Φαινόμενα παρακμής. Του Γιαννη Ρεβύθη

Ένα μικρό κορίτσι τραυματίζεται πάνω στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου της Κέρκυρας, γιατί δεν υπάρχει από χρόνια το προστατευτικο ξύλινο πλαίσιο.

Στην πλατεία, μπροστά από τα Ανάκτορα κατασκευάζεται υποσταθμός της ΔΕΔΔΗΕ .

Στο Άλσος της Γαρίτσας οι επαγγελματίες της πόλης καλούνται να απολογηθούν με βαριές κατηγορίες για «ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση».

Τρία διαφορετικά περιστατικά. Μια κοινή εικόνα.

Όταν οι δημόσιοι χώροι δεν εμπνέουν ασφάλεια, όταν ο σχεδιασμός των έργων δεν σέβεται τα πολιτιστικά μας μνημεία και όταν οι διαφωνίες μετατρέπονται σε δικαστικές υποθέσεις, τότε το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο, ειναι βαθύτερο.

Η Κέρκυρα είναι μια πόλη με τεράστια ιστορία, πολιτισμό και δυνατότητες, γι’ αυτό δεν της αξίζει να συζητά συνεχώς για τα ίδια προβλήματα που θα έπρεπε να έχουν λυθεί εδώ και χρόνια.

Οι πόλεις δεν παρακμάζουν απότομα είναι μια διαδικασία που έρχεται σιγά-σιγά.
Και το ερώτημα που τίθεται, δεν είναι ποιος φταίει περισσότερο, αλλά ποιος θα αποφασίσει επιτέλους να αλλάξει την πορεία.