Ολα βαίνουν καλώς. Κοιμηθείτε ήσυχοι. Του Γιάννη Ρεβύθη

Ήρθε, λοιπόν, στην Κέρκυρα η υφυπουργός Τουρισμού Άννα Καραμανλή για την «ημερίδα αποτίμησης» της τουριστικής περιόδου 2025.
Παρακάμπτω,προς στιγμήν, το γεγονός ότι, λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της νέας σεζόν, το ζητούμενο δεν θα έπρεπε να είναι η αποτίμηση, αλλά ο σοβαρός προγραμματισμός της επόμενης περιόδου. Ας το αφήσουμε αυτό στην άκρη.

Στέκομαι στην παρουσία της υφυπουργού Τουρισμού Κας Άννας Καραμανλή.

Η εικόνα ήταν γνώριμη. Θύμισε έντονα την προεκλογική περίοδο, όταν η μισή κυβέρνηση έκανε «περάσματα» από την Κέρκυρα για να στηρίξει την υποψηφιότητα της Κας Ρόδη Κράτσα. Έρχονταν οι Υπουργοί, έλεγαν πέντε κουβέντες χωρίς ουσία, φωτογραφίζονταν και επέστρεφαν στην Αθήνα.

Το ίδιο έργο,το ζήσαμε ξανά.

Η κυρία Καραμανλή ήρθε στο νησί,δεν έγινε σαφές ποιον ακριβώς ήθελε να ενισχύσει με την παρουσία της, μίλησε με γενικόλογες, τυποποιημένες φράσεις, με έναν “ξύλινο” λόγο ακίνδυνο και απολύτως κενό περιεχομένου, πήρε το αεροπλάνο της επιστροφής και έφυγε βέβαιη ότι έκανε το καθήκον της.

Μόνο που αυτή τη φορά το προχώρησε λίγο παραπάνω μας διαβεβαίωσε ότι στην Κέρκυρα ότι όλα βαίνουν… καλώς.Και μάλιστα στάθηκε ιδιαίτερα στην επάρκεια των υποδομών της Κέρκυρας.

Ναι, καλά διαβάσατε. Οι υποδομές της Κέρκυρας μας είπε, επαρκούν. Το νησί που κάθε καλοκαίρι δοκιμάζεται στα όρια του, που βλέπει δρόμους να διαλύονται, γειτονιές να μένουν χωρίς νερό, υπηρεσίες να λειτουργούν με το σταγονόμετρο, απορρίμματα να συσσωρεύονται και νοσοκομείο να στενάζει, έχει σύμφωνα με την κυβερνητική εκδοχή υποδομές… υποδειγματικές.

Μην ανησυχείτε. Όλα βαίνουν καλώς. Κοιμηθείτε ήσυχοι.

Ελα όμως που αυτή την εικόνα δεν τη ζουν οι κάτοικοι. Δεν τη ζουν οι εργαζόμενοι. Δεν τη ζουν οι επαγγελματίες. Δεν τη ζουν οι επισκέπτες. Τη ζουν μόνο όσοι έρχονται για λίγες ώρες, μιλούν από βήμα σε βήμα και βλέπουν την Κέρκυρα μέσα από το παράθυρο ενός υπηρεσιακού αυτοκινήτου.

Και εδώ γεννιέται μια απλή απορία.

Όσοι την άκουγαν, απο τις μπροστινές καρεκλες συμφώνησαν μαζί της για την επάρκεια των υποδομών; Και αν δεν συμφώνησαν, τι έκαναν, μίλησαν;
Σήκωσε κανείς το χέρι να πει ότι αυτή η ωραιοποιημένη εικόνα δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα; Ότι ο τουρισμός χωρίς σοβαρό σχεδιασμό και επενδύσεις οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αδιέξοδο; Ότι το «όλα πάνε καλά» δεν λύνει κανένα πρόβλημα; Ή μήπως προτιμήθηκε η σιωπή; Η σιωπή της ευγένειας. Η σιωπή της σκοπιμότητας. Η σιωπή του «μην τα χαλάσουμε»;

Γιατί αυτό είναι τελικά το μεγαλύτερο πρόβλημα. Οι επισκέψεις των υπουργών να μετατρέπονται σε τελετουργικά αυτοεπιβεβαίωσης, χωρίς αλήθεια, χωρίς αυτοκριτική, χωρίς επαφή με την καθημερινότητα του τόπου.

Κι εμείς τι κάνουμε; θα αντιδρασουμε η θα συνεχίσουμε να ακούμε αδιαμαρτύρητα ότι όλα πάνε περίφημα και θα κάνουμε πως κοιμόμαστε ήσυχοι;
Ίδωμεν.