Να γιατί ο Μητσοτάκης δεν έχει αντίπαλο… Γράφει ο Σπύρος Ρίκος
Το ερώτημα που κυριαρχεί στην πολιτική σκηνή είναι πως τα καταφέρνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά από 7 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας να προηγείται με μεγάλη διαφορά δημοσκοπικά. Μπορεί ο κόσμος να έχει πολλά παράπονα από τη διακυβέρνηση του και στις δημοσκοπήσεις ένα ποσοστό γύρω στο 70% να υποστηρίζει ότι χρειάζεται αλλαγή Κυβέρνησης, παρά ταύτα όμως, δεν υπάρχει αντίπαλος.
Γιατί; Γιατί μέχρι τώρα δεν υπάρχει ένας πολιτικός που να θέτει τα ζητήματα και με ρηξικέλευθο λόγο να πείσει το κοινό. Ο Μητσοτάκης στο διάγγελμά του είπε και διατύπωσε προτάσεις, οι οποίες κατά τη γνώμη μου είναι πολύ σωστές και πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο της Συνταγματικής αναθεώρησης. Μάλλον μία είπε και μια που θα πω εγώ και ενδεχομένως συμφωνούμε πολλοί.
Τι είπε ο Μητσοτάκης; Ότι θα εξεταστεί το ενδεχόμενο ή θα προτείνει να υπάρξει ασυμβίβαστο Βουλευτή και Υπουργού. Η Αμερική είναι ένα παράδειγμα. Στην Ευρώπη τι γίνεται;
Στη Γαλλία οι υπουργοί δεν μπορούν να είναι ταυτόχρονα βουλευτές (πρέπει να παραιτηθούν). Στη Κύπρος, ισχύει ασυμβίβαστο όπως και στο Λουξεμβούργο ισχύει επίσης ασυμβίβαστο.
Υπάρχουν όμως και οι ενδιάμεσες περιπτώσεις σε κάποιες χώρες: Επιτρέπεται θεωρητικά, αλλά στην πράξη ο βουλευτής αναστέλλει ή χάνει την έδρα του προσωρινά. Όπως πρότεινε ο Μητσοτάκης. Παραδείγματα, είναι η Ολλανδία και η Σουηδία. Εκεί ο Βουλευτής αντικαθίσταται προσωρινά ή για όσο διάστημα είναι Βουλευτής. Αυτό που πρότεινε ο Μητσοτάκης.
Δεν μπορεί κάποιος να είναι παράλληλα ελεγκτής ως Βουλευτής και ελεγχόμενος ως Υπουργός. Αυτό γίνεται για να υπάρχει καθαρός έλεγχος της κυβέρνησης. Να μην «ελέγχει τον εαυτό της» η κυβέρνηση μέσα από τη Βουλή και έτσι να ενισχύεται η ανεξαρτησία των Βουλευτών.
Εγώ θα έλεγα να εξεταστεί και το ενδεχόμενο να μειωθεί ο αριθμός των Βουλευτών. 300 Βουλευτές σε μια χώρα περίπου 10 εκατομμυρίων είναι πάρα πολλοί. Η Ολλανδία με 18 εκατ. Έχει 150 Βουλευτές και το Βέλγιο 11,7 εκατ.150 Βουλευτές. Η Ρουμανία με 19 εκατομμύρια 330 και η Ισπανία με 48 εκατομμύρια πληθυσμό έχει 350.
Είναι ζητήματα που μια ώριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία, πρέπει να τα αντιμετωπίσει και να τα διευθετήσει. Δυστυχώς η αντιπολίτευση δεν μπορεί να ορθώσει πειστικό προοδευτικό πολιτικό λόγο, όχι μόνο για να αντιμετωπίσει τον Μητσοτάκη ή τον όποιο Μητσοτάκη, αλλά για να πείσει τους πολίτες ότι αξίζει να ασχολούνται με την πολιτική. Και ότι η πολιτική και οι πολιτικοί δεν είναι «μια παρέα», αλλά ενδιαφέρονατι για την χώρα και τους συμπολίτες τους.
Υ.Γ
Για όσο αξίζει, για να μην ακούσω διάφορα, εγώ στα νιάτα μου υποστήριζα τον Ερρίκο Μαλατέστα. Στα γεράματα, τώρα πια που δεν υπάρχει Κύρκος και άλλοι σοβαροί πολιτικοί, με ελκύει ο Ζαν Πωλ Σαρτρ.
