Και μετα τις βροχές, τι;

Μετά τις δυνατές βροχές, ήρθε η ώρα να μετρηθούν οι ζημιές, οι λακκούβες, τα κλειστά ρέματα και η Κέρκυρα να επιστρέψει σιγά-σιγά στη γνώριμη της καθημερινότητα.

Τα παιδιά ξαναμπήκαν στις αίθουσες, με το μυαλό να βρίσκεται περισσότερο στον Άγιο Βασίλη παρά στον πίνακα. Στην πλατεία ο Νίκος Βραδής εν μέσω βροχής μας λεει οτι στήνεται το χριστουγεννιάτικο χωριό, και στα τουριστικά γραφεία σχηματίζονται ουρές. Άλλοι για Παρίσι, άλλοι για Βιέννη άλλοι για Πήλιο άλλοι για Σέλι και άλλοι απλώς για να ξεφύγουν από την τοπική καθημερινότητα.

Καποιοι όμως αγρυπνούν….

Όσο οι υπόλοιποι ετοιμαζόμαστε για τις γιορτές, οι γνωστοί σύλλογοι της πόλης παραμένουν σε μόνιμη κατάσταση “κόκκινου συναγερμού”. Σαν το μέτωπο της Ουκρανίας ενα πράμα
Μόνο που αντί για άρματα μάχης έχουν αναρτήσεις στο Facebook και αντί για πυροβολικό… ανακοινώσεις.

Συγκεντρώνονται, συντονίζονται, ξανασυγκεντρώνονται, καλούν τον κόσμο στα δημοτικά συμβούλια, ζητούν συναντήσεις με θεσμικούς παράγοντες και απαιτούν από όλους μας να είμαστε σε μόνιμη αγρύπνια, σαν τους Γάλλους επαναστάτες, λιγο πρίν να πέσει ο πύργος της Βαστίλης.

Και κάπου εδώ έρχεται η ταπεινή μου πρόταση για να τελειώνει αυτή η παρεξήγηση.

Αφού οι σύλλογοι τα ζητούν όλα, τα θέλουν όλα, τα ξέρουν όλα και τα σχολιάζουν όλα, γιατί να μην τους δώσουμε και τον Δήμο; Γιατί να πηγαίνουν να ψηφίσουν οι πολίτες στις κάλπες;

Στις επόμενες εκλογές, ας μαζευτούν οι σύλλογοι μεταξύ τους, ας κάνουν μια ωραία εσωτερική διαδικασία, να εκλέξουν αυτοί τον Δήμαρχο. Αφού έτσι κι αλλιώς τη διοίκηση της πόλης τη θεωρούν «υποχρέωσή» τους και την απαιτούν με κάθε ευκαιρία.
Και θα έχουμε κι εμείς το κεφάλι μας ήσυχο.

Ούτε προεκλογικές συγκεντρώσεις, ούτε ψηφοδέλτια, ούτε debate, μόνο μια τελετή στέψης στην Ιόνιο Βουλή και τέλος.

Μέχρι τότε, εμείς θα συνεχίσουμε να στήνουμε χριστουγεννιάτικα χωριά, θα ψάχνουμε για φτηνά αεροπορικά και θα περιμένουμε την επόμενη βροχή.

Καλές γιορτές και καλή τύχη στον μελλοντικό… Σύλλογο Δήμαρχο.