Ο Σωτήρης Μπουχάγιαρ για την ασφάλεια στο Δημοτικό Θέατρο μετά από το ατύχημα με το 13χρονο κοριτσάκι

Με πόνο ψυχής διάβασα για το συμβάν στο Δημοτικό Θέατρο, με το κορίτσι που έπεσε από την σκηνή στο ακάλυπτο μέρος της ορχήστρας. Εύχομαι από καρδιάς γρήγορη ανάρρωση στο παιδί. Θλίβομαι γιατί ζω μία πραγματικότητα τραγική, για δεύτερη φορά, μέσα στον χώρο του σπιτιού του πολιτισμού, στο Δημοτικό Θέατρο της Κέρκυρας. Στο παρελθόν έχουν συμβεί και άλλα περιστατικά, αλλά ευτυχώς χωρίς τραυματισμούς. Το Δημοτικό Θέατρο όλοι γνωρίζουμε (ειδικά όσοι το χρησιμοποιούμε), ότι έχει αφεθεί στην τύχη του ,εδώ και δεκαετίες. Ειναι ακατάλληλο από πλευράς ασφαλείας, υλικοτεχνικής υποδομής, με ανύπαρκτο προσωπικό, συνθηκών εργασίας για τους καλλιτέχνες αλλά και για τους εργαζόμενους σε αυτό. Και να σημειωθεί, ότι ένα μεγάλο μέρος της φήμης της Κέρκυρας , οφείλεται στην καλλιτεχνική δραστηριότητα που συμβαίνει μέσα σε αυτό το θέατρο.

Πολλές φορές έχουμε επισημάνει με κάθε τρόπο, τα τεράστια προβλήματα και οι τραγικές συνέπειες που είναι πιθανόν να συμβούν στον χώρο, αλλά διαχρονικά παίρνουμε την απάντηση της έλλειψης χρημάτων. Πόσα χρόνια ακούω την ίδια απάντηση?? Πραγματικά είναι αποκαρδιωτικό και αβάσταχτο, να ξέρει κάποιος , ότι ακόμα και αυτό το μοναδικό θέατρο για τις τόσες εκδηλώσεις κάθε χρόνο, λειτουργεί στην τύχη. Γράφω αυτό το σημείωμα, μήπως και ακούσει κάποιος και αντιληφθεί την επικινδυνότητα του θέματος και πάρει μέτρα προς αποφυγήν άλλων τραγικότερων συμβάντων. Το πρόβλημα ξεκίνησε χρόνια πριν και κάθε χρόνο προστίθενται και νέα, με αποτέλεσμα να είναι επικίνδυνο. Ας αναλογιστούν οι υπεύθυνοι τι πρέπει να γίνει και σε ακούν κάποιες φορές και κάποιες κραυγές αγωνίας, ανθρώπων που γνωρίζουν τα προβλήματα εκ των έσω και μιλάνε χωρίς να έχουν ίδιον όφελος. Ολόψυχα περαστικά στο κοριτσάκι .