Κέρκυρα, Παρόν και Μέλλον του Γιάννη Ρεβύθη
Είναι πραγματικά πολύ δύσκολος ο ρόλος μου, να κλείσω αυτήν την ενότητα του Συνεδρίου.
Ήμουν πραγματικά απορροφημένος από την ποιότητα της συζήτησης, τις θέσεις και τα κύρια σημεία των ομιλητών και θα ήθελα να επαναλάβω για άλλη μια φορά αυτό που έγραψα σε ένα κείμενο μου πριν από λίγες μέρες.Πόσο σπουδαία, σημαντική και όμορφη είναι η Κέρκυρα και πόσο σπουδαίοι είναι οι Κερκυραίοι επαγγελματίες, οι Κερκυραίοι επιχειρηματίες.
Και περίμενα σήμερα, από τα τρία (3) Δημοτικά Συμβούλια της Κέρκυρας, που είναι 100 περίπου μέλη αλλα και απο άλλους υπεύθυνους φορείς, να έρθουν σήμερα 30-40 έστω για να μάθουν. Θα τούς ήταν μια χρυσή ευκαιρία σήμερα για “τουριστικό φροντιστήριο”.
Γιατί ανοιχτά ρωτάω: Πώς θα δώσουν λύσεις άνθρωποι που, μέχρι χθές, το μοντέλο αντιμετώπισης των προκλήσεων περιοριζόταν στις παραδοσιακές δραστηριότητες, αν δεν μπουν στη Νέα εποχή; Πέρασε η εποχή που οι άνθρωποι της προηγούμενης γενιάς ήξεραν το πρωί να μαζεύουν τις ελιές και το απόγευμα, με τα νύχια μαύρα, να σερβίρουν τον επισκέπτη της Κέρκυρας. Είμαστε στη νέα εποχή, την οποία χαρακτήρισε σήμερα εξαιρετικά η κα Άντζελα Γκερέκου.
“The future is local”, είπε και το είπε ξεκάθαρα!
Ναι, συμφωνώ, αλλά με προϋποθέσεις.
Προϋποθέτει πρώτα και κύρια ότι ο ντόπιος έχει τουριστική συνείδηση. Και τι σημαίνει τουριστική συνείδηση; Ότι ο επισκέπτης, όχι ο τουρίστας, ο επισκέπτης μας, δεν είναι εισβολέας, δεν έρχεται να εισβάλλει εδώ για να κατακυριεύσει την Κέρκυρα. Έρχεται για άλλα πράγματα. Έρχεται για να βιώσει, να ανακαλύψει.
Είναι αισιόδοξη η άποψη για την σπουδαιότητα των Κερκυραίων;
Το επιβεβαιώνει ο ίδιος ο χώρος εδώ που βρισκόμαστε, η Ιόνιος Ακαδημία. Η Ιόνιος Ακαδημία που λειτουργούσε τον 19ο αιώνα. Στα μέσα του 20ου αιώνα, το πρόλαβα κι εγώ, ήταν ερείπια, χαλάσματα, μόνο κάτι ραντεβουδάκια γίνονταν. Σήμερα βλέπουμε ένα Ιόνιο Πανεπιστήμιο που ακμάζει. Να τι σημαίνει Κέρκυρα.Από τα χαλάσματα στη μεγαλοπρέπεια.
Απέναντι μας, τα φρούρια. Το 1716,«η Ωδή η Θριαμβεύουσα», όταν εδώ ο Αντόνιο Βιβάλντι έρχεται και γράφει όπερα για την Κέρκυρα και τη νίκη των Χριστιανών στην πολιορκία των Οθωμανών το 1716.
Και φθάνουμε στο ερώτημα για το 2040…
Ακούστηκαν πολλές ιδέες και τέθηκαν πολλά ερωτήματα και απορίες. Την ίδια απορία που έχω εκφράσει κι εγώ πολλές φορές σε εκπομπές, την ίδια διατυπώνω ακόμα και σήμερα:
· Μα καλά, τι γίνεται; Τόσοι σπουδαίοι άνθρωποι δραστηριοποιούνται εδώ. Τόσο όμορφη, τόσο σημαντική είναι η Κέρκυρα, τι είναι αυτό που μας κρατά πίσω;
Θα σας το πω ακόμα και αν ακουστεί τοξικό.
Αλήθεια, γιατί απορείτε; Μιλάτε για το κυκλοφοριακό πρόβλημα, για τα αυτοκίνητα. Στις 15 Ιουλίου έγινε στην Κέρκυρα μία μεγάλη έρευνα της Good Affairs,την οποία είχαμε τη δυνατότητα να την προβάλλουμε από το κανάλι και την ξέρετε.
Τι λέει ο Κερκυραίος;
Το 82% από αυτούς που ρωτήθηκαν λέει “δεν θέλουμε τα αυτοκίνητα στο κέντρο της πόλης”, το λένε ξεκάθαρα. Για το Airbnb,το 42% λέει ότι συνεισφέρει στην οικονομία, θέλουμε λένε το Airbnb.
Αυτά λέει ο Κερκυραίος πολίτης. Γιατί δεν το ακολουθεί η πολιτεία; Γιατί δεν ακολουθεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση; Γιατί δεν παίρνει αποφάσεις; Δεν μπορεί ή δεν θέλει; Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ισχύουν και τα δύο.
Αυτά που κάνουν ο Μπάμπης, ο Κώστας και οι άλλοι επαγγελματίες, αυτά που έχουν πετύχει τόσα χρόνια με τόσο πόνο, δεν έχουν ούτε την τεχνογνωσία, ούτε τη διάθεση να τα υλοποιήσουν αυτοι που αποφασίζουν γι αυτούς. Ίσως δεν ξέρουν, η, δεν γνωρίζουν το πώς.
Το θετικό σενάριο είναι ο επαγγελματίας, ο επιστήμονας να πάρει την τύχη αυτού του τόπου στα χέρια του. Να αναλάβει πρωτοβουλία. Να μην αφήσει άλλους να κάνουν κουμάντο γι’ αυτούς και για την περιουσία τους.
Τότε μόνο, τότε αυτή η τεράστια διαφορά που υπάρχει μεταξύ του ιδιωτικού τομέα – του επαγγελματία – με την τοπική αυτοδιοίκηση θα μικρύνει.
Δεν θα μικρύνει ποτέ αν αυτοί οι ίδιοι δεν πάρουν την πρωτοβουλία, δεν πάρουν τα ηνία αυτού του τόπου στα χέρια τους.
Έχουμε φτάσει σ’ένα σημείο σήμερα, η πραγματική εξουσία στην Κέρκυρα να μην ασκείται από τα επίσημα όργανα.
“Σύλλογος για το ένα”, “Σύλλογος και για το τάδε”.
Κουμάντο στην Κέρκυρα αυτή τη στιγμή δεν κάνει ούτε η Τοπική Αυτοδιοίκηση,ούτε ο Βουλευτής, δεν ξέρω αν κάνει η κυβέρνηση στα τοπικά μας θέματα. Κάποιοι σύλλογοι φτιάχτηκαν από δω και από κει, οι οποίοι υποκαθιστούν την εξουσία.
Και ξέρετε γιατί;Γιατί αυτό βολεύει την “εξουσία”. Γιατί η “εξουσία” δεν θέλει την κανονικοποίηση.
Γιατί δεν θέλει την κανονικοποίηση;
Για να μπορεί να ελέγχει. Όσο υπάρχει αναρχία και όσο δεν υπάρχει κανονικοποίηση, τότε έχεις ανάγκη την εξουσία. Εάν όλα λειτουργούν σωστά,τότε η εξουσία είναι μαζί σου, όλα προχωρούν μπροστά. Ναι, αλλά τότε δεν την χρειάζεσαι, και αφού δεν την χρειάζεσαι, δεν την υπηρετείς. Τόσο απλά…
Και το 2040; Πώς θα πάμε εκεί;
Τεχνογνωσία. Διαπιστώνω με χαρά ότι είμαστε πολύ ψηλά.
Επαγγελματική συνείδηση. Βλέπω νέους επαγγελματίες,νέους επιχειρηματίες, οι οποίοι είμαι 100% σίγουρος ότι θα πάνε πολύ μπροστά.
Τα 3 Σ που είπε η κα Γκερέκου; Συνεργασία, Συντονισμός, Συνέπεια. Ναι,εκεί υστερούμε. Υστερούμε γιατί η απόσταση που χωρίζει τον Κώστα και τους άλλους που τώρα διακρίνω, με την τοπική εξουσία που παίρνει τις αποφάσεις, είναι πολύ μεγάλη.
Θα γίνει αυτό με μία βασική προϋπόθεση. Ο ίδιος ο επαγγελματίας, ο ίδιος ο επιστήμονας θα αφήσει για λίγο το ξενοδοχείο του, θα αφήσει τη δουλειά του και θα ασχοληθεί με τα κοινά.
Και κάτι άλλο που αναφέρθηκε…
Μιλάμε για την μονοκαλλιέργεια του τουρισμού. Δεν είναι μόνο η τουριστική Κέρκυρα.Δίπλα σας έχετε μία από τις μεγάλες εξαγωγικές επιχειρήσεις της Ελλάδας, την Corfu Sea Farm. Το 90% της παραγωγής το πάει στην Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μιλάτε για τον Αρίλλα, αλλά γιατί δεν μιλάτε για την Corfu Beer, για παράδειγμα; Υπάρχουν και άλλες πολλές μονάδες. Υπάρχουν πολλές οι οποίες κάποια στιγμή, ξέρετε τι λένε; “Αν εσείς δεν καταλαβαίνετε πόσο σημαντικοί είμαστε, αφήστε που ξέρουν οι Ιταλοί για να μας αγοράζουν το 90% της παραγωγής μας”.
3 Σ. Συνεργασία, Συντονισμός, Συνέπεια, ναι αλλά με προϋποθέσεις. Οι προϋποθέσεις όμως που τώρα δεν υπάρχουν. Δεν θέλουν τη συνεργασία,όχι οι επαγγελματίες, αλλά αυτοί που εκμεταλλεύονται τον επιχειρηματία για να έχουν μια ζωή την καρέκλα. Όταν θα αλλάξει αυτή η νοοτροπία, αυτή η συμπεριφορά, τότε τα 3 Σ είναι δεδομένα. Γιατί τα 3 Σ τα θέλει ο Κώστας, ο Βασίλης, ο Μπάμπης, ο Καραμπάτσος. Δεν τα θέλει όμως αυτός ο οποίος επιδιώκει την αναρχία και την έλλειψη κανονικοποίησης. Γιατί αν υπάρχει κανονικοποίηση,δεν θα έρθει ο άλλος έξω από το ξενοδοχείο σου το Δεκαπενταύγουστο μαζί με κάποιο “προσωπικό” για να σου δημιουργήσει προβλήματα.
Η κανονικοποίηση είναι το κλειδί για το μέλλον, και το κλειδί για την κανονικοποιηση είμαστε εμείς οι ίδιοι.
