Βαρύ πένθος στο Δήμο  Βόρειας Κέρκυρας.

 Τρεις νέοι άνθρωποι έφυγαν πολύ νωρίς. Ο Γιώργος Γαρνέλης από τις Σινιές. Ο Αλέκος Λάμπουρας από τους Ραχτάδες. Ο Σπύρος Βούτος από τους Βελονάδες. Λίγα λόγια του Δημάρχου Βόρειας Κέρκυρας Γιώργου  Μαχειμάρη.

Με αφορμή τις τρεις απώλειες νέων ανθρώπων που βύθισαν στο πένθος το Δήμο  Βόρειας Κέρκυρας μέσα σε λίγες μόλις ημέρες, ο Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας Γιώργος Μαχειμάρης εκφράζει τη βαθιά του θλίψη και τη συμπαράστασή του στις οικογένειες και στους οικείους τους, με το ακόλουθο μήνυμα:

Υπάρχουν ημέρες που τα λόγια δυσκολεύονται να βγουν. Ημέρες που η ανθρώπινη απώλεια είναι τόσο βαριά, ώστε κάθε φράση μοιάζει μικρή μπροστά στον πόνο.

Ο Δήμος Βόρειας Κέρκυρας  ζει αυτές τις ημέρες μια τέτοια δοκιμασία.

Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, τρεις νέοι άνθρωποι έφυγαν από τη ζωή. Τρεις συνάνθρωποί μας, μόλις 41, 52 και 45 ετών. Τρεις ζωές που είχαν ακόμη δρόμο μπροστά τους, όνειρα, σχέδια, ανθρώπους να αγαπούν και ανθρώπους που τους περίμεναν στο σπίτι.

Και ξαφνικά, όλα σταμάτησαν.

Τρία σπίτια…Τρείς γειτονιές…Τρία χωριά…..ολόκληρος ο Δήμος Βόρειας Κέρκυρας…. γέμισαν σιωπή. Τρεις οικογένειες καλούνται να αντιμετωπίσουν το αδιανόητο. Φίλοι, συγγενείς και αγαπημένοι άνθρωποι προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν μια απουσία που από τη μια στιγμή στην άλλη έγινε μόνιμη.

Σε τέτοιες στιγμές δεν υπάρχουν οι σωστές λέξεις. Δεν υπάρχει φράση που να μπορεί να απαλύνει πραγματικά τον πόνο μιας μάνας, ενός πατέρα, μιας συζύγου, ενός παιδιού, ενός συντρόφου, ενός αδελφού, ενός φίλου.

Μένει μόνο η ανθρώπινη παρουσία. Ένα βλέμμα. Ένα χέρι στον ώμο. Μια αγκαλιά. Και πολλές φορές, μια σιωπή που λέει περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πουν χίλιες λέξεις.

Ο τόπος μας είναι μικρός. Γνωριζόμαστε. Συναντιόμαστε στους ίδιους δρόμους, στις ίδιες πλατείες, στα ίδια χωριά. Μοιραζόμαστε χαρές, δυσκολίες, καθημερινές στιγμές. Γι’ αυτό και όταν ένας άνθρωπος φεύγει, η απουσία του δεν μένει πίσω από την πόρτα ενός μόνο σπιτιού. Απλώνεται σε ολόκληρη την κοινωνία.

Και όταν μέσα σε τόσο λίγες ημέρες φεύγουν τρεις άνθρωποι τόσο νέοι, ο πόνος γίνεται ακόμη πιο βαρύς.

Σήμερα δεν στεκόμαστε απέναντι σε αριθμούς ή ηλικίες. Στεκόμαστε απέναντι σε τρεις ανθρώπινες ιστορίες που σταμάτησαν απότομα. Σε τρία χαμόγελα που θα λείψουν. Σε τρεις παρουσίες που κάποιοι άνθρωποι θα αναζητούν για πάντα.

Ως Δήμαρχος, αλλά κυρίως ως άνθρωπος αυτού του τόπου, αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω τη βαθιά μου θλίψη και την ειλικρινή μου συμπαράσταση στις οικογένειες που δοκιμάζονται.

Ξέρω πως κανένα συλλυπητήριο δεν μπορεί να γεμίσει το κενό. Μα εύχομαι να νιώσουν πως αυτές τις δύσκολες ώρες δεν είναι μόνοι τους. Ένας ολόκληρος τόπος σκύβει το κεφάλι με σεβασμό μπροστά στον πόνο τους και στέκεται σιωπηλά στο πλευρό τους.

Ίσως τέτοιες στιγμές να μας θυμίζουν και κάτι που μέσα στην καθημερινότητα πολλές φορές ξεχνάμε: πόσο εύθραυστη είναι η ζωή. Πόσο πολύτιμη είναι κάθε στιγμή που έχουμε με τους ανθρώπους μας. Πόσα λόγια αγάπης δεν πρέπει να αφήνουμε για αύριο. Πόσες αγκαλιές δεν πρέπει να αναβάλλουμε.

Γιατί τελικά αυτό που μένει από έναν άνθρωπο δεν είναι οι ημέρες που έζησε, αλλά η αγάπη που έδωσε, οι άνθρωποι που άγγιξε και οι αναμνήσεις που άφησε πίσω του.

Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου δύναμη και κουράγιο στις οικογένειες και στους οικείους τους, για να αντέξουν αυτό που μοιάζει αβάσταχτο.

Σήμερα ο Δήμος  Βόρειας Κέρκυρας πενθεί μαζί τους.

Τρεις άνθρωποι έφυγαν πολύ νωρίς.

Όμως όσο υπάρχουν άνθρωποι που τους θυμούνται, που μιλούν γι’ αυτούς, που κρατούν ένα χαμόγελο, μια στιγμή, μια κουβέντα τους μέσα στην καρδιά τους, η παρουσία τους δεν χάνεται ολοκληρωτικά.

Καλό  ταξίδι: Γιώργο Γαρνέλη. Καλό ταξίδι Αλέκο Λάμπουρα. Καλό ταξίδι Σπύρο Βούτο.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σας  σκεπάσει και αιώνια η μνήμη  σας.