Η κακοκαιρία πέρασε. Τωρα όμως αρχίζει η δοκιμασία. Του Γιαννη Ρεβύθη
Πριν από λίγες ημέρες σημείωνα ότι η ποσότητα βροχής που έπεσε στην Κέρκυρα ήταν τεράστια. Οι εικόνες που βλέπαμε στην τηλεόραση μιλούσαν από μόνες τους.
Κι όμως, παρά την ένταση των φαινομένων, το νησί δεν βρέθηκε αντιμέτωπο με γενικευμένες πλημμύρες. Ο λόγος; Είχαν προηγηθεί έγκαιρα κρίσιμες παρεμβάσεις, όπως η εμβάθυνση στον ποταμό και άλλα αντιπλημμυρικά έργα που απέτρεψαν τα χειρότερα.
Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι η Κέρκυρα βγήκε αλώβητη. Οι κατολισθήσεις σε δρόμους από τοιχία που χρονολογούνται, κυριολεκτικά, από την εποχή του Παπαδόπουλου, έδειξαν τη γήρανση των υποδομών. Σε αρκετά χωριά σημειώθηκαν πλημμύρες μικρής κλίμακας και συσσώρευση λάσπης, υπενθυμίζοντας ότι όταν «λυγίζουν» τα παλιά έργα, οι συνέπειες είναι άμεσες για την καθημερινότητα των κατοίκων.
Όμως παρά τα μεγάλα προβλήματα, η αντίδραση ήταν γρήγορη, άμεση.
Ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Γιάννης Τρεπεκλής και ο Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας Γιώργος Μαχειμάρης, με την εμπειρία χρόνων διακυβέρνησης, κατάφεραν μέσα σε λίγες ημέρες να προχωρήσουν σε μερική αποκατάσταση των βασικών ζημιών, ώστε το οδικό δίκτυο να παραμείνει λειτουργικό.
Τώρα, όμως, μπαίνουμε στην πιο δύσκολη φάση. Την πλήρη αποκατάσταση. Εκεί όπου δεν αρκεί η ικανότητα ή η καλή θέληση, αλλά απαιτείται σοβαρή και στοχευμένη χρηματοδότηση από την πολιτεία. Ήδη οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το τεχνικό πρόγραμμα για τις άμεσες παρεμβάσεις αγγίζει τα 15 εκατομμύρια ευρώ και μιλάμε μόνο για τις πρώτες ανάγκες.
Οι μεγάλες αλλαγές, λένε, έρχονται μετά από μεγάλες κρίσεις και ίσως αυτή η δυσκολία που αντι αντιμετωπίζουμε τώρα, να είναι η «χρυσή ευκαιρία» για την Κέρκυρα.
Τώρα που ο Περιφερειάρχης και οι αλλοι θεσμικοί παράγοντες έχουν αποδείξει στην πράξη ότι μπορούν να διαχειριστούν κρίσεις και να δώσουν λύσεις, η κυβέρνηση οφείλει να στηρίξει το νησί με γενναία χρηματοδότηση για τα μεγάλα έργα που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος.
Για να σταματήσουμε κάποτε να συζητάμε για πρόχειρες αποκαταστάσεις και να μιλήσουμε επιτέλους για υποδομές που θα αντέχουν τις επόμενες δεκαετίες.

