Φαίνεται πως η Κέρκυρα είναι «οχυρωμένη».Tου Γιάννη Ρεβύθη

Τα όσα συνέβησαν χθες στην Αττική, στην Αθηνοκεντρική Ελλάδα, στο ίδιο το κέντρο όλων των μηχανισμών του ελληνικού κράτους, προκαλούν θλίψη αλλά και εύλογο προβληματισμό. Εκτεταμένες καταστροφές, υποδομές που κατέρρευσαν μέσα σε λίγες ώρες και  το βαρύτερο όλων, δύο ανθρώπινες ζωές χαμένες.
Για άλλη μια φορά, έγινε συζήτηση περί “ακραίων καιρικών φαινομένων” ενώ η πραγματικότητα δείχνει κάτι βαθύτερο. Την απουσία έγκαιρης πρόληψης και συντονισμένης λειτουργίας των υπηρεσιών του Δημόσιου τομέα.

Φέρνω αναπόφευκτα στη μνήμη μου όσα συνέβησαν μόλις τον προηγούμενο μήνα στην Κέρκυρα.

Τεράστιες βροχοπτώσεις, σε ένταση και διάρκεια ιδιαίτερα  στην Β. Κέρκυρα, που θα μπορούσαν εύκολα να οδηγήσουν σε τραγωδία. Κι όμως, δεν θρηνήσαμε θύματα. Οι ζημιές ήταν περιορισμένες σε σχέση με τον όγκο του φαινομένου και  το σημαντικότερο,  την επόμενη μέρα το νησί λειτούργησε. Δρόμοι, υπηρεσίες, καθημερινότητα.

Δεν ήταν θέμα τύχης. Ούτε “γεωγραφικής ιδιαιτερότητας”.
Ήταν αποτέλεσμα προετοιμασίας, παρεμβάσεων, δουλειάς, καθαρισμών, σχεδιασμού και κυρίως συνεργασίας.

Φαίνεται πως η Κέρκυρα παραμένει  ευτυχώς οχυρωμένη. Όχι πίσω από την τύχη, αλλά από μια αντίληψη που λέει ότι η πολιτική προστασία δεν αρχίζει όταν πέσει η πρώτη σταγόνα, αλλά μήνες πριν. Ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Γιάννης Τρεπεκλής, ο Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας Γιώργος Μαχειμάρης και οι υπηρεσίες τους φαίνεται πως κάνουν κάτι ουσιαστικό. Χωρίς μεγάλα λόγια,  αλλά με καθημερινή δουλειά, με ευθύνη και σοβαρότητα.

Σε μια χώρα που συχνά αναζητά ενόχους μόνο μετά την καταστροφή, είναι θεμιτό και αναγκαίο να αποδίδουμε τα εύσημα όταν κάτι γίνεται σωστά. Όχι για να εξωραΐσουμε καταστάσεις, αλλά για να αναδείξουμε ότι υπάρχει και άλλος δρόμος. Αυτός της πρόληψης, της σοβαρότητας και της διοίκησης που λειτουργεί πριν από την κρίση.

Η Κέρκυρα δεν απέφυγε τα ακραία φαινόμενα, απέφυγε, όμως, την τραγωδία.