Οι βομβαρδισμοί της Κέρκυρας καί η “εχθρική” Ιταλία

Η Κέρκυρα, γνώρισε τον όλεθρο όχι μία, αλλά τρεις φορές μέσα σε δύο δεκαετίες από τα ιταλικά και τα γερμανικά όπλα.

Η αρχή έγινε τον Αύγουστο του 1923, όταν η Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι βομβάρδισε και κατέλαβε προσωρινά την Κέρκυρα, ως αντίποινα για τη δολοφονία-προβοκάτσια Ιταλών αξιωματικών στην Ήπειρο.

Παρότι η Ελλάδα δεν είχε καμία ευθύνη, ο Μουσολίνι απαίτησε εξευτελιστικές αποζημιώσεις και όταν η Αθήνα αρνήθηκε, εξαπέλυσε επίθεση.

Ο βομβαρδισμός προκάλεσε νεκρούς και ζημιές, και η Κέρκυρα βρέθηκε για λίγες μέρες υπό ιταλική κατοχή.
Ήταν ένα από τα πρώτα δείγματα του φασιστικού – ναζιστικού τυχοδιωκτισμού που θα αιματοκυλούσε την Ευρώπη λίγα χρόνια αργότερα.

Η δεύτερη τραγωδία ήρθε το 1941, όταν οι Ιταλοί επανήλθαν αυτή τη φορά ως εισβολείς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Κέρκυρα βομβαρδίστηκε εκ νέου, χωρίς καμία στρατιωτική ανάγκη, στο πλαίσιο της εκστρατείας της Ιταλίας εναντίον της Ελλάδας και της επιδειξης ισχύος του Μουσολίνι.

Η τρίτη, η πιο φονική, ήρθε το 1943, μετά την ιταλική ανακωχή με τους Συμμάχους. Οι Γερμανοί βομβάρδισαν το νησί για να εκδιώξουν τις ιταλικές μονάδες που αντιστάθηκαν και αρνήθηκαν να παραδοθούν. Η πόλη της Κέρκυρας ισοπεδώθηκε, το ιστορικό Αρχειοφυλακείο χάθηκε στις φλόγες και δεκάδες άμαχοι σκοτώθηκαν. Ήταν μια πληγή που θα έμενε ανοιχτή για δεκαετίες.

Δεν έχει άδικο η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου που επισημαίνει εύστοχα ότι «η Ιταλία υπήρξε η πιο εχθρική δύναμη απέναντι στην Ελλάδα».

Από το 1923 μέχρι το 1943, η στάση της Ιταλίας στα Επτάνησα και ειδικά στην Κέρκυρα, υπήρξε ένα μείγμα αλαζονείας, περιφρόνησης και επιβολής. Η προσπάθειά της να αλλοιώσει τον ελληνικό χαρακτήρα του νησιού, μέσα από κατοχικές πολιτικές και προπαγάνδα, απέτυχε παταγωδώς.

Σήμερα, ογδόντα πέντε χρόνια μετά, η μνήμη εκείνων των ημερών δεν είναι απλώς ιστορική υποσημείωση. Είναι υπόμνηση του τι σημαίνει να ζεις απέναντι σε μια δύναμη που σε θεωρεί κατώτερο και ταυτόχρονα του τι σημαίνει να αντέχεις, να επιμένεις και να διατηρείς την ταυτότητά σου.

Η Κέρκυρα, παρά τους βομβαρδισμούς και τις κατοχές, στάθηκε όρθια. Και αυτό, ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι το αληθινό της παράσημο.