Ακου Φίλε…Του Γιάννη Ρεβύθη

Μετά το τέλος της εκδήλωσης-ημερίδας που οργάνωσε το Επιμελητήριο Κέρκυρας με θέμα τον τουρισμό, βρέθηκα σε μια παρέα Κερκυραίων παραγωγών, για μια χαλαρή συζήτηση. Μια συζήτηση μεταξύ καφέ και… αχλαδίου, με θέμα τι άλλο; Την τουριστική σεζόν που έρχεται, για τα προβλήματα του κλάδου, για τις ευκαιρίες που χάνονται.

Και κάποια στιγμή, όπως σχεδόν πάντα συμβαίνει, η συζητηση “αναψε” όταν ακούστηκε απο γνωστό επαγγελματία η γνωστή “καραμέλα” το γνωστό άλλοθι.

– Οι Κερκυραίοι τελικά, ότι και να λέμε δεν στηρίζουν τα τοπικά προϊόντα.

Τον κοίταξα με περιέργεια, δεν τον γνώριζα και τον ρώτησα σχεδόν με αφέλεια.

– Πρόβαλες το προϊόν σου με κάποιο τρόπο στα τοπικά μέσα;

Η απάντηση που πήρα ήταν ένα ξερό “όχι”.

Δεν συνέχισα ούτε τον ρώτησα για ποιό προϊόν μιλούσε, οχι γιατί δεν υπήρχε απάντηση, αλλά γιατί δεν ήθελα να χαλάσω την παρέα.

Οταν όμως συνέχισε να γκρινιάζει, δεν το άντεξα ..

Γύρισα απευθυνόμενος στους υπόλοιπους.

– Στο πρόγραμμα της εκδήλωσης είδα ότι συμμετείχαν εκτός από τις επίσημες αρχές και τοπικοί παραγωγικοί φορείς. Σωστά;

– Σωστά, μου απάντησαν. Αλλωστε ζητούμενο είναι η σύνδεση του τουρισμού με τα τοπικά προϊόντα.

– Ωραία, είπα. Και ποιος είχε σήμερα τον συντονισμό των πάνελ;

– Μια δημοσιογράφος από την Αθήνα δεν θυμάμαι το όνομα της.

Σταμάτησα για λίγο.

– Δηλαδή, στην Κέρκυρα των δύο τηλεοπτικών σταθμών, των εφημερίδων, των ραδιοφώνων και των ενημερωτικών ιστοσελίδων… δεν υπήρχε ένας τοπικός δημοσιογράφος άξιος να συντονίσει μια εκδήλωση για την Κέρκυρα;

Δεν περίμενα απάντηση, δεν ξέρω αν υπήρχε, γιατί σηκώθηκα κι έφυγα.

Περπατώντας προς την κάτω πλατεία σκεφτόμουν ό,τι ίσως εκεί βρίσκεται η ουσία του προβλήματος.

– Δεν μπορείς φιλε επαγγελματία να μιλάς για “στήριξη των τοπικών προϊόντων” όταν εσύ ο ίδιος “σνομπάρεις” και δεν στηρίζεις τα τοπικά μέσα προβολής.
Δεν μπορείς να ζητάς από τον Κερκυραίο καταναλωτή να σε προτιμήσει, όταν δεν έχεις επενδύσει ούτε ένα ευρώ για να του μιλήσεις μέσα από τα δικά του μέσα. Δεν μπορείς να επικαλείσαι την “έλλειψη στήριξης”, όταν στην πράξη απαξιώνεις τους ανθρώπους που μπορούν να τη δημιουργήσουν.

Άκου φίλε…

Η Κερκυραια, ο Κερκυραίος, ο τοπικός δημοσιογράφος δεν είναι απλώς ένας πολύ καλός επαγγελματίας. Είναι ο συνδετικός κρίκος με την κοινωνία. Είναι αυτός που γνωρίζει την αγορά, τον παλμό της πόλης, τις ιδιαιτερότητες του τόπου. Είναι αυτός που μπορεί να δώσει φωνή σε ένα προϊόν, να το εντάξει στην καθημερινότητα, να το κάνει οικείο.

Όταν τον παρακάμπτεις, όταν τον απαξιώνεις, όταν τον αγνοείς, όταν θεωρείς ότι “απ’ έξω θα φανεί πιο ωραίο”, τότε το πρόβλημα δεν είναι η αγορά, αλλά η δική σου λάθος νοοτροπία, γιατί η σύνδεση του τουρισμού με τα τοπικά προϊόντα δεν γίνεται μόνο με ωραία λόγια σε πάνελ, γινεται με πράξεις. Με συνέργειες.

Άκου φίλε..

Κάποια στιγμή θα μάθεις ό,τι ο τοπικός δημοσιογραφος ξεχωρίζει και έχει μάθει να στηρίζει την Κέρκυρα.

Το ζήτημα είναι αν εσείς οι ίδιοι το κάνετε πράξη, οχι μονο στα λόγια και στηρίζετε τα τοπικά προιοντα την ίδια μας την Κέρκυρα…

Α και κάτι άλλο. Διάβασα τις δηλώσεις των τοπικών μας πολιτικών Ανδρών και των άλλων εκπροσώπων φορέων που συμμετείχαν στην εκδήλωση. Είδα τα χαμόγελα στις φωτογραφίες που ανάρτησαν, τα ωραία κούφια λόγια, αλλά πουθενά όμως δεν είδα να μιλούν για την απαξίωση των Κερκυραίων δημοσιογράφων. Ίσως γιατί και αυτοί συμφωνούν με την επιλογή του Επιμελητήριου για την πρόσκληση Αθηναίου δημοσιογράφου.

Η ίσως γιατί στην πολιτική τους επικοινωνία “ποντάρουν” στα Αθηναϊκά ΜΜΕ.