Δεν υπάρχουν βρυκόλακες!!! Του Κώστα Κούρκουλου

Πάνε χρόνια τώρα. Σ’ ένα χωριό της βόρειας Κέρκυρας – δεν είναι διήγημα του Ντίνου Θεοτόκη, αλλά γεγονός – αναπτύχθηκε μεγάλος έρωτας ανάμεσα σε έναν ανύπαντρο άνδρα και μία παντρεμένη γυναίκα. Έλα όμως που δεν μπορούσαν να συναντηθούν, διότι ναι μεν ο σύζυγος της  αγαπημένης ήταν μετανάστης, πλην όμως, ως παντρεμένη, είχε τους ανάλογους περιορισμούς.

Τι σκαρφίστηκαν λοιπόν; Διέδωσαν ότι ένας χωριανός τους, με το που πέθανε, βρυκολάκιασε. Και ότι, μόλις σκοτείνιαζε, τον έβλεπαν να περπατάει στις σκεπές των σπιτιών, να κάνει ακροβατικά στα “τσουλουφίδια” (στις κορφές των ελαιόδενδρων)  και να εμφανίζεται αιφνίδια μπροστά σου, εκεί που περπατούσες, μέσα στη νύχτα.

Όπως ήταν φυσικό, το χωριό το πίστεψε, οπότε ο βρυκόλακας ήταν πιο πραγματικός και από την πραγματικότητα.

Οπότε έπεσε τρόμος στο χωριό για τον βρυκόλακα. (Ειδικά το ότι έκανε ακροβατικά στα τσουλουφίδια, ήταν τρομακτικό!!).

Προς ευτυχία των ερωτευμένων,  οι οποίοι τα βράδια κυκλοφορούσαν ελεύθεροι στους άδειους δρόμους! Και αυτό, γιατί δεν βρέθηκε ένας να πει πως δεν υπάρχουν βρυκόλακες…

Για όσους λοιπόν τρόμαξαν με την επανεμφάνιση  στη κορφή του κόμματος του κατάδικου για το ατιμωτικό έγκλημα  της παράβασης καθήκοντος Νίκου Παππά, επειδή νόμισαν πως είναι βρυκόλακας, να  πούμε:

Δεν υπάρχουν βρυκόλακες!  Απλώς κόμματα υπάρχουν, που ούτε τον ρόλο του βρυκόλακα δεν μπορούν να παίξουν…