Ανακοίνωση του Δ.Σ του Συνδέσμου Παικτών Ζατρικίου για την απώλεια του Γιάννη Ρεβύθη

4 Σεπτεμβρίου, 2026 rikos

Με βαθιά θλίψη ο Σύνδεσμος Παικτών Ζατρικίου Κερκύρας αποχαιρετά τον Γιάννη Ρεβύθη, που έφυγε απροσδόκητα από τη ζωή, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στη δημοσιογραφική και κοινωνική ζωή της Κέρκυρας, αλλά και στη σκακιστική οικογένεια του νησιού.

Για την κερκυραϊκή κοινωνία ο Γιάννης υπήρξε επί δεκαετίες ένας από τους γνωστότερους και πλέον αναγνωρίσιμους ανθρώπους της τοπικής δημοσιογραφίας. Για εμάς, όμως, τους ανθρώπους του σκακιού, ήταν παράλληλα κάτι ακόμη: ένας άνθρωπος που συνέδεσε περισσότερο από μισό αιώνα της ζωής του με τη σκακιέρα και ένα μεγάλο μέρος αυτής της διαδρομής με τον Σύνδεσμο Παικτών Ζατρικίου Κερκύρας.

Η σχέση αυτή άρχισε ήδη από τα μαθητικά του χρόνια, στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Μαζί με μια παρέα νέων τότε σκακιστών, ανάμεσα στους οποίους ο μετέπειτα γκραν μετρ και πρωταθλητής Ελλάδας Σπύρος Σκέμπρης και ο Νίκος Σκιαδόπουλος, αποτέλεσαν μια νέα και ιδιαίτερα ισχυρή σκακιστική γενιά της Κέρκυρας. Ο Γιάννης αναδείχθηκε σε έναν από τους ισχυρότερους Κερκυραίους σκακιστές, συμμετέχοντας ενεργά σε αγώνες και πρωταθλήματα, ενώ η ίδια εκείνη παρέα δεν περιορίστηκε στην αγωνιστική δραστηριότητα. Ανέλαβε σταδιακά και ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη λειτουργία και την ανάπτυξη του ίδιου του Συνδέσμου.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και κατά τη δεκαετία του ’90 η Κέρκυρα έγινε τόπος διεξαγωγής ορισμένων από τα πρώτα πραγματικά μεγάλα διεθνή ανοικτά τουρνουά που διοργανώθηκαν στην Ελλάδα. Τα περίφημα καλοκαιρινά Όπεν του Δημοτικού Θεάτρου έφεραν στο νησί εκατοντάδες σκακιστές από την Ελλάδα και το εξωτερικό και μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα στην ιστορία του παγκόσμιου σκακιού, όπως οι Ανατόλι Κάρποβ, Γκάρι Κασπάροβ, Γιουντίτ, Σούζαν και Σοφία Πόλγκαρ, Γιαν Τίμμαν και πολλοί άλλοι. Ο Γιάννης ήταν πολύ περήφανος, έχοντας κάνει ισοπαλία τότε με το σκακιστικό του ίνδαλμα, τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Ανατόλι Κάρποβ.

Στην πραγματοποίηση εκείνων των πρωτοποριακών για την εποχή διοργανώσεων η συμβολή του Γιάννη ήταν μεγάλη. Μετείχε ενεργά στις επαφές και τις διαπραγματεύσεις με κορυφαίους ξένους σκακιστές, αλλά και με ξενοδοχεία, επιχειρήσεις και φορείς της Κέρκυρας, εξασφαλίζοντας την υποστήριξη χωρίς την οποία διοργανώσεις τέτοιας εμβέλειας θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να πραγματοποιηθούν.

Αργότερα, όταν η δημοσιογραφία έγινε το επάγγελμά του και ο ίδιος συνιδιοκτήτης και διευθυντής του Corfu Channel, αξιοποίησε τη θέση, την αναγνωρισιμότητα και την επιρροή του για να δώσει στο κερκυραϊκό σκάκι τη δημοσιότητα που του άξιζε. Παράλληλα, πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια βοήθησε τον Σύνδεσμο στις σχέσεις του με την τοπική κοινωνία και τους θεσμικούς φορείς, συμβάλλοντας μεταξύ άλλων στην εξασφάλιση χώρων εντευκτηρίων που παραχωρήθηκαν στον ΣΠΖΚ από τον Δήμο και τον Οργανισμό Λιμένος Κέρκυρας.

Από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του ’90 και μέχρι το 2011 διετέλεσε για πολλά χρόνια πρόεδρος του Συνδέσμου. Μια από τις σημαντικότερες παρακαταθήκες εκείνης της περιόδου ήταν η καθοριστική συμβολή του στην έναρξη, το 2010, των μεγάλων Σχολικών Σκακιστικών Πρωταθλημάτων της Κέρκυρας. Βοήθησε ουσιαστικά τόσο στην οργάνωσή τους όσο και στις επαφές και τις συνεννοήσεις με την τοπική εκπαιδευτική διοίκηση, ώστε ένα φιλόδοξο για την εποχή εγχείρημα να μπορέσει να γίνει πραγματικότητα.

Δεκαέξι χρόνια αργότερα, η διοργάνωση αυτή εξακολουθεί να πραγματοποιείται και έχει εξελιχθεί στη μεγαλύτερη και μαζικότερη σχολική σκακιστική δραστηριότητα του νησιού, έχοντας φέρει όλα αυτά τα χρόνια χιλιάδες παιδιά της Κέρκυρας σε επαφή με το σκάκι.

Ίσως, όμως, περισσότερο από αξιώματα και διοργανώσεις, όσοι ζήσαμε τον Γιάννη μέσα στον Σύνδεσμο θα θυμόμαστε τη σχέση του με τους νέους σκακιστές. Αγαπούσε ιδιαίτερα τα παιδιά που έκαναν τα πρώτα τους βήματα στη σκακιέρα. Έπαιζε μαζί τους, ανέλυε τις παρτίδες τους, τα συμβούλευε, τους έδινε μικρά μαθήματα και χαιρόταν πραγματικά με την πρόοδό τους. Πολλά από τα παιδιά που αναδείχθηκαν τα τελευταία χρόνια στο κερκυραϊκό σκάκι γνώρισαν αυτή την πλευρά του και τον θυμούνται σήμερα με αγάπη.

Και ο ίδιος, άλλωστε, δεν έπαψε ποτέ να είναι σκακιστής. Σε περισσότερα από πενήντα χρόνια ενασχόλησης με το παιχνίδι δεν έγινε ποτέ ένας «παλιός σκακιστής» που απλώς θυμόταν τις παρτίδες της νιότης του. Παρέμεινε μέχρι το τέλος ενεργός και ιδιαίτερα ισχυρός αγωνιστικά. Η παλιά παρέα συνέχισε όλα αυτά τα χρόνια να συναντιέται στα εντευκτήρια του Συνδέσμου και στα καφενεία της Κέρκυρας, να παίζει σκάκι, να αναλύει παρτίδες, να συζητά. Μέχρι πριν από λίγες μόλις ημέρες, ο Γιάννης ήταν εκεί, απέναντι από μια σκακιέρα.

Η σχέση του με τον ΣΠΖΚ έμελλε να αποτυπωθεί με έναν ιδιαίτερα συγκινητικό τρόπο ακόμη και στον τελευταίο αποχαιρετισμό. Η οικογένειά του εξέφρασε την επιθυμία, αντί στεφάνων, όποιος επιθυμεί να τιμήσει τη μνήμη του να ενισχύσει οικονομικά τον Σύνδεσμο Παικτών Ζατρικίου Κερκύρας.

[ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Σύνδεσμος Παικτών Ζατρικίου Κερκύρας ΑΡ.ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ: 5451-070562-391 ΙΒΑΝ GR81 0172 4510 0054 5107 0562 391]

Δεν μπορούμε να σκεφτούμε έναν τρόπο αποχαιρετισμού που να ταιριάζει περισσότερο στον Γιάννη. Τα χρήματα αυτά θα επιστρέψουν εκεί όπου ο ίδιος πρόσφερε επί δεκαετίες ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του: στο κερκυραϊκό σκάκι και, κυρίως, στα νέα παιδιά που το αγαπούν και αποτελούν το μέλλον του.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Παικτών Ζατρικίου Κερκύρας εκφράζει τα θερμότερα συλλυπητήριά του στην οικογένεια και στους οικείους του και αποφασίζει τη διεξαγωγή ετήσιου σκακιστικού τουρνουά στη μνήμη του.

Καλό ταξίδι, Γιάννη.

Το Διοικητικό Συμβούλιο
του Συνδέσμου Παικτών Ζατρικίου Κερκύρας