Η απαξίωση της πολιτικής η η απαξίωση των αρχών; Του Γιάννη Ρεβύθη

Η απαξίωση της πολιτικής ή η απαξίωση των αρχών;

Οι τελευταίες εξελίξεις, με τις συνεχείς μετακινήσεις στελεχών ιδιαίτερα στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, φέρνουν ξανά στο προσκήνιο ένα ερώτημα που απασχολεί ολοένα και περισσότερους πολίτες. Πόσο αξίζουν σήμερα οι ιδεολογίες στην πολιτική;

Μη ξεχάσουμε ότι μεταφορικά η δεύτερη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη στη Βουλή, μετα τη διάλυση της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Αριστεράς είναι το κόμμα των ανεξάρτητων με σαράντα βουλευτές.Τελευταία είχαμε τη Θεοδώρα Τζακρη να αποχωριζεται τον Κασσελάκη και να επιστρέφει στο ΠΑΣΟΚ

Βλέπουμε πολιτικά πρόσωπα που μέχρι χθες υπερασπίζονταν με πάθος μια πολιτική γραμμή, να την εγκαταλείπουν χωρίς στοιχειώδη αυτοκριτική ή πειστική εξήγηση και είναι εύλογο να δημιουργείται στους πολίτες η εντύπωση, ότι στην εποχή μας οι ιδέες υποχωρούν μπροστά στην προσωπική πολιτική επιβίωση και τη διατήρηση της πολιτικής καριέρας τους.

Σχηματίζεται δικαίως η εντύπωση, ότι για πολλούς πολιτικούς η βουλευτική έδρα, η θέση εξουσίας ή το σταθερό εισόδημα, δεν ειναι άλλωστε και μικρές οι παροχές των Βουλευτών, έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από τις αρχές που κάποτε αυτοί οι ίδιοι πρέσβευαν.

Μετακινήσεις που πλήττουν συνολικά την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Και ο πολίτης δυσκολεύεται να πιστέψει ότι υπάρχουν σταθερές αξίες, όταν βλέπει τόσο εύκολες μετακινήσεις από κόμμα σε κόμμα και από ιδεολογία σε ιδεολογία.

Την ίδια στιγμή, ευθύνες δεν έχουν μόνο όσοι αλλάζουν πολιτική “στέγη”. Ευθύνες έχουν και όσοι τους προσκαλούν η τους υποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες, ξεχνώντας όσα μέχρι χθες τους καταλόγιζαν. Αναρωτιέμαι αν ένας πολιτικός χαρακτηριζόταν μέχρι χθες ακατάλληλος ή επικίνδυνος, τι άλλαξε μέσα σε μία νύχτα; Άλλαξαν οι αρχές ή οι πολιτικές σκοπιμότητες;

Ας μην απορούμε για την περιφρόνηση των πολιτών προς την κάλπη την ημέρα των εκλογών. Η εικόνα αυτή ενισχύει τον κυνισμό και την αποχή των ψηφοφόρων. Οι πολίτες δεν απομακρύνονται από την πολιτική επειδή δεν τους ενδιαφέρει η συμμετοχή στα κοινά. Απομακρύνονται επειδή αισθάνονται ότι η πολιτική έχει απομακρυνθεί από τις αξίες της και των όσων υποστηρίζουν οι ίδιοι πολιτικοί.

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η κινητικότητα των προσώπων, είναι η απαξίωση των ιδεολογικων τους αρχών. Και όταν οι αρχές αυτές γίνονται διαπραγματεύσιμες, τότε η πολιτική μετατρέπεται στα μάτια πολλών σε ένα προσοδοφόρο επάγγελμα χωρίς ιδεολογικό περιεχόμενο.

Αυτό ομως σίγουρα δεν είναι δημοκρατία.