Αλ. Αυλωνίτης για περιορισμό μέσων κοινωνικής δικτύωσης στα παιδιά : Η πρόκληση δεν είναι απλώς να ακολουθούμε τις διεθνείς εξελίξεις, αλλά να χαράσσουμε ΕΓΚΑΙΡΑ πολιτικές που προλαμβάνουν τους κινδύνους.

Τρία χρόνια πριν, τον Φεβρουάριο του 2023, καταθέσαμε κοινοβουλευτική ερώτηση για την προστασία των παιδιών από τον εθισμό στην οθόνη και την υπερβολική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ήταν μια έγκαιρη παρέμβαση που ανέδειξε ένα πρόβλημα το οποίο ήδη τότε λάμβανε ανησυχητικές διαστάσεις για τη ψυχική και συναισθηματική υγεία των ανηλίκων.

Τα Υπουργεία Δικαιοσύνης και Παιδείας (όπως φαίνεται δημόσια στην ιστοσελίδα της Βουλής) δεν απάντησαν τότε στην ερώτηση. Το δε Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης περιορίστηκε στη διαβίβαση εγγράφων τρίτων φορέων, χωρίς σαφή κυβερνητική θέση ή συγκεκριμένο σχεδιασμό.

Σήμερα, με την κυβέρνηση να εμφανίζεται έτοιμη να προχωρήσει σε περιορισμούς της πρόσβασης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε παιδιά έως 15 ετών, επιβεβαιώνεται ότι το ζήτημα ήταν πραγματικό και επείγον.
Χρειάστηκαν τρία ολόκληρα χρόνια για να επανέλθει η συζήτηση στο προσκήνιο και να δοθεί, έστω τώρα, η απαιτούμενη προσοχή.

Και ερωτώ. Έπρεπε να περιμένουμε τις πρωτοβουλίες της Αυστραλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας για να κινητοποιηθούμε και να προστατεύσουμε τα παιδιά μας; Το 2023 η «κακή» αντιπολίτευση κινδυνολογούσε, αλλά το 2026 πλέον είναι ανάγκη;

Πρόκειται για τα παιδιά μας.

Όπως αναφέραμε και στην Ερώτηση, πρέπει να υπάρξει γενικός σχεδιασμός, και όχι μονόχνοτη απαγόρευση. Πρέπει να προστεθεί αντίστοιχη ύλη στα σχολεία για την ασφαλή και ορθή χρήση του Διαδικτύου, με ιδιαίτερη έμφαση στον εθισμό στην οθόνη και στη διαχείριση του ψηφιακού χρόνου. Απαιτείται επίσης να ζητηθούν και να δημοσιοποιηθούν αναλυτικές εκθέσεις από τις εταιρείες κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με τον χρόνο χρήσης, τα ηλικιακά δεδομένα και τον τρόπο λειτουργίας των αλγορίθμων που επηρεάζουν τη συμπεριφορά των ανηλίκων.

Μια χώρα που επιδιώκει τον ψηφιακό μετασχηματισμό δεν μπορεί να αγνοεί τις επιπτώσεις του στις νεότερες γενιές. Η πρόκληση δεν είναι απλώς να ακολουθούμε τις διεθνείς εξελίξεις, αλλά να χαράσσουμε ΕΓΚΑΙΡΑ πολιτικές που προλαμβάνουν τους κινδύνους.
Πρόκειται για τα παιδιά μας.