις επιλογές τους το εφαρμόζουν θα λογοδοτήσουν νομικά. Εάν η ΔΕΥΑΚ θεωρεί αναγκαία την παροχή νερού με το δελτίο, τότε οφείλει να επιβάλει την διακοπή νερού ισότιμα, ισόχρονα και ισόποσα παντού, χωρίς ειδικές μεταχειρίσεις, και κυρίως χωρίς ευνοϊκές ή προνομιακές εξαιρέσεις. Η αυθαίρετη και άνιση μεταχείριση στην παροχή ενός τόσο βασικού αγαθού δεν είναι απλώς κακοδιοίκηση· είναι μια μορφή θεσμικής αυτοδιοικητικής διαφθοράς που καταστρατηγεί την ίδια την θεμελιώδη αρχή της συνταγματικής ισότητας.
Η απουσία διαφάνειας από τους αρμόδιους φορείς, δηλαδή τη ΔΕΥΑΚ, δημιουργεί ένα έφορο έδαφος για να οργιάζουν οι φήμες. Οι κάτοικοι αναρωτιούνται δημόσια: «Ποιος αρμόδιος αποφασίζει για τις πολύωρες διακοπές ύδρευσης;» και κυρίως «Με ποια κριτήρια;». Η αδικία που νιώθουν είναι μεγάλη, γιατί την ίδια ώρα, σε κοντινές περιοχές με έντονη τουριστική δραστηριότητα, εκατοντάδες πισίνες και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις υδροδοτούνται κανονικότατα και οι κήποι και τα γκαζόν ποτίζονται απρόσκοπτα. Η αντίθεση αυτή ενισχύει την υποψία ότι το νερό κατανέμεται με αδιαφανείς μεθόδους, δίνοντας προτεραιότητα σε συγκεκριμένα συμφέροντα έναντι των βασικών αναγκών των μόνιμων κατοίκων.
Η φημολογία για πιθανές «ατασθαλίες» βρίσκει πρόσφορο έδαφος για πολλές υποψίες εξαιτίας της απουσίας επίσημων και εμπεριστατωμένων εξηγήσεων. Χωρίς διαφάνεια, κάθε ανεπιβεβαίωτη πληροφορία αποκτά βαρύτητα και διαδίδεται ταχύτατα, δηλητηριάζοντας το κλίμα και υποσκάπτοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Οι κάτοικοι του Κοκκινίου ζητούν πλέον το αυτονόητο: δίκαιη και διαφανή κατανομή του νερού, με προτεραιότητα στις ανθρώπινες ανάγκες πρωτίστως και πάνω από όλους των τοπικών οικογενειών. Απαιτούν άμεση ενημέρωση για κάθε διακοπή, αιτιολόγηση των αποφάσεων και έμπρακτη απόδειξη ότι το νερό, ως δημόσιο αγαθό, διανέμεται ισότιμα, ισόποσα και ισόχρονα με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη και τη συνταγματική τάξη. Η αδικία που βιώνουν δεν είναι μόνο θέμα ταλαιπωρίας, αλλά θέμα σεβασμού των συνταγματικών τους δικαιωμάτων. Και χωρίς διαφάνεια, η οργή και οι αδέσποτες φήμες θα είναι οι μόνιμες αληθοφανείς ερμηνείες.
