Η απαξίωση των κομμάτων και των βουλευτών. Του Γιάννη Ρεβύθη
Σκέφτομαι τι θα συνέβαινε εάν ακολουθούσαν τη “διαταγή”, ναι, όχι την έκκληση του Αλέξη Τσίπρα και παραιτούνταν όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και ομολογώ ότι με πιάνει τρόμος.
Αδυνατώ να κατανοήσω πόσο εξευτελιστική και απαξιωτική θα ήταν μια τέτοια πρακτική απέναντι στον κοινοβουλευτισμό, πάνω στον οποίο στηρίζεται ολόκληρο το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Η βουλευτική έδρα δεν είναι προσωπικό λάφυρο, ούτε μέσο πολιτικών εντυπώσεων, είναι θεσμική εντολή που απορρέει από τη λαϊκή ψήφο και οφείλει να αντιμετωπίζεται με απόλυτο σεβασμό.
Τα πολιτικά κόμματα είναι θεσμοί. Δεν είναι σάκοι του μποξ, ώστε να εκτονώνει ο κάθε πολιτικός τυχοδιώκτης τα προσωπικά του απωθημένα.
Αυτή η συνεχής προσπάθεια απαξίωσης των οργανωμένων πολιτικών κομμάτων, όπου κάθε τόσο εμφανίζεται ένας πολιτικός «μεσσίας» ή «επαναστάτης» για να σηκώσει τη σημαία της δήθεν ανανέωσης, δεν υπηρετεί τη Δημοκρατία. Αντίθετα, την αποδυναμώνει. Και όταν αυτή η προσπάθεια συνοδεύεται από την προβολή και τη στήριξη μέρους των μέσων ενημέρωσης, δημιουργείται ένα επικίνδυνο πολιτικό περιβάλλον, στο οποίο οι θεσμοί υποχωρούν μπροστά στις προσωπικές στρατηγικές και στα συμφέροντα.
Είναι πραγματικά προκλητική και προσβλητική για τη Δημοκρατία, αλλά και για τα χιλιάδες στελέχη και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, η στάση του Αλέξη Τσίπρα απέναντι στο κόμμα του οποίου υπήρξε αρχηγός για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια. Ένα κόμμα που σήμερα μοιάζει μαζί με τους Βουλευτές του, να αντιμετωπίζεται σαν «στημένη λεμονόκουπα», χρήσιμη όσο εξυπηρετούσε προσωπικούς στόχους και αναλώσιμη όταν αυτοί εξέλιπαν.
Εξίσου δύσκολο μου είναι να κατανοήσω όχι μόνο όσους βουλευτές εγκαταλείπουν με τόση ευκολία τον πολιτικό χώρο που τους ανέδειξε, αλλά και τους πολίτες που παρακολουθούν αμήχανα αυτή την απαξίωση της πολιτικής. Ακόμη περισσότερο, αδυνατώ να κατανοήσω όσους δημοσιογράφους και πολιτικούς αναλυτές επιλέγουν να λιβανίζουν τον «Αλέξη της Ιθάκης», αντί να αναδεικνύουν τις σοβαρές θεσμικές και πολιτικές συνέπειες τέτοιων επιλογών.
