Η απόσυρση του αιτήματος του ΟΛΚΕ δείχνει τη δύναμη της οργανωμένης δράσης
Η απόσυρση, από τον ΟΛΚΕ, του αιτήματος για παραχώρηση του χώρου στις Αλυκές – Βιολογικό, για τη μετεγκατάσταση των καρνάγιων, είναι μια σημαντική εξέλιξη. Υπενθυμίζουμε ότι το αίτημα αφορούσε την μετεγκατάσταση των καρνάγιων για να προχωρήσει η κατασκευή της μαρίνας Mega Yacht της LAMDA Development. Ο σχεδιασμός, ο οποίος παρουσιάστηκε ως μονόδρομος, προέβλεπε τη μετακίνησή τους σε έναν χώρο όπου εδώ και χρόνια αναπτύσσεται αθλητική δραστηριότητα από τον Ιστιοπλοϊκό Όμιλο Κέρκυρας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη συνέχιση των δραστηριοτήτων και την ασφάλεια αθλητών και προπονητών. Επιπλέον, αναδείχθηκε ότι η επιλογή αυτή δεν εξασφαλίζει τη λειτουργία των καρνάγιων καθώς στη συγκεκριμένη θέση τα νερά δεν έχουν το απαιτούμενο βάθος που απαιτεί η συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα.
Μάλιστα, ο ΟΛΚΕ εξέφρασε «λύπη και προβληματισμό» επειδή δεν προχώρησε ο συγκεκριμένος σχεδιασμός και επαναφέρει ως επιχείρημα το περιβόητο «αντιστάθμισμα» του πάρκινγκ!!! Ένα πάρκινγκ που ο ίδιος είχε κλείσει, χωρίς λόγο, και το οποίο θα αποδιδόταν ξανά προς χρήση μόνο στο πλαίσιο της συμφωνίας για την παραχώρηση του χώρου στις Αλυκές! Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό: Αν ο ΟΛΚΕ ενδιαφέρεται, όπως ισχυρίζεται, για το δημόσιο συμφέρον και την εξυπηρέτηση του κερκυραϊκού λαού, γιατί δεν ανοίγει τώρα το πάρκινγκ και δεν το αποδίδει στους κατοίκους; Γιατί σε μια πόλη που δέχεται καθημερινά εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες και στενάζει από το κυκλοφοριακό πρόβλημα η χρήση ενός δημόσιου χώρου στάθμευσης να χρησιμοποιείται εκβιαστικά;
Μάλλον, ισχύει κι εδώ η σοφή λαϊκή ρήση «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Και εδώ ο σκοπός δεν είναι άλλος από την εξυπηρέτηση των επιδιώξεων ενός μεγάλου επιχειρηματικού ομίλου, ενός έργου που θα υποβαθμίσει μια ολόκληρη περιοχή, που θα περιορίσει κι άλλο την πρόσβαση των Κερκυραίων στη θάλασσα και στους ελεύθερους χώρους για να θησαυρίσουν μια χούφτα επιχειρηματίες. Στο όνομα αυτού του σκοπού ο κερκυραϊκός λαός καλείται να συμβιβαστεί εκχωρώντας δημόσιους χώρους, το δικαίωμα των παιδιών του να αθλούνται, το μέλλον ενός ολόκληρου επαγγελματικού κλάδου. Και όλα αυτά στο όνομα της λεγόμενης ανάπτυξης, μιας ανάπτυξης που έχει οδηγήσει 1 στους 2 εργαζόμενους να μην μπορούν να κάνουν διακοπές και τους εργαζόμενους στον τουρισμό να εργάζονται έως και πάνω από 12 ώρες.
Απ’ ότι φάνηκε όμως λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο. Γιατί όσο και αν θέλουν να βλέπουν πλειοψηφίες που εργάζονται για την προώθηση της επένδυσης, όπως για παράδειγμα αναφέρεται στην ανακοίνωση του ΟΛΚΕ, η πραγματικότητα τους διαψεύδει. Το κάλεσμα της «Λαϊκής Συσπείρωσης», η μαζική παρουσία και η μαχητική στάση φορέων του κερκυραϊκού λαού, μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο στη συνεδρίαση της 21ης Ιουλίου, ήταν αυτές που απέτρεψαν τη λήψη της απόφασης. Το αποτέλεσμα αυτό δείχνει ότι η διεκδίκηση μπορεί να φέρνει αποτελέσματα. Απέναντι σε φωνές που έλεγαν ότι όλα ήταν χαμένα και καλούσαν σε συμβιβασμό και μοιρολατρία, το παράδειγμα όσων ζήτησαν και απαίτησαν το αυτονόητο δείχνει το δρόμο. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο ΟΛΚΕ αναγκάστηκε να αποσύρει το αίτημά του και να αναζητήσει άλλη λύση.
Ο λαός έχει τη δύναμη και μπορεί να επιβάλει το δίκιο του. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να βγάλει πολιτικά συμπεράσματα. Να δυναμώσει ο αγώνας και η συλλογική διεκδίκηση για να μην είναι ο κερκυραϊκός λαός ξένος στον τόπο του, για να μπορούν να καλύπτονται οι ανάγκες του με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες.
