Η ύδρευση στην Κέρκυρα θυμίζει το παιδικό παιχνίδι «Τύχες». Γράφει ο Σπύρος Ρίκος

Η κατάσταση με την ύδρευση στην Κέρκυρα έχει πάψει προ πολλού να προκαλεί μόνο αγανάκτηση. Πλέον γεννά και… δημιουργικές ιδέες. Γιατί, αν δεν επιστρατεύσεις λίγο χιούμορ για να αντιμετωπίσεις την καθημερινή ταλαιπωρία, κινδυνεύεις να χάσεις και την ψυχραιμία σου.

Η εικόνα των τελευταίων ημερών μου θύμισε ένα παιχνίδι των παιδικών μου χρόνων: τις περίφημες «Τύχες». Μικρές συλλεκτικές κάρτες με ποδοσφαιριστές, ομάδες, καλλιτέχνες και κάθε λογής πρόσωπα, που ανταλλάσσαμε μεταξύ μας για να συμπληρώσουμε το άλμπουμ μας. Όποιος είχε διπλή κάρτα, έψαχνε κάποιον που είχε αυτό που του έλειπε. Μια απλή ανταλλαγή.

Κάπως έτσι φαίνεται πως λειτουργεί πλέον και η ύδρευση στην Κέρκυρα.

Σήμερα δεν έχει νερό η Γαρίτσα; Κανένα πρόβλημα. Παίρνεις τηλέφωνο έναν φίλο στην Πόρτα Ρεμούντα που είχε την τύχη να ανοίξει τη βρύση και να τρέχει νερό. Πας εκεί, πλένεις τα πιάτα, κάνεις ένα ντους, βάζεις κι ένα πλυντήριο αν προλάβεις και επιστρέφεις σπίτι σου. Αύριο, όταν η διακοπή μεταφερθεί στη δική του γειτονιά, θα έρθει εκείνος σε σένα. Μια άτυπη «τράπεζα νερού» βασισμένη στις προσωπικές σχέσεις και στην αλληλεγγύη.

Και επειδή σε κάθε κρίση κάποιοι βλέπουν και επιχειρηματικές ευκαιρίες, δεν αποκλείεται να εμφανιστούν σύντομα και… διαμεσολαβητές. Έχεις Airbnb και δεν έχεις νερό; Κανένα πρόβλημα. Κάποιος θα σου βρει, έναντι αμοιβής φυσικά, ένα σπίτι φίλου ή συγγενή όπου οι φιλοξενούμενοί σου θα μπορούν να κάνουν ένα μπάνιο. Τα έσοδα μοιρασμένα. Επιχειρηματικότητα αλά Κερκυραϊκά.

Το αστείο, όμως, σταματά εκεί.

Γιατί όταν ο υδράργυρος αγγίζει τους 34 και τους 35 βαθμούς Κελσίου, το να μην γνωρίζεις αν θα έχεις νερό για να πιεις, να πλυθείς ή να καλύψεις τις στοιχειώδεις ανάγκες της οικογένειάς σου δεν είναι ούτε φυσιολογικό ούτε αποδεκτό. Και όταν αυτή η εικόνα επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι, παύει να αποτελεί «έκτακτη δυσκολία» και μετατρέπεται σε χρόνια παθογένεια.

Το χιούμορ βοηθά να εκτονώνεται η αγανάκτηση. Δεν λύνει, όμως, το πρόβλημα.

Γιατί το νερό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν να κερδίζεις ή να χάνεις μια «τύχη». Είναι δημόσιο αγαθό και αυτονόητο δικαίωμα κάθε πολίτη. Και σε μια ευρωπαϊκή τουριστική περιοχή όπως η Κέρκυρα, δεν μπορεί η καθημερινότητα κατοίκων και επισκεπτών να εξαρτάται από το αν σήμερα… έτυχε να ανοίξεις τη βρύση και να τρέξει νερό.