ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ- ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

Ο ΝΑΟΚ «κατοχυρώνει» το σπίτι του… Γράφει η Ανδριάνα Βλάχου

«Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη» θα ταίριαζε απόλυτα στην περίπτωση αυτή το γνωστό σύνθημα, μετά τη γνωστοποίηση της απόφασης της Υπουργού Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, με την οποία χορηγείται η σύμφωνη γνώμη του Υπουργείου Πολιτισμού επί του αιτήματος του Ναυτικού Αθλητικού Ομίλου Κέρκυρας (ΝΑΟΚ) για την «παραχώρηση χρήσης έργων και εγκαταστάσεων επί της Λεωφόρου Δημοκρατίας 1, σύμφωνα με το άρθρο 18Α του Ν. 2971/2001», ενώ παράλληλα εγκρίνεται και η σχετική μελέτη Πρότυπων Περιβαλλοντικών Δεσμεύσεων.

Η απόφαση αυτή αποτελεί το καθοριστικό βήμα για την οριστική διευθέτηση ενός ζητήματος που απασχολεί εδώ και δεκαετίες τον ιστορικό ΝΑΟΚ και, ευρύτερα, την κερκυραϊκή κοινωνία, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Όμιλο.

Για σχεδόν 100 χρόνια, ο ΝΑΟΚ επέλεξε τον συγκεκριμένο χώρο για να αναπτύξει τις ναυταθλητικές του δραστηριότητες, καλλιεργώντας αθλήματα όπως η κολύμβηση, η υδατοσφαίριση, η κωπηλασία και η ιστιοπλοΐα. Στην εκατοντάχρονη αυτή διαδρομή, όχι μόνο κατόρθωσε να εξελιχθεί σε ένα από τα πλέον αναγνωρισμένα ναυταθλητικά σωματεία της χώρας, από τα σπλάχνα του οποίου αναδείχθηκαν Ολυμπιονίκες, Παγκόσμιοι και Πανελλήνιοι πρωταθλητές, αλλά σημείωσε και σημαντικές διακρίσεις τόσο στα ατομικά αθλήματα όσο και στα ομαδικά, με κορυφαίο παράδειγμα την υδατοσφαίριση.

Το σημαντικότερο, ωστόσο, επίτευγμά του είναι η βαθιά διασύνδεσή του με την κερκυραϊκή κοινωνία. Μέσα από τον Όμιλο και τις αξίες που αυτός πρεσβεύει διαμορφώθηκαν προσωπικότητες με σπουδαία πορεία στον χώρο των επιστημών, της εκπαίδευσης, της επιχειρηματικότητας και των γραμμάτων: καθηγητές σε κορυφαία πανεπιστήμια του εξωτερικού, διακεκριμένοι καρδιοχειρουργοί, δικηγόροι, μηχανικοί, εκπαιδευτικοί και άνθρωποι του πολιτισμού. Πάνω απ’ όλα, όμως, αναδείχθηκαν ενεργοί και αξιόλογοι πολίτες, που προσέφεραν στην κοινωνία του τόπου τους.

Ο ΝΑΟΚ είναι πλέον ταυτισμένος με το DNA της πόλης και του νησιού.

Παρά τις επιτυχίες και τη διαχρονική του προσφορά στον αθλητισμό και την κοινωνία, υπήρχε πάντοτε μια σημαντική εκκρεμότητα, την οποία η Ελληνική Πολιτεία δεν είχε διευθετήσει. Μετά από έναν αιώνα παρουσίας, ο Όμιλος παρέμενε ουσιαστικά «ξένος» στο ίδιο του το σπίτι. Οι εγκαταστάσεις που δημιουργήθηκαν με κόπο, θυσίες και τη συνδρομή γενεών μελών και φίλων του δεν είχαν κατοχυρωθεί με τρόπο που να διασφαλίζει οριστικά το μέλλον του.

Σήμερα, όλα δείχνουν ότι, μετά από αυτή την απόφαση, φτάνουμε στο τέλος μιας μακράς διαδρομής που γέμιζε με άγχος, αμφιβολία και αβεβαιότητα τους ανθρώπους του ΝΑΟΚ, τα μέλη του και τη μεγάλη πλειονότητα των Κερκυραίων που μεγάλωσαν μέσα στον Όμιλο. Ο ΝΑΟΚ αποκτά πλέον, και τυπικά, το «σπίτι» του.

Η εξέλιξη αυτή του εξασφαλίζει τη δυνατότητα να σχεδιάσει το μέλλον του με ασφάλεια και προοπτική, αντάξια της ένδοξης ιστορίας του. Παράλληλα, δικαιώνει τους αγώνες όσων εργάστηκαν διαχρονικά για αυτή την εξέλιξη και επιτρέπει στα μέλη και στους φίλους του Ομίλου να ατενίζουν την επόμενη ημέρα με αισιοδοξία και σιγουριά.