ΕΓΕΣΥΚ: “Συνεχίζουν να μας αντιμετωπίζουν σαν Ιατρούς Β’ κατηγορίας και εσάς, τους Πολίτες, σαν Πολίτες Β’ κατηγορίας”.

Δεν έχει πια καμία σημασία αν ήταν μόνιμος ο αναισθησιολόγος που κατέθεσε παραίτηση. Που ήταν.

Δεν έχει καμία σημασία αν ήταν επικουρικός ο αναισθησιολόγος που έφυγε με το ίδιο, ουσιαστικά, καράβι με το οποίο ήρθε. Που ήταν.

Δεν έχει καμία σημασία αν από 1η Ιανουαρίου θα ανανεωθεί η σύμβαση του ιδιώτη αναισθησιολόγου – που, μεταξύ μας, κανείς δεν ξέρει.

Ένα πράγμα έχει σημασία:

Ότι συνεχίζουν να μας αντιμετωπίζουν σαν Ιατρούς Β’ κατηγορίας και εσάς, τους Πολίτες, σαν Πολίτες Β’ κατηγορίας.

Υπάρχει ορατός κίνδυνος από την 1η Ιανουαρίου το Νοσοκομείο να διαθέτει μόλις δύο αναισθησιολόγους, όσο κι αν προσπαθούν να «χρυσώσουν το χάπι» τα παπαγαλάκια.

Κι όμως, κανενός δεν ιδρώνει το αυτί.

Τι έμαθαν από το Ακτινολογικό;

Τι έμαθαν από τον Νεφρό;

Τι έμαθαν από την Παθολογική;

Απολύτως τίποτα. Γιατί απλώς δεν τους ενδιαφέρει.

Περιμένουν να βρεθούν λύσεις με προσωπικές υπερβάσεις, εξουθενωτικές θυσίες ή παρακάλια.
Η πολιτεία απούσα, οι ευθύνες «εξαφανισμένες».

Κεντρικά αδιαφορούν.

Δίνουν ψίχουλα για αυξήσεις σε έναν αφιλόξενο και πανάκριβο τόπο. Μεταφέρουν τις ευθύνες τους στους Δήμους και τις Περιφέρειες – «να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους» – χωρίς να τους δίνουν τα στοιχειώδη μέσα.

Δίνουν τη δυνατότητα στον γιατρό να κάνει και ιδιωτικό έργο – μισός δημόσιος, μισός ιδιώτης – και έτσι σπρώχνουν ακόμη πιο γρήγορα το ΕΣΥ στην ερήμωση, μετατρέποντάς το σε διάδρομο διαφυγής προς τον ιδιωτικό τομέα, μέσα από ένα απαξιωμένο σύστημα που υπολειτουργεί και στο οποίο κανείς δεν θέλει να δουλέψει.

Μας φέρνουν στη δύσκολη – και γελοία – θέση να τους κάνουμε μαθήματα καπιταλισμού.
Αγορά και ζήτηση λέγεται, κύριοι στο Υπουργείο!!!!

Όταν δεν έχετε εργατικό δυναμικό, αυξάνετε τους μισθούς.

Τι πιο απλό, τι πιο λογικό· αυτό που θα έκανε οποιοσδήποτε σοβαρός άνθρωπος. Πόσο μάλλον εσείς, που διακηρύσσετε ότι πυρήνας της ιδεολογίας σας είναι ο καπιταλισμός.
Κι όμως, δεν είστε ικανοί ούτε τα δικά σας «δόγματα» να εφαρμόσετε.

Χθες, τριπλασιάστηκε ο κατώτατος μισθός των υγειονομικών στη Βουλγαρία.

Κι εδώ;

Ένας νεοδιοριζόμενος νοσηλευτής στη Βουλγαρία λαμβάνει μεγαλύτερο μισθό από έναν νεοδιοριζόμενο αναισθησιολόγο στην Ελλάδα.

Συγχαρητήρια, Άδωνι. Πολύ ωραία δουλειά. Πραγματικά «φοβερή».

Οι παραιτήσεις των συναδέλφων δεν είναι τυχαίες, δεν είναι «ιδιωτικές αποφάσεις».
Είναι το φυσικό αποτέλεσμα μιας πολιτικής που θεωρεί τον γιατρό αναλώσιμο και τον πολίτη δεδομένο.

Δεν έμαθαν τίποτα από το κύμα των παραιτήσεων πριν από τριετία.

Δεν έμαθαν τίποτα από το ντόμινο παραιτήσεων που κατέστρεψε το Ακτινολογικό.

Δεν ζητάμε ούτε «χάρες» ούτε εξαιρέσεις.

Ζητάμε τα αυτονόητα:

• να μπορεί ο ιατρός να εργαστεί αξιοπρεπώς και με ασφάλεια,

• ο ασθενής να εξυπηρετείται χωρίς να παίζει «ρώσικη ρουλέτα» ανάλογα με τις εφημερίες,

• το Νοσοκομείο Κέρκυρας να λειτουργεί σαν νοσοκομείο, όχι σαν σκηνικό για δελτία Τύπου.

Από εδώ και πέρα, κάθε παραίτηση, κάθε κενό, κάθε αναστολή λειτουργίας τμήματος έχει ονοματεπώνυμο: ανήκει σε όσους νομοθετούν, αποφασίζουν και φωτογραφίζονται χαμογελαστοί, την ώρα που αποψιλώνουν την υγεία σε νησιωτική, τουριστική, «κοσμοπολίτικη» περιοχή.

Καλούμε τους πολίτες της Κέρκυρας να μη συνηθίσουν την υποβάθμιση.

Να μη θεωρήσουν «κανονικό» ότι το 2026 μπορεί να κλείνουν χειρουργεία γιατί δεν υπάρχουν αναισθησιολόγοι.

Να μη δεχτούν ότι η ζωή τους αξίζει λιγότερο επειδή έτυχε να ζουν σε νησί.

Για εμάς, η γραμμή είναι ξεκάθαρη: ή θα υπάρξουν ουσιαστικές λύσεις τώρα – με αξιοπρεπείς μισθούς, μόνιμες προσλήψεις και πραγματική στήριξη του Νοσοκομείου –
ή ας βγουν επιτέλους δημόσια να πουν ότι θεωρούν την Κέρκυρα υγειονομικά αναλώσιμη.