ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ- ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

Μεγάλη ευκαιρία για αναδιαμόρφωση του οδικού δικτύου τα 22 εκατομμύρια, αλλά υπό προϋποθέσεις. Γράφει ο Σπύρος Ρίκος

Αποτελεί γενικευμένη διαπίστωση ότι αυτό το χειμώνα τα 2.200 κυβικά νερό ανά τετραγωνικό μέτρο που έπεσε στο νησί διέλυσε το οδικό δίκτυο, το γερασμένο και κακά συντηρημένο οδικό δίκτυο.

Είναι επίσης γεγονός ότι τα 22 εκατομμύρια που υπό προϋποθέσεις μπορούμε να απορροφήσουμε, είναι πάρα πολλά λεφτά που, πάλι υπό προϋποθέσεις, μπορούν να αλλάξουν ριζικά την εικόνα του οδικού δικτύου.

Είναι επίσης γεγονός ότι έχουμε αρχίσει να γκρινιάζουμε και ο καθένας μας, σχετικός ή άσχετος να γράφει, κυρίως στα social media, την δική του άποψη, άλλωστε δεν φορολογείται ή τέλος πάντων να γράψει κάτι για να αναθεματίσει δικαίους και αδίκους.

Εγώ θα γράψω πως ακριβώς έχουν τα πράγματα, προσπαθώντας να δώσω μια εικόνα ακριβή και αντικειμενική.

Κατ’ αρχάς να πούμε ότι με βάση το νόμο 4412/2016, που αφορά τις περιπτώσεις που μια περιοχή  εντάσσεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης απλοποιούνται οι  γραφειοκρατικές διαδικασίες, σε έναν βαθμό. Δεν σημαίνει ότι πηγαίνεις σε ένα ράφι παίρνεις το σακουλάκι με 5-6 εκατομμύρια και φεύγεις. Επίσης δεν σημαίνει ότι αυτά τα χρήματα, μπορείς, ο θεσμικός παράγοντας, να τα κατευθύνει σε άλλες παρεμβάσεις. Γιατί το ακούω και αυτό. Τα χρήματα αυτά είναι για συγκεκριμένα έργα.

Πάμε τώρα να δούμε λίγο τη διαδικασία. Σε περίπτωση πλημμύρας, στη δική μας δηλαδή περίπτωση, για την απομάκρυνση φερτών υλικών, για τον καθαρισμό ρεμάτων, για πρόχειρη αποκατάσταση του δρόμου ή για μίσθωση μηχανημάτων η διαδικασία είναι η εξής. Με βάση το κατεπείγον του Νόμου 4412/2016, η  Τεχνική Υπηρεσία συντάσσει, Τεχνική έκθεση, προϋπολογισμό, αιτιολόγηση κατεπείγοντος και η  Οικονομική Επιτροπή εγκρίνει. Στη συνέχεια γίνεται απευθείας ανάθεση ή διαπραγμάτευση χωρίς διαγωνισμό.

Για τη μόνιμη αποκατάσταση που θα ακολουθήσει τους επόμενους μήνες. Φέρνω παραδείγματα. Για την κατασκευή νέου τοιχίου αντιστήριξης, για την πλήρη ανακατασκευή οδοστρώματος ή για αντιπλημμυρικά έργα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Εδώ απαιτείται:  Κανονική τεχνική μελέτη (υδραυλική, στατική κ.λπ.),  περιβαλλοντικές εγκρίσεις (όπου απαιτούνται), κανονική διαδικασία ανάθεσης (εκτός αν τεκμηριώνεται νέο κατεπείγον).

Δηλαδή: η «ευκολία» αφορά κυρίως την άμεση διαχείριση της κρίσης, όχι τα μεγάλα έργα.

Προσέχτε τώρα. Η Περιφέρεια για τους επαρχιακού δρόμους, έχει την επάρκεια των μηχανισμών και την εμπειρία για να τρέξει τέτοια έργα. Ο Δήμος Βόρειας Κέρκυρας έχει κάνει ήδη την προεργασία και έχει επίσης εμπειρία από την αντιμετώπιση των πρόσφατων καταστροφών να ανταποκριθεί για να απορροφήσει τις χρηματοδοτήσεις. Ο Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας μαθαίνω έχει μειωμένο προσωπικό στις τεχνικές υπηρεσίες, αλλά έχει και τα λιγότερα προβλήματα, αλλά έξ ίσου σημαντικά γιατί αφορά προσβάσεις σε χωριά και σε παραλίες. Εκεί που φαίνεται να υπάρχει σοβαρότερο πρόβλημα λόγω έλλειψης Τεχνικής Υπηρεσίας είναι στο Δήμο Νότιας Κέρκυρας. Εδώ ή όπου αλλού διαπιστωθεί πρόβλημα, θα πρέπει το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και η Κυβέρνηση να δώσουν λύση, για να μην επαναληφθεί ότι έγινε στη περίπτωση της έκτακτης ανάγκης για τη λειψυδρία. Τότε πριν δυο χρόνια, το Υπουργείο Περιβάλλοντος είχε δεσμευθεί να δώσει στους τρεις δήμους 2 εκατομμύρια ευρώ και μέχρι σήμερα δεν έχουν έρθει τα χρήματα, γιατί η ΔΙΑΔΕΥΑΚ δεν είχε διαχειριστική επάρκεια. Αυτό λέει το Υπουργείο. Άρα όπου υπάρχει πρόβλημα η κυβέρνηση θα πρέπει να βοηθήσει τους Δήμους.

Και υπάρχει βεβαίως και ο αστάθμητος παράγοντας. Αν δεν σταματήσει να βρέχει δεν μπορούν να ξεκινήσουν οι  εργασίες.

Έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα και ότι άλλο λέγεται είναι.. έπεα πτερόεντα.