Χωρίς την περιφέρεια δεν κινείται η..βελόνα. Του Γιάννη Ρεβύθη
Κάποτε το ΠΑΣΟΚ στην Κέρκυρα δεν ήταν απλώς ένα κόμμα. Ήταν μηχανισμός, δίκτυο, καθημερινή παρουσία.
Έπαιρνε από τα υψηλότερα ποσοστά πανελλαδικά, κυριαρχούσε σε δήμους, επιμελητήρια, συλλόγους. Υπήρχαν τοπικές και κλαδικές οργανώσεις με ανθρώπους που δούλευαν όχι μόνο για την κάλπη παραμονές εκλογών και είχαν συνεχή πολιτική παρουσία.
Σήμερα, άκρα του τάφου σιωπή.
Δεν έχει μείνει σχεδόν τίποτα που να θυμίζει εκείνη την εποχή. Ούτε οργανωτική δομή, ούτε σταθερή δημόσια παρέμβαση, ούτε στοιχειώδης αντιπολιτευτική λειτουργία. Σε έναν τόπο με τεράστια προβλήματα χωρίς υποδομές, με τουριστική πίεση, ακρίβεια το τοπικό ΠΑΣΟΚ είναι σχεδόν άφαντο. Ούτε μια σταθερή ροή δελτίων Τύπου, ούτε μια συστηματική παρουσία στα τοπικά ΜΜΕ. Μόνο κινητικότητα λίγο πριν από τις εκλογές και μετά, κλεισμένοι στη γυάλα τους για να μη φθαρούν για να τα έχουν καλά με όλους.
Το πιο οξύμωρο συμβαίνει στις δημοτικές εκλογές, όταν αρκετοί σπεύδουν να «χωθούν» σε δεξιά ψηφοδέλτια. Εκεί που κάποτε υπήρχε πολιτική ηγεμονία και καθαρό στίγμα, σήμερα βλέπουμε προσωπικές διαδρομές χωρίς ιδεολογική συνοχή. Αν αυτό δεν είναι σύμπτωμα παρακμής, τότε τι είναι;
Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο τοπικό. Είναι και κεντρικό.
Την ημέρα που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, έδινε συνέντευξη Τύπου μετά την απόφαση της Δικαιοσύνης για την υπόθεση των παρακολουθήσεων (Predator), το κόμμα είχε μια τεράστια ευκαιρία να αναδείξει το θέμα σε κάθε γωνιά της χώρας. Να κινητοποιήσει οργανώσεις, να βγάλει στελέχη στα περιφερειακά ΜΜΕ, να δημιουργήσει πολιτικό ρεύμα.
Ανοίγω παρένθεση για να θυμίσω ότι στην Κέρκυρα, λίγες μέρες πριν από τις εσωκομματικές διαδικασίες για το συνέδριο, έχει οριστεί ως κεντρικός ομιλητής ο Βουλευτής Επικρατείας Δημήτρης Μάντζιος. Τι πιο «αβανταδόρικο» για το κόμμα του και για τον ίδιο από το να εμφανιστεί στα τοπικά μέσα και να μιλήσει για τις εξελίξεις; Να συνδέσει την κεντρική πολιτική σύγκρουση με την τοπική κοινωνία, να δώσει το δικο του στίγμα;
Κι όμως. Δημοσιογράφοι της Κέρκυρας τον αναζητούσαν στο τηλέφωνο αλλά χωρίς ανταπόκριση. Άφαντος.
Αυτή η εικόνα δεν είναι δυστυχώς μεμονωμένο περιστατικό ειίναι νοοτροπία. Μια περιφρόνηση της Περιφέρειας από κεντρικά στελέχη που με ελάχιστες εξαιρέσεις ενδιαφέρονται πρωτίστως για τη δική τους εκλογική περιφέρεια. Το «κούνημα της βελόνας» πανελλαδικά φαίνεται να είναι υπόθεση δευτερεύουσα γι αυτούς. Ισως κάποτε θα μάθουν ό,τι η πολιτική επανεκκίνηση δεν γίνεται με κλειστά τηλέφωνα και σιωπηλές οργανώσεις.
Και μετά αναρωτιούνται γιατί τα ποσοστά δεν ανεβαίνουν.
Γιατι κύριοι Βουλευτές και μεγαλοστελέχη της Αθήνας πολιτική δεν είναι μόνο τα τηλεοπτικά πάνελ στην Αθήνα. Είναι παρουσία, επιμονή, σύγκρουση, καθημερινή δουλειά, Είναι να σηκώνεις το τηλέφωνο στον τοπικό δημοσιογράφο, να βγάζεις ανακοίνωση για το νοσοκομείο, για τα σχολεία, για τα σκουπίδια. Είναι να έχεις άποψη και να τη λες.
Ισως ομως και τα εδω, τοπικά στελέχη θα πρέπει να τους ενημερώσουν ότι αν θέλουν πραγματικά το ΠΑΣΟΚ να επιστρέψει ως πρωταγωνιστής, οφείλει πρώτα να ξαναχτίσει τις ρίζες του. Όχι ευκαιριακά, όχι μόνο προεκλογικά. Με οργάνωση, με λογοδοσία, με παρουσία.
Αλλιώς, το «κίνημα» θα παραμείνει μια ανάμνηση. Και η βελόνα θα μένει ακίνητη.
Και κάτι άλλο. Οι εκλογικές μάχες κερδίζονται με λιγότερη αυταρέσκεια και περισσότερη Περιφέρεια. Εάν το καταλάβουν ίσως τότε, κάτι να αρχίσει να αλλάζει.
