«Θετικός ο χαρακτηρισμός του Χαλικούνα ως απάτητη παραλία». Ο Σύλλογος Φίλων Περιοχών Νatura Ν. Κέρκυρας βάζει τα πράγματα στη θέση τους
Τα πράγματα στη σωστή βάση τους βάζει με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Φίλων και Προστασίας Περιοχών Natura Νότιας Κέρκυρας αναφορικά με την απόφαση χαρακτηρισμού της παραλίας του Χαλικούνα, ως απάτητη, εξέλιξη που έχει προκαλέσει αντιδράσεις και έντονη πολεμική κυρίως από επιχειρηματίες και τοπικούς παράγοντες!
Στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η πρόσφατη ένταξη της παραλίας του Χαλικούνα στις «απάτητητες παραλίες» αποτελεί ιδιαίτερα θετική εξέλιξη. Η απόφαση αυτή είναι επιβεβλημένη για την ουσιαστική προστασία του εξαιρετικού υδροβιότοπου και σπάνιου οικοσυστήματος της περιοχής.
Ο Σύλλογός μας χαιρετίζει αυτή την -έστω και καθυστερημένη- απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος που θέτει φραγμό στην ασυδοσία και στην καταπάτηση των κανόνων προστασίας της περιοχής, η οποία είναι ενταγμένη στο δίκτυο περιοχών Natura 2000.
Επειδή τις τελευταίες ημέρες ακούστηκαν σε τοπικά ΜΜΕ διάφορες ανακρίβειες σχετικά με την παραλία του Χαλικούνα με αφορμή τον χαρακτηρισμό της ως «απάτητη», σημειώνουμε τα παρακάτω αναμφισβήτητα δεδομένα:
1.Συγκεκριμένα, δια στόματος έγκριτων δημοσιογράφων αλλά και στελεχών της Αυτοδιοίκησης δευτέρου βαθμού, ειπώθηκε ότι ο δρόμος που χωρίζει τη λιμνοθάλασσα Κορισσίων από την παραλία είναι Δημοτικός, κάτι που δεν ισχύει.
Σύμφωνα με το υπ´ αριθμ. 27868/14-3-2022 έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών Κέρκυρας που έχει σταλεί στον Σύλλογό μας ο δρόμος είναι ΔΑΣΙΚΟΣ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
2.Ακούστηκε επίσης ότι λειτουργεί εκεί ένα αναψυκτήριο, «έτσι για να πίνει ο κόσμος ένα μπουκάλι νερό», που λειτουργεί νόμιμα, δηλ. είναι τροχήλατο τοποθετημένο στον αιγιαλό και καλύπτει έκταση 15 τετραγωνικών μέτρων.
Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Λειτουργεί επί σειρά ετών εκεί το ΤΑΓΙΟ bar σε μια μόνιμη σταθερή ξύλινη κατασκευή με διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες, ανάμεσα σε κέδρους εκτός των ορίων της παραλίας, έχοντας ως βοηθητικό χώρο, σε κοντινή απόσταση, τουαλέτα (όχι χημική) της οποίας τα λύματα χύνονται κατ´ ευθείαν στη λιμνοθάλασσα.
Συχνά λειτουργεί και μετά τη δύση του ηλίου με χρήση έντονης μουσικής και φώτων, όταν ακριβώς δίπλα βρίσκουν καταφύγιο σπάνια είδη πουλιών.
3.Ο ίδιος επιχειρηματίας μισθώνει 500 τ.μ παραλίας για τοποθέτηση ομπρελών και ξαπλώστρων και πρέπει να καλύπτει μόνο τα 150 τ.μ (επιτρεπόμενο ποσοστό 30% λόγω καθεστώτος περιοχής Natura). Αντ´ αυτού καλύπτει 400 τ.μ..
4.Δεύτερος επιχειρηματίας που νοικιάζει εξοπλισμό για Kitesurfing, έχει τοποθετήσει πάνω στις αμμοθίνες μεγάλο κοντέινερ, που χρησιμοποιεί σαν αποθήκη και φυσικά την απαραίτητη τουαλέτα.
Όλος αυτός ο εξοπλισμός παραμένει εκεί καθ’ όλο το έτος, κάτι που απαγορεύεται ρητά.
Επί σειρά ετών, ο Σύλλογός μας προσπάθησε με σχετικές αναφορές, με συνημμένο φωτογραφικό υλικό, σε Δημόσιες Υπηρεσίες, Αστυνομία, Εισαγγελέα Πρωτοδικών, Δήμο Νότιας Κέρκυρας, Περιφέρεια Ι.Ν και τον Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής αλλαγής (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α) να σταματήσουν αυτές οι παραβιάσεις των συγκεκριμένων περιορισμών που θέτει το νομικό πλαίσιο για τις προστατευόμενες περιοχές.
Μάταια όμως! Κάθε χρόνο «στο ίδιο έργο θεατές»!
Η μοναδική Υπηρεσία που έδειχνε κατανόηση και προσπαθούσε να βοηθήσει ήταν η Διεύθυνση Δασών Κέρκυρας.
Η Αστυνομία δεν ήταν σύμμαχός μας . Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το απαντητικό έγγραφο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Κέρκυρας με υπογραφή του προηγούμενου Διευθυντή που χαρακτήριζε τη σταθερή κατασκευή που στεγάζει το bar ως τροχήλατη καντίνα!
Ο πρόεδρος του Συλλόγου κληθείς στο παρελθόν από τον Εισαγγελέα μετά από καταγγελία μας περιέγραψε πλήρως την κατάσταση και κατέθεσε και σχετικό φωτογραφικό υλικό.
Ο λαλίστατος σήμερα διαχρονικός Αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος δεν μας απάντησε σε καμιά από τις αναφορές μας, καλύπτοντας έτσι σιωπηρά τις παρανομίες στον Χαλικούνα.
Μέχρι σήμερα ο ΟΦΥΠΕΚΑ ήταν φυσικά ενήμερος για το πώς λειτουργούσε η παραλία του Χαλικούνα και κακώς ενέκρινε τις μισθώσεις του αιγιαλού.
Εκτιμούμε ότι πιεζόμενος από πλήθος καταγγελιών πολιτών και φορέων για την έλλειψη σεβασμού των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών στη νομοθεσία που διέπει τις περιοχές Natura, αποφάσισε φέτος να προτείνει στο αρμόδιο Υπουργείο την ένταξη της παραλίας στις «απάτητες» με στόχο να προστατευτεί αυτός ο μοναδικός υγροβιότοπος που φιλοξενεί σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας.
Οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής υποστηριζόμενοι από την Τ.Α, ξεσηκώθηκαν φοβούμενοι ότι η νέα κατάσταση θα έχει αρνητικές συνέπειες στον τουρισμό της περιοχής.
Όμως, αν εξαιρέσουμε τους δύο επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον Χαλικούνα και οι οποίοι έχουν ευθύνες για τη μη τήρηση της νομιμότητας υποβαθμίζοντας την περιοχή, όλοι οι υπόλοιποι δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα.
Κάνουν λάθος που κατεβάζουν τόσο τον πήχη της ποιότητας του τουρισμού στην περιοχή.
Υπάρχουν χιλιάδες επισκέπτες ντόπιοι και ξένοι οι οποίοι θα συνεχίσουν να επισκέπτονται τον Χαλικούνα για το απαράμιλλο κάλλος και τη γαλήνη του τοπίου και χωρίς μουσικά μπαρ, ξαπλώστρες και κάιτ σερφ. Κάτι που γίνεται στο Βάι, στη Φαλάσαρνα και στο Ελαφονήσι της Κρήτης και αλλού όπου χιλιάδες επισκέπτες τις επισκέπτονται ακριβώς για αυτόν τον χαρακτήρα τους.
Και ας μην παραπλανόνται από την λέξη «απάτητη» παραλία. Ο όρος αυτός απαγορεύει μόνο την οργανωμένη εκμετάλλευση του αιγιαλού. Ο καθένας θα μπορεί να κάνει το μπάνιο του εκεί χρησιμοποιώντας τον προσωπικό του εξοπλισμό (ομπρέλες, καρέκλες, κ.α).
Όσο για τις 3 συμβάσεις παραχώρησης που δόθηκαν λίγες μέρες πριν την δημοσίευση στο ΦΕΚ της Κοινής Υπουργικής απόφασης περί χαρακτηρισμού του Χαλικούνα ως «απάτητη παραλία» αλλά πάντως μετά την έκδοσή της, ο Σύλλογός μας εκτιμά ότι αυτές θα πρέπει να ανακληθούν, καθώς, σύμφωνα με τις ίδιες τις συμβάσεις, αυτές μπορούν να ακυρωθούν μονομερώς από το Δημόσιο για λόγους Περιβάλλοντος ή δημοσίου συμφέροντος. Εδώ, συντρέχουν και οι δύο λόγοι.
Ο Σύλλογος Φίλων και Προστασίας Περιοχών Natura Νότιας Κέρκυρας θέλει δημόσια να ευχαριστήσει πρωτίστως την Δασική Υπηρεσία Κέρκυρας που έκανε σωστά τη δουλειά της και στην περίπτωση του Χαλικούνα αλλά και κάθε φορά που της ζητήθηκε. Επίσης, τον ΟΦΥΠΕΚΑ που -έστω και με καθυστέρηση- κινήθηκε στη σωστή κατεύθυνση για την προστασία του οικοσυστήματος του Χαλικούνα.
Η τοπική αυτοδιοίκηση και οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι θα πρέπει να καταλάβουν ότι πέρα από κάποιες πρόσκαιρες μικροπολιτικές ισορροπίες και σκοπιμότητες, προέχει η διάσωση, η διαφύλαξη και η προστασία του ανεκτίμητου φυσικού πλούτου που κληρονομήσαμε και πρέπει να διαχειριστούμε συνετά και δίκαια, ώστε να τον κληροδοτήσουμε και στις επόμενες γενιές»!
