Κρίσιμες αποφάσεις για το τουριστικό μας προϊόν δεν μπορούν να λαμβάνονται ερήμην της τοπικής κοινωνίας

Ο εορτασμός της «Παγκόσμιας Ημέρας Τουρισμού» αποτελεί κάθε χρόνο αφορμή για τεκμηριωμένες εκτιμήσεις και χάραξη στρατηγικής για την περαιτέρω ανάπτυξή του, ειδικά τώρα, που η τουριστική βιομηχανία αναπροσαρμόζεται με ταχύτατους ρυθμούς στο νέο γίγνεσθαι της ψηφιακής εποχής. Φέτος, η ημέρα είναι αφιερωμένη στην ψηφιακή ατζέντα και την τεχνητή νοημοσύνη που αναδιαμορφώνουν τον τουρισμό μετασχηματίζοντάς τον αποφασιστικά.

Μετά τη δοκιμασία της πανδημίας, ο τουρισμός εισήλθε σε μια νέα εποχή έχοντας να αντιμετωπίσει σημαντικές προκλήσεις που επηρεάζουν τόσο τη βιωσιμότητά του, όσο και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, προκλήσεις όπως τον ψηφιακό μετασχηματισμό, τη βιώσιμη ανάπτυξη, τον υπερτουρισμό, την κλιματική αλλαγή, την οικονομία διαμοιρασμού, τις κοινωνικές & δημογραφικές αλλαγές, τους αναδυόμενους προορισμούς, την εργασιακή εξειδίκευση, την ασφάλεια & τη διαχείριση των κρίσεων.

Σε μια τέτοια κρίσιμη περίοδο, δεν μπορούμε να αποδεχθούμε κρίσιμες και σημαντικές αποφάσεις που αφορούν το τουριστικό μας προϊόν να λαμβάνονται χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες, ούτε σημαντικά ζητήματα που τον αφορούν να αντιμετωπίζονται με προχειρότητα, επιπολαιότητα και ερασιτεχνισμό, χωρίς τεκμηρίωση και πλάνο.

Πέρα από τους αριθμούς και τις αφίξεις υπάρχουν πρώτιστα οι άνθρωποι που αποτελούν το μεγαλύτερο κεφάλαιο του. Σ’ εκείνους οφείλουμε να στρέψουμε το αμέριστο ενδιαφέρον μας επενδύοντας σε εξιδεικευμένους και καλά αμειβόμενους εργαζόμενους, σε επιχειρηματίες που θα λειτουργούν με κανόνες και ευκαιρίες που θα ενισχύουν την ανταγωνιστικότητά των επιχειρήσεών τους, σε επισκέπτες που θα αναζητούν την ποιότητα και τις αναβαθμισμένες υπηρεσίες στις διακοπές τους.

Η Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού αποτελεί αφορμή για την ανάδειξη ενός μοντέλου τουριστικής ανάπτυξης που θα συνδυάζει την τεχνολογική πρόοδο με την προσωπική φροντίδα, την ποιότητα με τη βιωσιμότητα και την τουριστική δραστηριότητα με τις ανάγκες των τοπικών μας κοινωνιών. Τη σημασία της ανθρώπινης επαφής, της ποιότητας των υπηρεσιών και της προστασίας της τοπικής μας ταυτότητας και των χαρακτηριστικών μας.

Με σεβασμό στο φυσικό και πολιτιστικό μας περιβάλλον, στους αυτόχθονες πληθυσμούς και τις ιδιαιτερότητες τους, τις αγροτικές κοινότητες και τον φυσικό μας πλούτο, το τουριστικό μοντέλο οφείλει να βρει τρόπο να συνυπάρξει με τις τοπικές κοινωνίες, ως ένα απαραίτητο δομικό αναπτυξιακό εργαλείο που δεν θα εγκυμονεί κινδύνους, αλλά θα αποτελεί βασικό συστατικό ευμάρειας και ευημερίας.