Οικονομική αυτοτέλεια για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η περίπτωση του Δήμου Κεντρικής  Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων. Γράφει ο Φώντας Αλαμάνος

Ποια μπορεί να είναι τα χρηματοδοτικά εργαλεία.

Α.   Το κράτος καταβάλει στο δήμο κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων το 1/3 του τέλους

κρουαζιέρας. Για το 2026 θα είναι περίπου στο 1.000.000 ευρώ.

Β.    Η αύξηση του τέλους παρεπιδημούντων από το 0,50% στο 0,75% θα αποφέρει 1.200.000 ευρώ επιπλέον έσοδα.

Γ.    Άμεση απόδοση στους ΟΤΑ του 20%  από το τέλος ανθεκτικότητας και κλιματικής    

        αλλαγής (παλιό τέλος διανυκτέρευσης).

Το νησί μας αποδίδει στο ταμείο του κράτους, κατά ελάχιστους υπολογισμούς του 2024, 60.000.000 ευρώ ετησίως. 12.000.000 ευρώ θα πρέπει να αποδίδονται στους τρεις δήμους. Με πληθυσμιακή κατανομή για το δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων αναλογούν 8.000.000 ευρώ.

 

Το συνολικό πόσο που ετησίως θα εισρέει στο ταμείο του δήμου μας θα ανέρχεται σε σημερινές τιμές πάνω από τα 10.000.000 ευρώ. ΄

Με το να έχει στο ταμείο του ο δήμος μας 10.000.000ευρώ  κάθε χρόνο, η εικόνα του αλλάζει θετικότερα από την πρώτη κιόλας χρονιά.

Μόνο έτσι ο δήμος μας θα έχει λόγο ύπαρξης που να ικανοποιεί το σύνολο των αναγκών της κοινωνίας.

Τεχνικά προγράμματα των 700.000 ευρώ αποτελούν την απόδειξη της ουσιαστικής πτώχευσης στην οποία βρίσκεται.

Το νησί μας δεν έχει ανάγκη μόνο από έκτακτες χρηματοδοτήσεις λόγω φυσικών καταστροφών.

Το νησί μας όπως και άλλες περιοχές της πατρίδας μας έχουν ανάγκη από σταθερούς πόρους στην τοπική αυτοδιοίκηση για έργα που θα προλαμβάνουν, θα αντιμετωπίζουν, θα δίνουν προοπτική και όραμα.

 

Οι απόψεις, επιλογές του τύπου:

-Να διεκδικήσουμε προγράμματα. Σωστό, αλλά ανεπαρκές και χρονοβόρο όπως έχει δείξει η ζωή μέχρι τώρα.  Μένουμε στις μελέτες.

Από το 2024 δεν υπάρχει κανένα εθνικό χρηματοδοτικό πρόγραμμα όπως πριν τα:

α.«Αντώνης Τρίτσης» και β.«Φιλόδημος»

-Να πάμε στην Αθήνα στα υπουργεία να χτυπήσουμε πόρτες.

-Να παρακαλέσουμε τον φίλο μας υπουργό.

Είναι επιλογές που βλάπτουν την Τοπική Αυτοδιοίκηση γιατί δεν κινούνται στη λογική της οικονομικής αυτοτέλειας που πρέπει να αποκτήσει.

Είναι αντιλήψεις, πρακτικές επαιτείας.

 

Τα παραπάνω είναι τα ελάχιστα που πρέπει να γίνουν για το νησί μας με δεδομένο ότι για δεκαετίες δεν έχουμε μεγάλες και σημαντικές δημόσιες επενδύσεις.

Προφανώς η πρόταση του 20% του τέλους ανθεκτικότητας και κλιματικής αλλαγής  αφορά όλη την τοπική αυτοδιοίκηση η οποία πρέπει επιτέλους να ξεφύγει από τις μνημονιακές πολιτικές. Η στελέχωση της και το πέρασμα σε πλήρη ψηφιοποίηση των υπηρεσιών με ταυτόχρονη μείωση της γραφειοκρατίας, θα συμβάλλουν  για μια τοπική αυτοδιοίκηση που θα αρχίσει να συγκλίνει με τα Ευρωπαϊκά πρότυπα.

Η «αγελάδα» Κέρκυρα δεν μπορεί μόνο να αρμέγεται. Πρέπει να «ταϊστεί» καλά.