ΛΑ.ΣΥ: Συζήτηση για τα ναύδετα και το άλσος της Γαρίτσας

Με μεγάλη συμμετοχή και ιδιαίτερο ενδιαφέρον πραγματοποιήθηκε στο Θεατράκι του Άλσους Γαρίτσας – Ανεμομύλου η εκδήλωση συζήτηση της «Λαϊκής Συσπείρωσης», σχετικά με τους σχεδιασμούς για τους ελεύθερους χώρους και με αφορμή το μόνιμο αγκυροβόλιο (ναύδετα) στον όρμο της Γαρίτσας.

Ομιλητές ήταν ο Γιάννης Μπορμπότης, Γραμματέας της ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ και Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας & Διαποντίων Νήσων και η Αλεξάνδρα Μπαλού, μέλος της ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ και Περιφερειακή Σύμβουλος Ιονίων Νήσων.

Στην εισηγητική της παρέμβαση η Αλεξάνδρα Μπαλού, επεσήμανε ότι η πρωτοβουλία που πάρθηκε από τη «Λαϊκή Συσπείρωση» ήρθε να συναντηθεί με τους αγώνες που κάνουν ο κάτοικοι στην περιοχή και με τους φορείς τους. Εξέφρασε την αντίθεση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» σχετικά με τους σχεδιασμούς στον όρμο της Γαρίτσας, αφού κριτήριο είναι οι ανάγκες της κοινωνίας και όχι το κέρδος των ομίλων,  η αρχή ότι οι ακτές, η θάλασσα και ο δημόσιος χώρος είναι κοινωνικό αγαθό.

Σημείωσε επίσης, ότι σχεδιασμός για την περιοχή της Γαρίτσας δεν είναι καινούργιος αλλά είναι ακόμα ένα κομματάκι στο παζλ της παράδοσης του νησιού και της περιοχής στο τουριστικό κεφάλαιο. Ακουμπά στα σχέδια παρέμβασης στο άλσος, του εργοστασίου ΔΕΣΥΛΛΑ, την εγκατάλειψη του παλιού 6ου Δημοτικού, του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου της Κέρκυρας που  αλλοιώνουν την ταυτότητα του νησιού, της πόλης αλλά και της ζωής των κατοίκων. Οι σχεδιασμοί αυτοί παραδίνουν φιλέτα στις ορέξεις των επενδυτών, υλοποιούνται από το πολιτικό προσωπικό στο κεντρικό κράτος και την Τοπική Διοίκηση, η οποία αναλαμβάνει αναβαθμισμένο ρόλο στην προώθησή του ιδιαίτερα μετά την ψήφιση του νέου κώδικα των ΟΤΑ.

Συνέχισε λέγοντας: «Η κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση προβάλλουν τη λεγόμενη «Γαλάζια Οικονομία» ως μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης. Στην πράξη όμως βλέπουμε ότι, αξιοποιώντας και πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης «Ελλάδα 2.0», χρηματοδοτούνται έργα που διευκολύνουν την επιχειρηματική αξιοποίηση των ακτών και της θάλασσας την ίδια ώρα που καταρρέουν υποδομές, είμαστε χωρίς νερό, αθωράκιστοι σε φυσικές καταστροφές. Πίσω από τις έννοιες της «πράσινης» και της «γαλάζιας» ανάπτυξης κρύβεται η ίδια πολιτική που λέει: περισσότερα προνόμια για τους μεγάλους επενδυτές και λιγότερος ελεύθερος δημόσιος χώρος για τον λαό».

Στη δική του παρέμβαση ο Γιάννης Μπορμπότης, τόνισε ότι όταν συζητάμε για μια παραλία, για ένα παραλιακό μέτωπο ή για έναν ελεύθερο δημόσιο χώρο, ουσιαστικά αυτό που πρέπει να μπει στο επίκεντρο της συζήτησης είναι το πώς αντιλαμβάνεται μια κοινωνία τον ίδιο τον δημόσιο χώρο. Εδώ υπάρχουν δύο αντιλήψεις:

Από τη μία πλευρά υπάρχει η αντίληψη ότι η θάλασσα, οι παραλίες, τα πάρκα, τα δάση, οι πλατείες αποτελούν κοινωνικά αγαθά, μία αντίληψη που εκφράζουμε και εμείς ως Λαϊκής Συσπείρωση. Κοινωνικά αγαθά σημαίνει, χώροι που ανήκουν σε όλους και πρέπει να είναι ελεύθερα προσβάσιμοι, προστατευμένοι και σχεδιασμένοι με γνώμονα τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας, τις ανάγκες των πολλών.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει η αντίληψη, που δυστυχώς κυριαρχεί σήμερα, και που εκφράζουν και οι κυβερνήσεις, και οι δημοτικές και περιφερειακές αρχές διαχρονικά, λειτουργώντας ως πολιτικό προσωπικό της ελληνικής αστικής τάξης. Αυτή αντίληψη λέει ότι κάθε κομμάτι γης, κάθε παραλία, κάθε λιμάνι, κάθε δημόσιος χώρος αποτελεί ένα αναξιοποίητο οικονομικό “φιλέτο”, μια ευκαιρία για επενδύσεις για επιχειρηματική δραστηριότητα και κερδοφορία.

Το ζήτημα των ελεύθερων χώρων είναι ένα πρόβλημα που γεννιέται από ένα σύστημα και μια πολιτική που αντιμετωπίζει τη γη και τη χρήση της ως εμπόρευμα. Αφορά το ποιος θα χρησιμοποιήσει τη γη και για ποιον λόγο. Σε ποιον «ανήκει»… Ποιος θα επιλέγει τι θα φτιαχτεί, και ποιος θα έχει πρόσβαση.

Πρότεινε συγκεκριμένα: «Αντί να συζητάμε για τη δημιουργία μόνιμου θαλάσσιου parking στη Γαρίτσα, πρέπει εδώ και τώρα ο Δήμος να καταθέσει προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος, μελέτη ώστε να χαρακτηριστεί ο όρμος της Γαρίτσας ως Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, το οποίο βέβαια σημαίνει ότι διατηρούνται όλες οι υπάρχουσες ήπιες δραστηριότητες (μπάνιο, αλιείς, δραστηριότητα ΝΑΟΚ, αγώνες ιστιοπλοΐας, επιβίβαση στη σκάλα του δημάρχου κλπ)».

Κλείνοντας τόνισε: «Εμείς επιμένουμε να φωτίζουμε το δικαίωμα των εργαζομένων στην αναψυχή. Να φωτίζουμε ότι είναι εκτός κάθε λογικής σε μια χώρα όπως η Ελλάδα η λαϊκή οικογένεια να μην έχει τη δυνατότητα να κάνει διακοπές, να μην μπορεί καν να απολαμβάνει το τόπο της. Θεωρούμε ότι στο πλαίσιο ενός ριζικά διαφορετικού δρόμου ανάπτυξης, της εργατικής εξουσίας, οι υποδομές της χώρας θα αξιοποιούνταν πρώτα και κύρια για την αναψυχή των εργαζομένων, χωρίς φυσικά να αποκλείεται και η σχεδιασμένη και υπολογισμένη χρήση τους ως «εξαγωγικό προϊόν», διασφαλίζοντας παράλληλα αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας στον κλάδο και ελαχιστοποίηση της επέμβασης στο περιβάλλον.

Στις σημερινές συνθήκες, για να ανοίξει αυτός ο ελπιδοφόρος δρόμος, εμείς θα βρεθούμε σταθερά μπροστά μαζί με τους εργαζόμενους και τον λαό, για ουσιαστικές αυξήσεις και δραστική βελτίωση των όρων εργασίας και διαβίωσης των εργαζομένων στον κλάδο του τουρισμού, για περικοπή των τουριστικών ρευμάτων σε περιοχές που εμφανίζουν συγκέντρωση, για να μην υπάρχει εμπορευματοποίηση παραλιών και άλλων σημείων κοινωνικής δραστηριότητας, δραστική αύξηση της φορολογίας των μονοπωλίων στον κλάδο του Τουρισμού κ.λπ. Οι σημερινοί αγώνες για τους όρους εργασίας και τους όρους ζωής των λαϊκών στρωμάτων, για το δικαίωμα των εργαζομένων στη χρήση της πόλης και της χώρας τους, είναι όχι μόνο οι αγώνες με τους οποίους θα ανακουφιστούν τα εργατικά – λαϊκά στρώματα σήμερα, αλλά κυρίως οι αγώνες με τους οποίους θα συσπειρωθούν οι δυνάμεις για τις μεγάλες μάχες που θα δώσουμε τα επόμενα χρόνια.

Στις επόμενες μάχες που θα δώσουμε, που πέραν όλων των άλλων θα είναι και εκλογικές κρίνεται ποιον από τους δύο δρόμους θα ενισχύσει ο ελληνικός λαός, τον δρόμο της διαχείρισης του συστήματος που μας έχει φτάσει μέχρι εδώ και που όλο χειροτερεύει  ή τον δρόμο για την ανατροπή του που μπορεί να βελτιώσει τις ζωές μας και να μας δώσει τη δυνατότητα να ζούμε σύμφωνα με τις δυνατότητες και τις ανάγκες τις εποχής;».

Στη συνέχεια ακολούθησε πλούσια συζήτηση με εκπροσώπους συλλόγων και φορέων αλλά και με άλλους συμμετέχοντες. Μεταξύ άλλων μίλησαν ο Πρόεδρος του Συλλόγου Άλσους Γαρίτσας, Αλέξανδρος Βέργης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων του Βίδο, Γιώργος Ραιδεστινός και το μέλος της Διοικητικού Συμβουλίου του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας αλλά και του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού Κέρκυρας, Μυρσίνη Χαραλάμπους.

Κλείνοντας την εκδήλωση οι εισηγητές κάλεσαν τους συμμετέχοντες αλλά και όλο τον κερκυραϊκό λαό να βρίσκεται σε ετοιμότητα και εγρήγορση ώστε να μπορέσει μαζικά και οργανωμένα να απαντήσει αν υπάρξει τελικά η σκέψη να προχωρήσει η προοπτική του μόνιμου αγκυροβολίου που εξ’ αντικειμένου θα υποβαθμίσει την περιοχή από την σκοπιά των λαϊκών αναγκών.