«Τα βουλευτικά γραφεία δεν είναι φέουδα εξουσίας». Γράφει ο Αντώνης Χαρίτος

Τα βουλευτικά γραφεία δεν είναι προσωπικά εκλογικά περίπτερα, ούτε θερμοκήπια δημοτικών ή άλλων φιλοδοξιών.

Όταν ο «διευθυντής» ενός γραφείου συμπεριφέρεται σαν κομματάρχης άλλης εποχής, χρησιμοποιώντας την κυβερνητική ιδιότητα του βουλευτή και τις δημόσιες δομές για να στήσει μηχανισμό υπέρ της υποψηφιότητάς του για δήμαρχος ή ότι άλλο χρειαστεί να τον «βαπτίσουν» τότε προσβάλλει και τον θεσμό και τους πολίτες.

Ο βουλευτής εκλέγετε για να εκπροσωπεί την κοινωνία — όχι για να λειτουργεί το γραφείο του ως «πολιτικό παραμάγαζο» προσωπικών στρατηγικών και ρουσφετολογικού δικτύου.
Και αν η μόνη “διοικητική εμπειρία” κάποιου είναι να μοιράζει εξυπηρετήσεις, φωτογραφίες και δημόσιες σχέσεις πίσω από μια κομματική πόρτα, τότε ίσως η πιο ειλικρινής υποψηφιότητα να ήταν για θυρωρός πολυκατοικίας και όχι για δήμαρχος ή ότι άλλο.

Οι πολίτες χρειάζονται θεσμούς, όχι αυλοκόλακες με τίτλους.»

Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν δακτυλίδια εξουσίας, ούτε πολιτικά χρίσματα εφ’ όρου ζωής.