Αλέκος Αυλωνίτης: Τι συμβαίνει στον Άρειο Πάγο κ. Μπακέλα;

Ο Ευάγγελος Μπακέλας, πλέον Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, διάδοχος του κ. Τζαβέλλα, απέρριψε και αυτός τα αιτήματα για ανάσυρση της δικογραφίας των υποκλοπών από το αρχείο.

Γιατί κ. Μπακέλα τόσο δικονομικό πείσμα;. Τι θα υφίστατο η δικαιοσύνη αν το κάνατε; Τι υπηρεσιακό πρόβλημα θα είχατε; Φτάσατε στο ανώτατο επίπεδο της ιεραρχίας. Ετσι δεν είναι;

Και ένα ακόμη ρητορικό ερώτημα : τι επιστημονική προσβολή θα νοιώθατε αν αυτόν τον περίφημο φάκελο για τις υποκλοπές τον ανασύρατε από το Αρχείο; Ολόκληρος πρώην πρωθυπουργός σας το ζητούσε;

Δεν θα καταρρακωνόταν , αγαπητέ μου συνάδελφε τόοοοσο πολύ το κύρος της δικαιοσύνης!

Σκανδαλάρα χειρίζεσαι, δεν χειρίζεσαι κανένα πλημμεληματάκι. Ετσι δεν είναι;

Ας γίνει λίγη έρευνα παραπάνω. Δεν χάθηκε και ο κόσμος.

Και λάθος να έκανες ποιός θα σου πάρει το κεφάλι; Αφού έχεις ακόμη και το δικαίωμα να κάνεις λάθος.

Δεν βλέπεις ότι στις δημοσκοπήσεις η Δικαιοσύνη πάει από το κακό στο χειρότερο; Το βλέπετε εκεί στον Άρειο Πάγο;

Δώστε της μια ανάσα.

Τέλος πάντων.

Είμαι σίγουρος οτι αν σου πουν οτι ένας βουλευτής δικηγόρος και συμφοιτητής σου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης , όπως εγώ , έχει γράψει κάτι για τίς τελευταίες αποφάσεις σου, έτσι από περιέργεια θα διαβάσεις τούτο το κείμενο. Θα χαρώ, όπως χαρήκαμε όλοι οι φοιτητές του ΔΠΘ , όταν μάθαμε ότι έγινες Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Νοιώσαμε υπερηφάνεια.

Λοιπόν.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει μέχρι στιγμής γνωστά, οι απορριπτικές πράξεις σου δεν στηρίζονται όλες στην ίδια αιτιολογία, αλλά διαφοροποιούνται ανάλογα με το περιεχόμενο κάθε αιτήματος.

Θυμίζω οτι απέρριψες τις αιτήσεις του Σαμαρά, του Σπίρτζη και του δικηγόρου Κεσσέ ( ο Κεσσές μου φαίνεται διαβασμένος και καλός δικηγόρος).

Χωρίς να έχω ακόμη στη διάθεσή μου το πλήρες κείμενο των εισαγγελικών πράξεων σου, θα ήταν πρόωρο να υποστηρίξει κανείς ότι οι αποφάσεις σου είναι κατ’ ανάγκη νομικά εσφαλμένες ή παράνομες. Υπάρχει, ωστόσο, ένα συγκεκριμένο ζήτημα που αξίζει σοβαρή εξέταση και αφορά τον τρόπο εφαρμογής του άρθρου 43 παρ. 6 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι ο αρμόδιος εισαγγελέας «ανασύρει τη δικογραφία από το αρχείο μόνον όταν αναφαίνονται νέα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία ή γίνεται επίκληση αυτών, τα οποία δικαιολογούν κατά την κρίση του την επανεξέταση της υπόθεσης».

Η διατύπωση αυτή έχει σημασία για δύο λόγους.

Πρώτον, ο νόμος δεν απαιτεί τα νέα στοιχεία να αποδεικνύουν ήδη την τέλεση εγκλήματος ή την ενοχή συγκεκριμένου προσώπου. Το ερώτημα στο συγκεκριμένο στάδιο είναι διαφορετικό: έχουν εμφανιστεί νέα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία και, εφόσον έχουν εμφανιστεί, είναι τέτοια ώστε να δικαιολογούν την επανεξέταση της υπόθεσης;

Με άλλα λόγια, το κατώφλι του άρθρου 43 παρ. 6 είναι χαμηλότερο από εκείνο που απαιτείται για την άσκηση ποινικής δίωξης. Δεν χρειάζεται το νέο στοιχείο να δίνει ήδη την απάντηση. Αρκεί να δημιουργεί εύλογη ανάγκη να αναζητηθεί η απάντηση μέσα από νέα έρευνα.

Δεύτερον, η φράση «κατά την κρίση του» αφήνει ασφαλώς σημαντικό περιθώριο αξιολόγησης στον εισαγγελέα. Δεν σημαίνει όμως ανεξέλεγκτη ευχέρεια. Η κρίση πρέπει να συνδέεται με το ερώτημα που θέτει η ίδια η διάταξη: είναι τα στοιχεία νέα και, αν είναι, δικαιολογούν επανεξέταση της υπόθεσης;

Και εδώ βρίσκεται το βασικό ζήτημα στην υπόθεση Predator.

Μετά την αρχική αρχειοθέτηση μεσολάβησαν εξελίξεις που δεν υπήρχαν τότε. Προηγήθηκε η πολύμηνη ακροαματική διαδικασία για την υπόθεση Predator, η οποία κατέληξε στην καταδίκη τεσσάρων κατηγορουμένων, ενώ η δικογραφία επέστρεψε στην Εισαγγελία για περαιτέρω διερεύνηση ζητημάτων που ανέκυψαν κατά τη διάρκεια της δίκης.

Παράλληλα εμφανίστηκε ένα ακόμη στοιχείο, ένα έγγραφο από το Ισραήλ, στο οποίο καταγράφεται δήλωση του Ταλ Ντίλιαν ότι το Predator είχε πωληθεί σε ελληνικές κρατικές αρχές. Η πληροφορία αυτή αποτέλεσε και τη βάση του νεότερου αιτήματος ανάσυρσης που υποβλήθηκε τον Ιούλιο.

Το ερώτημα επομένως είναι αρκετά συγκεκριμένο: υπήρχε αυτό το στοιχείο, με αυτή τη μορφή και αυτή την πηγή, όταν η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο;

Εάν όχι, τότε υπάρχει τουλάχιστον ισχυρό επιχείρημα ότι πρόκειται για «νέο στοιχείο» κατά την έννοια του άρθρου 43 παρ. 6. Και από τη στιγμή που ο νόμος δεν απαιτεί το νέο στοιχείο να αποδεικνύει ήδη την υπόθεση, το επόμενο ερώτημα είναι αν δικαιολογεί την ανάσυρση της.

Από όσα έχουν δημοσιευθεί, φαίνεται ότι η αιτιολογία σου ως Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου διαφέρει ανά περίπτωση.

Για το αίτημα του Αντώνη Σαμαρά, η κρίση φέρεται να είναι ότι δεν προσκομίστηκαν νέα στοιχεία πέραν όσων είχαν ήδη ερευνηθεί. Αντίστοιχα, στην περίπτωση του Χρήστου Σπίρτζη, φαίνεται ότι κρίθηκε πως τα στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν διαφοροποιούν ουσιαστικά όσα είχαν ήδη εξεταστεί.

Στην περίπτωση όμως που αφορά τον Ταλ Ντίλιαν, η αιτιολογία φαίνεται να κινείται σε διαφορετική κατεύθυνση. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί, ο Ντίλιαν θεωρείται εμπλεκόμενο πρόσωπο στην υπόθεση και, για τον λόγο αυτό, δεν μπορεί να εξεταστεί ως μάρτυρας, καθώς μια τέτοια κατάθεση δεν θα ήταν δικονομικά αξιοποιήσιμη.

Εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, το πιο ευάλωτο σημείο της συλλογιστικής.

Το άρθρο 43 παρ. 6 δεν θέτει ως προϋπόθεση για την ανάσυρση μιας δικογραφίας την ύπαρξη ήδη παραδεκτής μαρτυρικής κατάθεσης. Η διάταξη αναφέρεται πολύ ευρύτερα σε «νέα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία» ή ακόμη και στην επίκλησή τους, αρκεί αυτά να δικαιολογούν την επανεξέταση της υπόθεσης.

Άλλο είναι, επομένως, το ερώτημα αν ο Ντίλιαν μπορεί να εξεταστεί ως μάρτυρας και να δώσει κατάθεση που ενδεχομένως να στρέφεται και εναντίον του ίδιου, και άλλο αν η πληροφορία ότι το Predator πωλήθηκε σε ελληνική κρατική αρχή αποτελεί νέο στοιχείο που δικαιολογεί αυτοτελή έρευνα.

Τα δύο ζητήματα δεν ταυτίζονται.

Ακόμη και αν δεχθεί κανείς ότι ο Ντίλιαν δεν μπορεί να εξεταστεί ως μάρτυρας, αυτό δεν σημαίνει ότι εξαντλούνται οι δυνατότητες έρευνας. Η πληροφορία θα μπορούσε να αποτελέσει αφετηρία για την αναζήτηση άλλων στοιχείων όπως πχ συμβάσεων, τιμολογίων, τραπεζικών συναλλαγών, εξαγωγικών αδειών, εταιρικής αλληλογραφίας, στοιχείων παράδοσης ή εγκατάστασης του λογισμικού, καθώς και δεδομένων που θα μπορούσαν να ζητηθούν μέσω διεθνούς δικαστικής συνδρομής.

Η δήλωση του Ντίλιαν, δηλαδή, δεν χρειάζεται να θεωρηθεί εξαρχής αποδεδειγμένη. Στο στάδιο του άρθρου 43 παρ. 6 αρκεί να αποτελεί μια συγκεκριμένη και επαληθεύσιμη πληροφορία, ικανή να δικαιολογήσει περαιτέρω διερεύνηση.

Άρα το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι μόνο αν ο Ντίλιαν μπορεί να καταθέσει ως μάρτυρας.

Το ουσιαστικό ερώτημα είναι αν η νέα πληροφορία ότι το Predator πωλήθηκε σε ελληνική κρατική αρχή δικαιολογεί την επανέναρξη της έρευνας, ώστε να εξακριβωθεί αν είναι αληθής και, εφόσον είναι, ποια αρχή το απέκτησε, ποιος ενέκρινε την αγορά, πώς πληρώθηκε, ποιος το παρέλαβε και από ποιον χρησιμοποιήθηκε.

Αυτό είναι ακριβώς το σημείο στο οποίο πρέπει να δοκιμαστεί η εφαρμογή του άρθρου 43 παρ. 6. Όχι αν υπάρχει ήδη πλήρης απόδειξη, αλλά αν υπάρχει νέο στοιχείο αρκετά συγκεκριμένο ώστε να δικαιολογεί νέα έρευνα.

Εάν ο Ντίλιαν θεωρείται αρκετά «εμπλεκόμενος» ώστε να αποκλείεται η εξέτασή του ως μάρτυρα, τότε πρέπει συγχρόνως να εξηγηθεί γιατί αυτή ακριβώς η εμπλοκή του, σε συνδυασμό με τη δήλωσή του περί πώλησης του Predator σε ελληνικές κρατικές αρχές, δεν δικαιολογεί περαιτέρω διερεύνηση.

Και ίσως εκεί βρίσκεται το κεντρικό νομικό ζήτημα της απόφασης.

Η διακριτική ευχέρεια που παρέχει ο νόμος στον εισαγγελέα είναι πράγματι ευρεία. Δεν είναι, όμως, απεριόριστη ούτε απαλλάσσει από την ανάγκη ειδικής και συνεκτικής αιτιολογίας. Με τα μέχρι τώρα δεδομένα, η απόφαση φαίνεται να απαντά κυρίως στο ερώτημα αν ο Ντίλιαν μπορεί να εξεταστεί ως μάρτυρας. Το κρίσιμο είναι αν απαντά εξίσου πειστικά και στο διαφορετικό ερώτημα που θέτει το άρθρο 43 παρ. 6, δηλαδή γιατί η νέα πληροφορία που προέκυψε δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την επανεξέταση της υπόθεσης;

Η τελική αξιολόγηση, βέβαια, προϋποθέτει να δημοσιοποιηθεί το πλήρες κείμενο των πράξεων Μπακέλα. Μέχρι τότε μπορούν να επισημανθούν τα σημεία που, με βάση όσα έχουν γίνει γνωστά, δημιουργούν νομικά ερωτήματα. Το αν τα ερωτήματα αυτά απαντώνται επαρκώς θα κριθεί από την πλήρη αιτιολογία.

Αυτή η νομική προσέγγιση κ. Μπακελα είναι αδιάφορη για σας επιστημονικά η μήπως ηχεί κάποια βασιμότητα;

Μήπως τόσος νομικός κόσμος που έχει παρόμοια άποψη δεν είναι του πεταμού;

Μήπως έπρεπε να σου δώσει ένα πάτημα έτσι ώστε να την ανασύρεις για να δει ο λαός τι βρωμιά κρύβεται πίσω από το predator ;

Γιατί ο ‘Αρειος Πάγος έχει στηλώσει τα πόδια;

Τι συμβαίνει αλήθεια; συνάδελφε; Όλα οκ στον Άρειο Πάγο;