Η Κέρκυρα ασφυκτιά – Κι εμείς μετράμε τραπεζοκαθίσματα. Γράφει ο Γιάννης Ρεβύθης
Σε μια πόλη που κυριολεκτικά και μεταφορικά βράζει από την κυκλοφοριακή συμφόρηση, την ελλιπή καθαριότητα, τα διαρκή προβλήματα στην ύδρευση και τη καθημερινότητα που γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, εμείς αποφασίσαμε να ασχοληθούμε… με τις καρέκλες και τα τραπέζια.
Ναι, σωστά διαβάσατε. Την ώρα που οι δρόμοι της Κέρκυρας έχουν μετατραπεί σε ένα ατελείωτο μποτιλιάρισμα, ιδίως μετά το άνοιγμα των σχολείων, την ωρα πού τα απορρίμματα εξακολουθούν να είναι εμφανή ακόμα και στα πιο κεντρικά σημεία, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του νέου αντιδημάρχου, η δημόσια συζήτηση μοιάζει να έχει καθηλωθεί… σε λίγα εκατοστά πεζοδρομίου και μερικές επιπλέον καρέκλες καταστημάτων.
Την ίδια στιγμή που η διακοπή νερού παραμένει καθημερινό φαινόμενο σε πολλές περιοχές του νησιού (ευτυχώς λιγότερο συχνό από πέρυσι), παρακολουθούμε να επιστρέφουν μετά την απαραίτητη καλοκαιρινή ανάπαυλα,οι γνωστοί «φρουροί της νομιμότητας». Με τα πληκτρολόγια ανά χείρας, μόλις άκουσαν για τη . .διαβούλευση, επικαλούνται άρθρα του Συντάγματος, φωνάζουν για αυθαιρεσίες, καλούν σε γενικές συνελεύσεις και σηκώνουν τη σημαία της αντίστασης… για το αν ένα τραπέζι προεξέχει 10 εκατοστά. Λες και αυτή είναι η μείζονα απειλή για το νησί. Λες και τα πραγματικά προβλήματα,κυκλοφοριακό, ύδρευση, καθαριότητα έχουν ήδη λυθεί.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.
Η Κέρκυρα ασφυκτιά. Οι υποδομές της έχουν προ πολλού ξεπεράσει τα όρια αντοχής τους. Το κυκλοφοριακό δεν είναι πια απλώς ένα πρόβλημα· είναι ένας καθημερινός εφιάλτης. Από το αεροδρόμιο έως το ιστορικό κέντρο, από τις βόρειες περιοχές έως το Κανόνι, η κίνηση έχει καταστεί μόνιμη και ανεξέλεγκτη. Καμία ουσιαστική στρατηγική, κανένα σχέδιο παρέμβασης ίσως γιατί το πρόβλημα φαντάζει ανυπέρβλητο και απαιτεί γενναίες, αλλά και δύσκολες αποφάσεις.Η ύδρευση παραμένει ντροπιαστικό κεφάλαιο. Οι πολίτες πληρώνουν για υπηρεσίες που είτε υπολειτουργούν, είτε δεν παρέχονται καθόλου, ενώ το δίκτυο θυμίζει άλλες δεκαετίες ίσως και άλλες εποχες. Όσο για την καθαριότητα; Παρά την κινητοποίηση και τις προσπάθειες των αρμοδίων, τα προβλήματα παραμένουν, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες όταν ο πληθυσμός πολλαπλασιάζεται.
Ώρα για σοβαρότητα και ιεράρχηση προτεραιοτήτων.
Αν θέλουμε να μιλάμε για βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη, για ποιότητα ζωής τόσο των κατοίκων όσο και των επισκεπτών, τότε οφείλουμε να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους σειρά. Να ιεραρχήσουμε τις ανάγκες μας.
Να δούμε το δάσος, όχι μόνο το δέντρο.
Η Κέρκυρα δεν έχει την πολυτέλεια να αναλώνεται σε μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις και θεατρινισμούς. Οι καρέκλες και τα τραπέζια δεν είναι,ή τουλάχιστον δεν πρέπει να είναι – το πεδίο της μείζονος κοινωνικής αντιπαράθεσης.
Η μάχη για την πρόοδο του νησιού δεν θα κερδηθεί με μεζούρες και χάρακες, αλλά με σοβαρότητα, σχέδιο και πολιτική βούληση. Αυτή είναι η πραγματική “επανάσταση” που χρειαζόμαστε σήμερα. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς… θόρυβος.
