Χρόνια πολλά στην Κέρκυρα, κόντρα στην Ιστορία! Γράφει ο Κώστας Κούρκουλος

Στις αρχαϊκές κοινωνίες κατοικούσαν “πραγματικά” τα διάφορα πνεύματα στην τάδε πηγή, στο τάδε δέντρο ή στο τάδε βουνό, για έναν και μόνον λόγο: επειδή οι άνθρωποι το πίστευαν.
Ο «Απόλλων των Δελφών», τόνιζε ο Μαρξ στην διδακτορική του διατριβή, ήταν εξ ίσου πραγματική οντότητα με κάθε άλλη πραγματική, επειδή οι Έλληνες πίστευαν στην ύπαρξή του.
Είναι φυσικό λοιπόν αυτό που έκαναν οι Κερκυραίοι σήμερα, που γιόρτασαν ένα “γεγονός” που δεν συνέβη ποτέ αλλά “συνέβη”, αφού το πίστεψαν: Το διώξιμο των Τούρκων πολιορκητών της Κέρκυρας από τον Άγιο Σπυρίδωνα στις 11-8-1716.
Συγκεκριμένα:
Τον Ιούλιο του 1716 ξεκίνησε η φοβερή Πολιορκία της Κέρκυρας από τους Οθωμανούς. Και ενώ οι πολιορκούμενοι κινδύνευαν να αλωθούν, εντελώς απροσδόκητα και αιφνίδια, στις 11 του Αυγούστου, πριν καν περάσει μήνας, λύθηκε η πολιορκία!
Μάλιστα, ήταν τόσο εσπευσμένη – σχεδόν άτακτη – η αποχώρηση των Οθωμανών, ώστε εγκατέλειψαν στα χέρια των πολιορκούμενων, ακόμη και στρατιώτες τους.
Και όπως ήταν φυσικό, δεν υπήρχε άλλη εξήγηση για τη λύτρωση των Κερκυραίων, από «το θαύμα τ’ Αγιού».
Το ίδιο πίστεψαν και οι Βενετσιάνοι. Οι οποίοι, με διάταγμα του Βενετού Γενικού «Καπιτάνου» Ανδρέα Πιζάνη, αποφάσισαν να τελείται κάθε χρόνο λιτανεία στην επέτειο λύσης της πολιορκίας (11 Αυγούστου), ως πράξη ευγνωμοσύνης των Κερκυραίων για τον ‘Αγιο τους. «Υπό των ισχυρών μεσιτεύσεων του οποίου κινηθείσα η θεία ευσπλαχνία, ηθέλησε να ποιήσει τόσον λαμπρότερον το θαύμα …», όπως βεβαιώνει το διάταγμα του Γενικού «Καπιτάνου».
Ενώ βεβαίως η αιτία της αιφνίδιας αποχώρησης των Οθωμανών ήταν ένα ιστορικό γεγονός: η συντριβή του στρατού τους στο Πετροβαραντίν της Σερβίας, από τον Ευγένιο της Σαβοΐας.
Ήταν ο λόγος για τον οποίο οι πολιορκητές της Κέρκυρας έλαβαν εντολή να λύσουν αμέσως την πολιορκία της, ώστε να ενισχύσουν την φρουρά του Βελιγραδίου, το οποίο απειλούσε ο νικητής αυστριακός στρατός.
Πλην όμως, για τους Κερκυραίους η επίκληση της ιστορικής αλήθειας ισοδυναμεί με βλασφημία. Αφού «το θαύμα τ’ Αγιού» είναι η μοναδική «πραγματικότητα». Επειδή ακριβώς πιστεύουν σ’ αυτό.
Μάλιστα, όλοι θα βεβαιώσουν, ακόμη και ιστορικοί – αρκεί να είναι Κερκυραίοι – ότι εκείνη τη νύχτα οι υπερασπιστές είδαν τον Άγιο τους ανεβασμένο στα τείχη, να χύνει φωτιές στους Τούρκους. Λέγεται μάλιστα πως τον «είδαν» ακόμη και οι Τούρκοι, όπως διαδόθηκε στο στράτευμά τους.
Συνέβη δηλαδή, ό,τι συμβαίνει με όλους τους μύθους, από την στιγμή που γίνονται πιστευτοί: είναι πιο πραγματικές οντότητες από την ίδια την πραγματικότητα, η οποία υποχωρεί άτακτα απέναντί τους.
Χρόνια πολλά λοιπόν στην Κέρκυρα και κόντρα στην Ιστορία!